Recensie

'Gooische vrouwen 2' wekt een gevoel van eeuwige vriendschap op (***)

Na het succes van de eerste ' Gooische vrouwen' film, kon een vervolg natuurlijk niet uitblijven. Met veel bombarie kunnen we dan ook weer genieten van de persoonlijke sores van de dames, hun explosieve vriendschap en de fijne 'Gooische' uitspraken.

Cheryl (Linda de Mol) in Gooische Vrouwen 2Beeld Independent Films

Dat er een vervolg is gemaakt op één van de succesvolste Nederlandse films aller tijden, zal niemand verbazen. Dat het resultaat opnieuw behoorlijk genietbaar is, misschien wel. 'Gooische vrouwen forever' zou een betere titel zijn. De film wekt heel slim een gevoel van eeuwige vriendschap op. Tussen de vier dames op het scherm natuurlijk, maar ook tussen de dames en hun miljoenen fans.

Het verhaal opent in een verre toekomst, als Cheryl (Linda de Mol), Claire (Tjitske Reidinga), Anouk (Susan Visser) en Roelien (Lies Visschedijk) het gevecht tegen de zwaartekracht vlot aan het verliezen zijn. De tand des tijds heeft echter geen greep gekregen op hun persoonlijkheden en onderlinge affectie. Roelien moet voor de rechter verschijnen omdat ze dieren weer eens boven mensen plaatste en advocaat Claire doet haar verdediging. Logisch, want: 'Wij zorgen voor elkaar. Dat hebben we altijd gedaan.' Hoppa, traantje nummer één.

Simpele verhaallijnen
Als de film vervolgens overschakelt naar het heden, keert Claire net terug uit Burkina Faso. Ze eet geen vlees meer en is ook in veel andere opzichten onherkenbaar veranderd. Cheryl ontdekt dat haar man Martin (Peter Paul Muller) opnieuw een ander heeft, Anouk scharrelt met een getrouwde politicus en Roelien wordt ten huwelijk gevraagd. Een noodlottig ongeval brengt de dames naar Oostenrijk.

Het zijn simpele verhaallijnen, die niet altijd geloofwaardig verlopen en vaak te snel worden afgeraffeld. Ze bespelen de emoties echter zeer effectief. 'Gooische vrouwen' is door menigeen vergeleken met Sex and the City, maar daarmee doe je de makers echt tekort. De creatie van Linda de Mol bewandelt een flinterdun koord tussen tragikomedie en satire, en met veel bravoure.

'Je kunt het meisje wel uit het Gooi halen, maar het Gooi niet uit het meisje,' zegt Cheryl over Claire. Dat is zowel een gezien de context logische opmerking als een dikke knipoog naar de kijker. We houden van deze vrouwen, maar vinden het soms ook verwende, over het paard getilde nesten die tenenkrommende dingen roepen. Het lijkt verdorie wel echte vriendschap.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden