Recensie

Geoliede rockmachine van Queens of the Stone Age komt laat op stoom (***)

Helaas staan er iets te veel opvullertjes op het programma, maar gelukkig vinden de bandleden van Queens of the Stone Age gaandeweg hun vijfde versnelling. En dan doen ze waar ze goed in zijn: stomende, stuwende rock maken.

Josh Homme van Queens of the Stone AgeBeeld Paul Bergen

Rock-'n-roll met steeds minder seks en drugs, dat is Queens of the stone age anno 2013. Anderhalf decennium geleden was de band, die voortkwam uit desertrockers Kyuss, nog rated R (niet geschikt voor minderjarigen), en werd hij geboycot door Walmart omdat hun nummer 'Feel good hit of the summer' drugsgebruik zou promoten. Maar de dagen dat zanger Josh Homme laveloos op het podium stond en bassist Nick Oliveri slechts bedekt door zijn instrument optrad, zijn voorbij, zo blijkt wel in een matig gevulde Ziggo Dome.

Het optreden begint stevig wanneer als tweede nummer 'No one knows' wordt ingezet, de hit van het populaire album 'Songs for the deaf' (2002). Het is stuwende stonerrock zoals we het van de band gewend zijn, met zware, repetitieve gitaren. We wanen ons even in een uitgestrekte, onherbergzame woestijn.

Onheilspellend
Bassist Michael Shuman doet niet onder voor Oliveri, die in 2004 de band met ruzie verliet. En ook nieuwe drummer Jon Theodore weet het tempo strak te handhaven, terwijl de twee ritmesectieleden elkaar steeds verder ophitsen. Donker en onheilspellend klinkt het. Op de achtergrond staat de afkorting van de band in knipperende rode neonletters op het scherm afgebeeld tegen een gitzwarte onweerslucht.

Helaas staan er vervolgens iets te veel opvullertjes op het programma en verdwijnt de spanning net zo snel als ze kwam. Kabbelende nieuwe nummers als 'Smooth sailing' en 'I sat by the ocean' halen het toch echt niet bij de ophitsende mantra 'nicotine, valium, vicodin, marijuana, xtc and alcohol', destijds de reden voor Walmarts protest.

Roestig
Muzikaal valt er vanavond weinig aan de rockroutiniers aan te merken. De band is, ook in nieuwe samenstelling, een geoliede machine. Maar daarmee zijn ook de scherpe, roestige randjes verdwenen. Roodharige frontman Homme zingt zelfs een heuse ballade, begeleid door keyboard. Opeens staan we niet meer in de woestijn, maar op een glooiende alpenwei.

Gelukkig vinden de bandleden gaandeweg hun vijfde versnelling en doen ze waar ze goed in zijn: stomende, stuwende rock maken, met af en toe een jankend gitaarriffje om de monotonie te doorbreken, en daaroverheen het sonore stemgeluid van Homme. Mannen met sikjes en kistjes schudden hun haren los op oude hits 'Little sister' en 'The lost art of keeping a secret'. Na een slaapverwekkend intermezzo komen de gewenste pepmiddelen in de toegift en is er toch nog plek voor een beetje xtc and alcohol.


Queens of the Stone Age
Gehoord: 26/11
Waar: Ziggo Dome

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden