Guus Meeuwis maakte voor zijn nieuwe album gebruik van elf jonge songwriters.

PlusInterview

Guus Meeuwis: ‘We willen het stof van onze instrumenten slaan’

Guus Meeuwis maakte voor zijn nieuwe album gebruik van elf jonge songwriters. Beeld William Rutten

Hij dacht zijn 25-jarig artiestenjubileum groots te vieren, in onder meer New York. In plaats daarvan begint Guus Meeuwis (48) zaterdag aan een serie optredens in Tilburg. Ook is er een nieuw album.

Zeker, het is minder exotisch dan de New Yorkse Webster Hall, waar Guus Meeuwis in oktober twee uitverkochte concerten zou geven. En ook veel minder groots dan zijn jaarlijkse Groots met een zachte G-shows in het PSV-stadion. Maar onder het motto ‘we kijken naar wat wel kan en blijven niet treuren om wat dit jaar niet meer mogelijk is’ doet Guus Meeuwis deze ochtend in de Tilburgse concertzaal 013 (‘precies vijf minuten lopen vanaf mijn huis’) als vanouds goed­geluimd zijn verhaal.

In de grote zaal, in 1,5 meteropstelling goed voor 400 plekken, begint hij zaterdag aan een marathonserie van een kleine 40 concerten. Het idee voor de serie ontstond al in de eerste coronamaanden, toen popzalen en theaters nog hermetisch waren afgesloten. Meeuwis: “Ik wilde klaarstaan op het moment dat we weer zouden mogen. Ik heb 013 gebeld zonder concreet plan. ‘Ik weet niet hoe het moet en of het financieel wel kan,’ zei ik. ‘Ik weet alleen dat ik weer wil beginnen.’”

Bij de aankondiging volgde een belofte: iedereen die zich voor een kaartje zou inschrijven, mocht naar de show komen. “Tja, als we echt maar voor een handjevol mensen hadden mogen spelen, was dat een lange reeks geworden. Maar belofte maakt schuld: als ik twee jaar had moeten spelen, had ik dat gedaan.”

Nu ontvangen Meeuwis en zijn band tot half oktober een kleine 15.000 mensen. Hij kan amper wachten. “We hebben sinds februari niet meer gespeeld. We willen het stof van onze instrumenten slaan.”

De zanger zou dit jaar vieren dat het 25 jaar geleden is dat hij een nummer 1-hit scoorde met de eerste single die hij ooit uitbracht: Het is een nacht (Levensecht). Eén deel van de geplande festiviteiten bleef gehandhaafd. Meeuwis’ nieuwe album Deel Zoveel maakte hij in de eerste lockdownmaanden gewoon af.

Schrijverskamp

De basis was al in november gelegd. Toen belegde hij voor het eerst een groot schrijverskamp, waar elf jonge songwriters vier dagen lang werkten aan nieuw materiaal. “Ik moest aan het idee wennen zoveel anderen bij onze vertrouwde club (pianist Jan-Willem Rozenboom en gitarist JW Roy, red.) te halen. Ik ben wel heel blij het te hebben geprobeerd. Ik genoot van de wederzijdse nieuwsgierigheid. We leerden van elkaar. Dan zaten Jack Poels (frontman Rowwen Hèze, red.) of ik te zweten op een mooie zin, terwijl die jonge mannekes op hun computertjes al een half nummer in elkaar hadden gezet.”

Uiteindelijk leverden de vier dagen 22 liedjes op, waarvan er vrijdag 13 op Deel Zoveel verschijnen. Meeuwis gaf vooraf inhoudelijk geen opdracht aan de componisten mee, maar constateert nu wel een rode draad: “Het gaat toch weer vaak over de levenshouding die het beste bij mij past. Die van: we moeten vooruit en ­maken er met z’n allen het beste van. Dat hebben die jongens goed aangevoeld.”

Een van de nieuwe liedjes is echter onverbloemd nostalgisch. In Denken aan die tijd lijkt de jonge Meeuwis, type twaalf-studies-dertien-ongelukken, de hoofdrol te spelen. Wat ziet de 48-jarige zanger als hij omkijkt naar de jongen in streepjesblouse die zich 25 jaar geleden inschreef voor een studentensongfestival?

“Dat is bijna iemand anders. Bij de concerten in 013 wil ik naast de nieuwe nummers van alle albums één of twee liedjes spelen. Daarom heb ik al het oude werk weer beluisterd. Dan hoorde ik iemand die niet weet hoe serieus hij zijn muziek nou moet nemen en niet durft te kiezen. Ik heb me lang verscholen achter de houding dat het allemaal een uit de hand gelopen grap was. Dan zei ik stoer: ‘Als het morgen weer is afgelopen, vind ik dat prima.’ Terwijl ik stiekem al wist dat ik dat juist heel erg zou vinden. Pas in 2001, toen ik na een stembandoperatie thuiszat, ben ik gaan beseffen dat ik het veel te leuk vond.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden