Plus

Geen zwak moment te bekennen in het vierde celloconcert van Jan-Peter de Graaff

Erik Voermans
null Beeld

Jan-Peter de Graaff (1992) is een bijzondere componist in het landschap van de Nederlandse muziek. Hij is nog geen dertig en kan al bogen op een aantal aansprekende premières en prijzen.

Zijn muziek is in essentie atonaal, maar doordat ze niet is doodgesystematiseerd en De Graaff in de contouren en het verloop van zijn melodieën nog steeds romantisch durft te zijn, wordt de luisteraar met zachte, maar dwingende hand meegevoerd in het abstracte verhaal dat hij wil vertellen. Een grote troef is hierbij zijn orkestratiekunst. De muziek is kleurrijk, blijft altijd helder en verrassend.

Twee vaak schitterende proeven van wat hij als componist vermag, zijn de twee celloconcerten (hij heeft er inmiddels vijf op zijn naam staan) die hij schreef voor het Russische wonder Maya Fridman en die hier zeer overtuigend worden uitgevoerd door het Noord Nederlands Symfonie Orkest onder leiding van Nicolò Foron. Fridman is de fantastische soliste.

Concert nr. 5 (2021) is het recentste stuk, maar Concert nr. 4 (2017) is het beste. Geen zwak moment in te bekennen. Twintig minuten hang je aan De Graafs lippen. Concert nr. 5, met de titel The Forest in April, verliest in het lange middendeel aan spanning door wat al te gemakkelijke ritmische impulsen. Het slotdeel, Requiem, is prachtig, ook door de diepe, doorleefde tonen van Fridman.

Klassiek

Jan-Peter de Graaff
The Forest in April
(trptk)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden