PlusInterview

Gerrie van der Klei in Anastasia: ‘Heerlijk, zo’n chagrijnige dramaqueen’

Gerrie van der Klei (rechts) speelt een lieve oma die verbitterd raakt.Beeld Stage Entertaiment

Gerrie van der Klei speelt in Anastasia keizerin-moeder Maria Fjodorovna. ‘De laatste tsaar was een slappeling’

Na de première van Anastasia in september waren de critici eensgezind over Gerrie van der Klei (74), die in de musical over de laatste tsarendochter de keizerin-moeder speelt. Ze speelde haar rol op ‘vorstelijke wijze’, verleende de musical ‘grandeur’, overtuigde ‘van het begin tot het eind’ en was ‘breekbaar en ontroerend’.

“Het is ook zo’n heerlijke rol,” zegt Van der Klei. “Ze is aanvankelijk een lieve oma, maar wordt later een verbitterde vrouw. Die ontwikkeling is fijn om te spelen. Ze denkt nog status te bezitten in kringen van Wit-Russen in zelfgekozen ballingschap in Parijs, maar heeft die allang niet meer. Mensen die voor haar moeten buigen, denken er ondertussen het hunne van.”

Tsarina Maria Fjodorovna (1847-1928), geboren als Dagmar van Denemarken, was de vrouw van tsaar Alexander III van Rusland. “Een keurige Deense prinses,” aldus Van der Klei. “Wel van adel, maar niet uit een rijk nest. Zuinige mensen. Denen lijken toch op Hollanders. Ik moet haar spelen als een dominante en statige vrouw, want ze dient haar rug recht te houden. Haar man en haar zoon, de laatste tsaar Nicolaas II, waren slappelingen die politiek niets in te brengen hadden. Zeker niet bij het morrende volk.”

“Het Russische hof was enorm rijk. Ze wisten van gekkigheid niet wat ze elkaar op verjaar­dagen moesten geven, dus werden het maar weer diamanten. Wat ik van deze vrouw niet begrijp, is dat ze, toen de Russische Revolutie zich voltrok, naar het buitenland vluchtte zonder haar kleinkinderen. Die werden vermoord.”

Zegeningen

Anastasia wordt in het Circustheater in Scheveningen acht keer per week opgevoerd, waarbij Van der Klei op gezette tijden wordt afgelost door Liz Snoyink. “Het gaat me, even afkloppen, lichamelijk goed af. Al plof ik dikwijls uitgeteld op de bank neer.”

Haar naam is onverbrekelijk verbonden met de opkomst van musical in Nederland. In 1977 speelde Van der Klei in Foxtrot van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink. “Annie en Harry waren pioniers, ze stonden aan de wieg van de musical.”

In 1983 was Van der Klei te zien in de musical Ping Ping, in de jaren 2000 twee keer als mevrouw Higgins in My Fair Lady en in musicals als Victor Victoria, 42nd Street, Annie, You’re the top en La Cage aux Folles. Terwijl het genre maar één facet van haar carrière is, zegt ze glimlachend.

Van der Klei begon op 9-jarige leeftijd met klassieke gitaar en zong vervolgens jazz. “Dat is mijn grote liefde. Af en toe treed ik nog op, afgelopen zomer nog ergens in een café. Geweldig. Standards zingen en improviseren.”

Ze zong met haar toenmalige partner, de jazzmusicus Boy Edgar, onder meer in de Carnegie Hall in New York, en tourde door de Verenigde Staten. Met haar zus Dorine vormde ze in de jaren 70 het zangduo De Sissies – met succes. “Vooral in Duitsland waren we groot.”

Het is voer voor prachtige verhalen en natuurlijk is het haar al eens gevraagd. “Uitgever Thomas Rap vroeg: waarom schrijf je je memoires niet? Ten eerste ben ik daar veel te lui voor en ik ben vermoedelijk alles vergeten. En, niet onbelangrijk, wie interesseert het? Ik lig binnen drie dagen bij De Slegte. Bovendien moet je in een autobiografie eerlijk zijn, hè? Je geheugen is selectief. Kun je het na al die jaren nog vertrouwen? En moet ik het over vervelende dingen hebben?” Lachend: “Dan moet je toch wachten tot er een heleboel mensen dood zijn.”

Actief blijven

Ze strijdt naar eigen zeggen dagelijks tegen de luiheid. “Net als tegen een zekere somberheid, de erfenis van het Joodse bloed van mijn vaders kant, vermoed ik. Ik probeer een hartstikke optimistisch mens te zijn, maar ten diepste is mijn karakter wel somber. Bij mij is het glas meestal halfleeg – ik pomp mezelf op om positief te zijn. Die aartsluiheid ga ik te lijf door heel actief te blijven. Anders lig ik de hele dag thuis.”

Volgend seizoen gaat ze weer het toneel op, in een ‘zwarte komedie’ waar ze nog niks over mag zeggen. “Fantastisch om mensen aan het lachen te brengen. Maar dat is voor later, ik geniet nu met volle teugen van Anastasia. Er zitten zulke prachtige scènes in. Als Tessa Sunniva van Tol, die Anastasia speelt, me met die grote blauwe ogen aankijkt op het moment dat ik besef dat zij mijn dood gewaande kleindochter is, voel ik telkens emotie. En heb ik af en toe vochtige ogen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden