Plus

Gescheurde affiches krijgen tweede leven als kunstwerk

Frans van Lier (81) was zijn leven lang journalist en schrijver. Nu exposeert hij met zijn kunst van afgescheurde affiches in de Amstelkerk.

Sinds 2000 verzamelt Van Lier affiches Beeld Frans van Lier

Een paar jaar geleden bezocht Van Lier een Amsterdamse galerie. Met een aantal werken onder zijn arm vroeg hij of er een plekje was voor zijn kunst. "Die man keek er wat misprijzend naar en zei: 'Dit is al veel eerder gedaan.' Toen zei ik: 'Ja, kunst met olieverf is ook al veel eerder gedaan.'"
De galeriehouder stuurde me weg, met de mededeling dat hij snel iets zou laten horen. Toen kreeg ik het bericht: 'Voor uw gedateerde kunst is geen belangstelling.' Is dit gedateerde kunst?" Van Lier wijst trots naar zijn 59 werken in de Amstelkerk.

Vraag hem naar de jaren negentig, toen hij zijn liefde voor affiches ontdekte, en er komt een glans in zijn ogen. Een mooie tijd, noemt hij het. De tijd dat hij op zijn fiets Amsterdam doorkruiste op zoek naar affiches, het liefst afgescheurd, waar hij dan foto's van maakte. De tijd dat wildplakken nog niet verboden was. "Toen dat niet meer mocht, werd het steeds lastiger om affiches te vinden die ik graag wilde fotograferen. Toen ben ik zelf van afgescheurde affiches nieuwe kunstwerken gaan maken."

De expositie is nog tot en met vrijdag te zien in de Amstelkerk Beeld Frans van Lier

Afwijking
Van Lier, met een coltrui, geruit jasje en snor, staat trots en enthousiast voor zijn werken. "Moet je dit zien. Ik hou ervan, maar het is wel mijn afwijking. Dat gedans van die letters tussen de andere beelden door, het raadsel intrigeert me. Die affiches die er soms zo troosteloos bij hangen. Het is triest, ze zijn hun boodschap verloren en worden onbedoeld kunst van de stad, dat is mooi. Ik ben zo gegrepen door de beelden van verval."

Sinds 2000, toen wildplakken werd verboden, verzamelt Van Lier de affiches. "Maar ik scheur alleen waar de boel loshangt, hoor." Hij loopt naar een werk waar burgemeester Eberhard van der Laan op is te zien. "Die lag afgeregend op de grond. Het zijn flarden van verschillende herkomst. De mooiste vind ik de gescheurde affiches die kant en klaar zijn, waar je weinig aan hoeft te doen."

Filmstudio
Aan het eind van de rondleiding vertelt Van Lier over een kunstenaar die, toen hij begin zeventig was, zei dat hij zich weer moest vernieuwen. Met diezelfde energie werkt de kunstenaar aan zijn affiches. En zijn vrouw, heeft zij last van al die werken in huis? "Gelukkig niet. Ik zwerf door de stad van lege ruimte naar lege ruimte; die gebruik ik als atelier."

Enthousiast begint hij zijn werkplekken op te sommen. "Een lege filmstudio in Noord en een hoop appartementen aan de rand van de stad. Mensen die kwamen kijken in die filmstudio zeiden allemaal: 'Het lekt hier, het is stervenskoud'. Maar dat kon me geen flikker schelen."

Het enige dat Van Lier nodig heeft is een jampot met water om te mengen en een potje poeder voor behanglijm. "Dat kost nog niet eens vier euro," zegt hij met een grijns alsof niemand anders dat weet. "Als ik een afgescheurd affiche zie, denk ik: lekker, daar doen we wat mee, Het geeft me zoveel energie, het maakt me echt gelukkig."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden