Plus

Gelukkig: met hun nieuwe plaat hebben Florence + The Machine de weg naar boven weer gevonden

Stefan Raatgever
null Beeld

Florence Welch, de flamboyante frontvrouw van Florence + The Machine in wie sommigen bij haar debuut in 2009 de rechtmatige erfgename van Kate Bush ontwaarden, leek het een beetje kwijt te zijn. Haar eerste twee albums, Lungs en Ceremonials, waren overdonderend en sprookjesachtig mooi, maar daarna leek Welch ieen beetje de weg kwijt.

Met haar vijfde album Dance Fever heeft ze de weg naar boven weer gevonden en dat wordt al duidelijk bij openingssong King. Een meeslepend epos over een uit elkaar vallende relatie waarin de vrouw uiteindelijk ‘no mother, no bride’, maar een ‘king’ blijkt te zijn. Prachtig opgebouwd van klein naar groots, iets waarin Florence + The Machine het beste is.

Choreomania is een ander sleutelnummer. Een ouderwets volgepropte Florence + The Machinesong waarin Welch met overslaande stem zingt over manische danszucht, een fenomeen dat volgens de overlevering in de middeleeuwen tot slachtoffers leidde. Welch’ Choreomania is gelukkig onschadelijker, maar niettemin ongeremd aanstekelijk.

Back in Town is een fraai klein gehouden gospeltrack. Never really been alive before/ Always lived in my head, bekent Welch. Om de luisteraar daarna mee te voeren in haar herwonnen levensvreugde: Why don’t we go out/ And never go to sleep? Welch is inderdaad back in town en dat is fijn nieuws.

POP

Florence + The Machine
Dance Fever
(Polydor)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden