Plus

Golden Earring-zanger Barry Hay verzwijgt niets in biografie

Vrijdag verschijnt Hay, de biografie van Barry Hay, volgens de ondertitel 'de grootste rockster van Nederland'. 'Alles moest er in, mijn leven was echt niet alleen Disneyland.'

Barry Hay: 'Als het er niet in had gestaan, was het een kutboek geweest.' Beeld Linda Stulic

De twaalf zit nog maar net in de klok, des middags wel te verstaan, maar Barry Hay heeft zijn eerste witte wijn van de dag al voor zijn neus staan.

Ernaast staat een glas water en tussen die twee glazen in staat een klein potje. Volgens het etiket bevat het kaviaar, maar er zit sambal in. "Zelfgemaakte sambal. Proeven?" En zonder het antwoord af te wachten, steekt hij een roerstokje in het potje.

"Nou? Lekker pittig, of niet?" Hays sambal naar eigen recept bevat, tamelijk vrijzinnig, onder meer mayonaise en Maggi. "Door die mayo blijf hij heel lang goed. En Maggi, dat is een onderschat goedje, hoor. Alles pep je d'r mee op. Ik maak eigenlijk nooit een vinaigrette zonder."

Thuis op Curaçao
Ja, hij kookt graag. Thuis op Curaçao, waar hij verblijft als hij in Nederland geen plichten van rockkundige aard heeft, staat hij dagelijks in de keuken. Hoe hij verder de dag doorkomt op het tropische eiland? Er wordt vooral veel 'gepiemeld', zegt hij. "Hondjes uitlaten, stukkie rijden met de wagen, boodschappies doen, naar de sportschool, cocktails drinken."

En o ja, zwemmen in zee doet hij ook heel graag. "Nou ja, zwemmen. Ik drijf. Het water is daar hartstikke zout, dus dat gaat gemakkelijk. Oren onder water, ogen dicht. Als je zo vijf minuten ligt, ben je helemaal in een andere wereld. Een soort mediteren is het."

Ouwehoeren
Als je Barry Hay (67, maar je zou hem zonder problemen 15 jaar minder geven) hoort praten over zijn leven op de Antillen, zou je er zo met hem naar toe willen vliegen. Journalist Sanders Donkers, redacteur van Vrij Nederland, verbleef wekenlang bij Hay in zijn luxueuze villa op Curaçao. Niet om daar te piemelen, maar om het levensverhaal op te tekenen van de zanger van de Golden Earring.

Het resultaat is Hay, een fantastische biografie; meeslepend, grappig en zo af en toe nog aangrijpend ook. Vierhonderd pagina's telt het boek. "Maar volgens Sander hadden het er ook 1400 kunnen zijn. Ik heb honderd uur volgeluld op zijn opnameapparaat. Soms zag ik de paniek in Sanders ogen. Als ik eenmaal begin te ouwehoeren, ben ik niet meer te stoppen en sla ik echt elke zijweg in."

Caesarboy
We merken het als we vragen of hij zelf een lezer is. Dat is hij. Zeker drie, vier uur per dag zit hij met zijn neus in de boeken. Kennen we Robert Harris?

"Nee? Ik ben nu bezig in zijn boek Dictator. Gaat over Cicero. Ik lees graag over het Romeinse Rijk. Gaius Julius Caesar, dat is mijn man. Zijn redevoeringen: ge-wel-dig. Maar die Cicero was dus een van zijn aartsrivalen, hè. Een boek over die gast is voor mij als Caesarboy dus echt wel effe slikken, maar Robert Harris schrijft het weer wel zo op dat ik er helemaal in opga."

Na een lange verhandeling over het Romeinse Rijk: "Ongelooflijk toch dat na de schoonheid van de klassieke oudheid die donkere smeerboel van de middeleeuwen kwam. Wátskeburt!?" Hij heeft wel wat theorietjes over wat er is 'keburt' en is best bereid die uiteen te zetten. Er is enige overredingskracht voor nodig hem terug te brengen naar ons eigenlijk gespreksonderwerp.

"De uitgever wilde het er graag op. Voor mij had het niet gehoeven. Maar ik had sowieso mijn twijfels. Het is toch raar, zo'n heel boek over jezelf. Zelfs toen we er al mee bezig waren, heb ik zeker twee keer gedacht: ik kap de hele boel af."

Maar nu het boek er is, is hij er wel heel content mee, kan dat in de krant? En kan er dan ook bij dat hijzelf Herman Brood de grootste rockster van Nederland vindt? Waarbij hij dan wel meteen de kanttekening maakt dat Brood buiten Nederland niets voorstelde. "Ik heb hem zien optreden in New York en dat was - sorry dat ik het zeg, Herman - toch wel een heel trieste bedoening. Heel klein cluppie, nauwelijks publiek. Brood is in de States nooit verder gekomen dan driehoog achter, wij zaten er in vijfsterrenhotels."

Westerbork
Heel veel vrouwen komen voorbij in Hay. Over de twee belangrijkste daarvan, Hays moeder Sophia en zijn echtgenote Sandra, bevat het boek opvallend nieuws. Bekend was dat Hay in India werd geboren als zoon van een Schotse vader en een Nederlandse moeder.

Maar wie wist dat die moeder Joods was en in Westerbork heeft gezeten? Hoe het precies zat met de privileges die haar ervoor behoedden op transport te worden gesteld, weet Hay niet. Citaat uit het boek: 'Ze heeft me bezworen dat ze nooit de hoer heeft gespeeld. Misschien dat die gasten haar af en toe effe bij haar reet hebben gepakt. Nou ja, lekker belangrijk: ze heeft haar leven ermee kunnen redden.'

Echtgenote Sandra Hay Beeld anp

Over Hays echtgenote Sandra, de grote liefde van zijn leven, onthult het boek dat zij een verleden in de prostitutie heeft. "Er zijn journalisten die nu zeggen: 'Wist ik allang.' Nou, dat is dan knap, want echt alleen intimi waren ervan op de hoogte. Zoiets ga je niet aan de grote klok hangen. Toen ik haar leerde kennen, zei ze dat ze hotel­kamers schoonmaakte. Toen ze later vertelde wat ze echt deed, dacht ze dat ik hem meteen zou smeren, maar daar was ik veel te verliefd voor."

Hij laat de witte wijn ronddraaien in het glas. "Ik moet toegeven dat ik ook wel benieuwd was naar haar verhalen. De geiligheid van de jaloezie."

Kind
Heeft hij overwogen het verleden van zijn vrouw te verzwijgen in Hay? "San en ik hebben het er lang over gehad. Ik heb haar ervan weten te overtuigen dat het erin moest. Als het er niet in had gestaan, was het een kutboek geweest. Alles of niets, weet je. Er staat ook in dat we een kind hebben verloren - hebben die blaadjes ook nooit geweten.

"Mijn leven was echt niet alleen Disneyland. Overigens werkte San in een heel respectabel bordeel. En zoals mijn moeder altijd zei: 'Everybody's gotta make a living."

Sander Donkers: Hay. Lebowski, €19,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden