Tabitha: ‘Ik weet heel goed wat ik wil en dat kan heel frustrerend zijn.

Plus

Geen Nederlandse zangeres wordt zo veel gestreamd als Tabitha

Tabitha: ‘Ik weet heel goed wat ik wil en dat kan heel frustrerend zijn. Beeld MEIS BELLE WAHR & JIP MERKIES

Geen Nederlandse zangeres wordt zo veel gestreamd als Tabitha. Vrijdag viert ze haar succes in een vol Paradiso. ‘Ik ben wel een droogkloot.’

Haar broer en zus zeiden altijd al dat Tabitha (26) iets moest gaan doen met film of theater. Zij brachten haar als jong meisje naar een auditie voor een videoclip. Tabitha kreeg de rol en op de set keek ze haar ogen uit: de catering was geregeld, er waren camera’s en er liep iemand met haar mee met een paraplu. “Ik vond alleen dat het nummer niet zo goed werd gezongen. Ik dacht: dit wil ik nog een keer doen, maar dan wil ik zelf de zangeres zijn.”

Twee jaar geleden brak Tabitha door met de hit Is dit over, met Ronnie Flex. Nu is ze de meest gestreamde Nederlandse zangeres, met gemiddeld meer dan 2 miljoen luisteraars per maand op Spotify.

Ze leek er ineens te zijn, maar er ging een lange muzikale carrière aan vooraf. Op haar vijftiende tekende ze haar eerste platencontract. Ze bracht een aantal Engelstalige tracks uit en vertrok naar de Verenigde Staten om aan haar muziek te werken. Toen Ronnie Flex, met wie ze op de Popacademie in Rotterdam had gezeten, zag wat Tabitha allemaal in Los Angeles deed, vroeg hij of ze wilde samenwerken voor twee nummers op zijn album Rémi.

Het spijt me niet

Tabitha stond ondertussen onder contract bij Top Notch, waar vele solosingles en twee ep’s volgden. Niet alleen op de voorgrond ontwikkelde ze zich. Ze schreef onder andere mee aan de hit Blijf bij mij van Ronnie Flex en Maan.

Op het kantoor van haar management oogt ze ontspannen. Ze leunt voorover naar het opnameapparaat: “Ik geef toestemming voor deze opname.” Het is een roerige tijd: haar uitverkochte show in Paradiso komt eraan, FunX volgt haar voor een documentaire en ze vertrok onlangs bij haar label. Ze koos ervoor independent te gaan en bracht Het spijt me niet uit, dat gaat over haar keuze om onafhankelijk te zijn.

Haar eigen muziek uitbrengen was altijd al het plan, maar een lange tijd had ze er het geld niet voor. Nu heeft ze het wel en doet ze het helemaal zelf. Tabitha: “Niemand gaat harder rennen voor mijn carrière dan ik, dus waarom zou ik mijn projecten niet zelf releasen? Ik denk dat elk label beter af is als ik het op deze manier doe.” Ze moet lachen. “Ik ben namelijk niet de gemakkelijkste. Ik weet heel goed wat ik wil en dat kan heel frustrerend zijn.”

Ze geeft als voorbeeld haar nummer Ai. Het is op dit moment een van haar populairste songs. “Ik heb heel vaak gezegd en geschreeuwd: ‘Dit is een single, hier moeten we een videoclip voor schieten.’ Die keuze kon ik vanwege het label echter niet alleen maken. Ik volg nu mijn gut feeling.”

Bloemendaal

Muziek maken of luisteren doet ze alleen in de studio, nooit thuis. “Mijn vriend zingt thuis meer dan ik.” Of er een nummer met haar vriend inzit? “Ja, dat zou ie wel willen.”

In de studio gaan de persoonlijke liedjes het gemakkelijkst. “Dat is oprecht en wie ik ben. Het is moeilijker om iets te maken of na te streven wat je niet bent.” Een clubliedje maken gaat moeilijker. Als ze er een maakt, denkt ze aan Bloemendaal – het strand waar ze vroeger wel­eens heenging. “Strand, zee en cocktails, dat gevoel. Dan lukt het beter.”

Toen ze op haar vijftiende een tatoeage in haar nek liet zetten, waarschuwden mensen haar dat ze daarmee nooit een baan zou krijgen. Tabitha wist toen al dat ze nooit voor een baas zou gaan werken, haar pijlen waren gericht op de muziek. “Ik heb serieus nooit een ander plan gehad.”

Verkeerde vrienden

Die vastberadenheid heeft ze altijd gevoeld. Ze gelooft in God en in haar beschermengelen: haar overleden opa en oma, een vriend van haar die enkele jaren geleden werd doodgeschoten en haar vader, die een dag na haar negende verjaardag aan een ziekte overleed. “Ik heb het gevoel dat zij altijd bij me zijn en me het goede laten doen.”

Hoe ze dat zo zeker weet? Ze herinnert zich ook de momenten dat ze geen beschermengelen had. “Toen ik zestien jaar was en met de verkeerde vrienden op de verkeerde plekken was.”

Of ze zenuwachtig is voor haar Paradiso-show? Niet echt. “Ik ben best wel een droogkloot, dat zeg ik je heel eerlijk. Een award of een speciale zaal waar je wilt staan, daar heb ik niet veel mee.” Ze bidt wel voor een show voor haar publiek. “Het belangrijkste is dat zij even hun shit vergeten en naar huis gaan met een liefdevol gevoel.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden