Loose Ends festival op NDSM.

Festivalrecensie

Gitaarbands zijn de baas op het nieuwe festival Loose Ends

Loose Ends festival op NDSM. Beeld Jean-Pierre Jans

Op de NDSM-werf in Noord was zondag de eerste editie van Loose Ends. Op het popfestival klonk vrijwel alleen gitaarmuziek, in alle soorten en maten.

Ray Fuego kennen we als de leider van het hiphopcollectief SMIB, maar hij is ook de zanger van de hardcoregroep Ploegendienst. En in die hoedanigheid staat hij op Loose Ends. Binnen de kortste keren heeft hij alleen nog een sportbroekje aan. Maar ook dat gaat uit. Best wel punk natuurlijk, zingen in je onderbroekie.

Een podium verderop heeft ook de bassiste van Indian Askin het zwaar. Meteen na het laatste nummer hijgt ze in de microfoon: “Amsterdam, bedankt. Ik ga onder de douche.”

Meedeinen

Ja, het is heet op de allereerste editie van Loose Ends, nog maar eens een festival op de voormalige NDSM-werf in Noord. Je merkt het aan de artiesten op het podium, maar je merkt het ook aan de bezoekers op het terrein. Dit is geen weer waarbij je je al te druk maakt. Beetje meedeinen, ok. Meeklappen met de muziek, vooruit. Maar echt niet dat hier iemand er over denkt een moshpit te starten, terwijl de vaak heel stevige klanken daar best geschikt voor zouden zijn.

Loose Ends numero 1 is leuk, maar ook behoorlijk landerig. Hoewel de watergevechten die af en toe ontstaan bij de tappunten voor water bijna net zo leuk zijn als vroeger op schoolreisje.

Indian Askin. Beeld Jean-Pierre Jans

Popfestivals spelen zich doorgaans ver buiten de stad af. Concertorganisator Friendly Fire pakt het anders aan. Voor hun festival Best Kept Secret moet je weliswaar ‘helemaal’ naar Hilvarenbeek, maar voor Loose Ends hoeft de Amsterdammer alleen maar de pont naar de NDSM-werf te nemen.

Loose Ends is een niche-festival. Geprogrammeerd worden alleen gitaarbands. Op festivals als Lowlands en ook Best Kept Secret vormen die inmiddels een minderheid, hier zijn ze de baas. Vooruit, hoofdact Sleaford Mods zou je hiphop kunnen noemen, maar hun benadering van het genre - lekker lomp en in het platste Engelse dat je maar kunt bedenken - doet de meter toch vooral uitslaan naar rock-’n-roll.

Containerbegrip

Gitaarmuziek is er in vele soort en maten, maar op Loose Ends gaat het vooral om indiemuziek. Wat nog steeds een containerbegrip is. Bijna dertig acts staan op het affiche. En lopend over het lekker compacte terrein (als festivallocatie heeft de NDSM zich al lang bewezen natuurlijk) hoor je vanaf de drie podia de meest uiteenlopende muziek. Van stevig gebonk tot soms opvallend subtiele klanken.

Pip Blom. Beeld Jean-Pierre Jans

Dat laatste geldt voor de Amerikaanse groep Sunflower Bean, geleid door de ook als transgenderactiviste bekende Julia Cumming, die zingt en bast. Het theatrale Sunflower Bean stopt nogal wat seventies in hun muziek. Verwijzingen naar glamrock kunnen de Loose Endsbezoekers best aan, maar nogal gewaagd is dat Cumming en de haren ook leentjebuur spelen bij de zogeheten progressieve rock uit de jaren zeventig. Gelukkig is er ook veel humor.

Glastonbury

Dat Pip Blom op Loose Ends staat, is bijzonder, want de zangeres en de naar haar vernoemde band treden tegenwoordig vooral op in Engeland. Komend weekend zelfs drie maal op Glastonbury, Engelands grootste popfestival. Op Loose Ends klinkt hun vrolijke indiepop aanstekelijk als altijd. Aanzienlijk strakker klinkt die muziek inmiddels ook. De muziek van Pip Blom omschrijven als rammelpop kan echt niet meer.

Een kleine 3000 bezoekers zijn er volgens Friendly Fire afgekomen op de eerste editie van Loose Ends. Dat is een mooie score in een periode waarin je elk weekend wel ergens naar een festival kunt. Je zou er ook uit kunnen afleiden dat gitaarmuziek lang zo dood niet is als vaak wordt beweerd. Friendly Fire heeft de intentie om van Loose Ends een jaarlijks terugkerend evenement te maken.

Loose Ends festival op NDSM Beeld Jean-Pierre Jans
Loose Ends festival op NDSM. Beeld Jean-Pierre Jans
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden