PlusKlassiekrecensie

Grote wederzijdse liefde tussen Andris Nelsons en Koninklijk Concertgebouworkest

De Letse dirigent Andris Nelsons dirigeert de Wiener Philharmoniker tijdens het ‘Nieuwjaarsconcert 2020' in Wenen, Oostenrijk. Beeld AFP

De leden van het Koninklijk Concertgebouworkest lieten er woensdagavond na een zinderend orgelende uitvoering van Rachmaninoffs Tweede symfonie geen misverstand over bestaan dat ze het afgelopen uur meer dan buitengewoon heerlijk hadden gespeeld onder leiding van de pyknische, 41-jarige man uit Letland die op de bok met zijn baton had staan zwaaien.

Andris Nelsons heet hij.

Ik herhaal: Andris Nelsons.

De kans lijkt me levensgroot dat hij binnenkort het onderwerp wordt van nieuws- en persberichten met als strekking: het Concertgebouworkest heeft een nieuwe chef-dirigent benoemd die luistert naar de naam Andris Nelsons.

Sommige dingen voel je gewoon aan je water.

Bij het orkest houden ze natuurlijk vooralsnog de kaken stijf op elkaar. Blijkbaar moet er nog over details onderhandeld worden. Maar als dit kritische gezelschap bij het slotapplaus niet alleen met de strijkstokken in de lucht zwiept, ten teken van grote waardering voor de dirigent, maar ook nog eens luid met de voeten op de houten bühne stampt (en zo grappig genoeg meer lawaai maakt dan het 350-koppige publiek in de zaal) als Nelsons voor de tweede en derde keer vanuit de coulissen op het podium terugkeert, weet de goede verstaander genoeg. Je hoefde eigenlijk alleen maar te kijken naar de blikken en de glimlachen, zowel van dirigent als musici. Grote wederzijdse liefde. Zo bezien was die Tweede van Rachmaninoff een toepasselijk stuk, met dat smachtende Adagio, een liefdeslied dat het kilste hart verwarmt.

Witte rook

Nelsons toonde veel gevoel voor de hyperromantische taal van de Russische componist. Knap was hoe hij in de dicht geïnstrumenteerde orkest­weefsels orde wist aan te brengen, waardoor de geraffineerde melodievoeringen door alle geledingen van het orkest heen hoorbaar bleven en zelfs beurtelings even leken op te lichten. Zeker in de, door het geringe aantal mensen in de zaal, ruimere akoestiek, was dat een sterk staaltje beheersing van het metier.

Nelsons dirigeert de komende dagen nog vier keer. Daarna is het wachten op de witte rook en de mededeling: habemus papam.

Klassiek
Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Andris Nelsons
Gehoord 26/8, Concertgebouw
Nog te horen donderdagavond, 28 en 29/8

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden