PlusMode

Geen modeshows in 2020? Dan maar videopresentaties

Door de corona­maatregelen zijn veel internationale modeateliers stilgelegd, ook de coutureshows konden niet doorgaan. Voor hun wintercollecties hebben veel couturiers daarom hun heil in videopresentaties gezocht. De Nederlanders kwamen daarbij met hun kleine budgetten goed uit de verf.

Ronald van der Kemp 'Wardrobe 12' - Fall 2020.Beeld Marijke Aerden

De ultieme democratisering was bereikt, zo werd op diverse modesites gejubeld. Met de eerste Digital Couture Week was ook de exclusiefste tak van de mode overal ter wereld en voor iedereen zichtbaar, thuis en ‘front row’ op de eigen bank.

Voorafgaand aan dit historische moment las model Naomi Campbell – van de coronanood een deugd makend – een videoboodschap voor op de website van de Franse Fédération de la Haute Couture, een statement over inclusiviteit. Ironisch, aangezien couture bij uitstek een tak van mode is die absoluut niet inclusief is. Het betreft voornamelijk unieke jurken, waaraan weken, zo niet maanden door diverse coupeuses en borduursters gezamenlijk is gewerkt. 

Prijskaartjes hebben meestal vier, maar vaak ook vijf nullen. Jurken ook die, uitgezonderd de exemplaren die door actrices en popsterren met veel volgers op sociale media worden aangeschaft, vaak door slechts enkelen worden gezien. Sterker: soms slechts eenmalig het daglicht zien. 

Nieuw werk van Viktor & RolfBeeld Viktor en Rolf

Zo bezwoer prinses Deena Abdulaziz, een Saoedische zakenvrouw, editor en streetstylester, me ooit na afloop van een Chanel Cruiseshow in Dubai dat er nooit en te nimmer foto’s van haar bruidsjurk, waaraan maandenlang door Azzedine Alaïa was gewerkt, naar buiten zouden ­komen, omdat ze die beschouwt als te privé. Het pronkstuk wordt in stilte gekoesterd.

De Britse Charles Frederick Worth opende als ‘vader der couture’ in 1858 zijn salon voor de ­Europese elite. Een eeuw later slopen klanten in de ateliers van Dior en Schiaparelli nog steeds onder verhullende doeken uit de kleedkamer, opdat een klant in een aangrenzende kamer geen glimp zou zien van de doorpas van een unieke outfit, waarmee de dame ergens in de wereld op een bal een fantastische entree zou gaan maken. 

Hoewel de strenge regels van de Chambre Syndicale de la Haute Couture, waaraan een couturehuis moet voldoen, in de loop der jaren zijn versoepeld, is geheimhouding nog steeds een hoog goed waar het klanten en hun bestellingen betreft. Iets te loslippig en een ­couturier is zijn klant kwijt.

Bosnimfen

De coronamaatregelen waren dit keer een uit­daging voor zowel de ontwikkeling als de presentatie van de wintercollecties. Op afstand via Zoommeetings of met een halfgevuld atelier zo’n prestigieuze collectie opbouwen is al schipperen, maar dan is er nog de presentatie. Designers leefden zich daarom uit op het medium ­video: alles kwam voorbij, van de korte film tot het geanimeerde lookbook tot grote producties, waarbij het geld flink mocht rollen. 

Zoals het megaproject van Maria Grazia Chiuri, creative director van Dior. De Italiaanse ging in zee met regisseur Matteo Garrone – hij won diverse prijzen met de film Gomorra – wat resulteerde in een sprookje met bosnimfen en zeemeerminnen, die verliefd werden op miniatuuroutfits. Dat idee was geïnspireerd door Le Théâtre de la Mode, een reizende expositie uit 1945 van 150 poppen, aangekleed door kunstenaars en couturiers, om na WOII de in malaise verkerende modewereld nieuw leven in te blazen.

Valentino toonde enkel een videoteaser in zwart-wit, door Nick Knight. Het idee achter ­Mikael Janssons’ video voor Chanel waren twee punkprinsessen, de modellen Rianne van Rompaey en Adut Akech, die tegen het ochtend­gloren de Parijse club Le Palace verlaten, in taftjurken, met big hair, veren en behangen met sieraden.

Ontwerpers met een klein budget verrasten eveneens. Zo bood Alexandre Vauthier 25 seconden heerlijke, pure ‘eighties galore’ en Iris van Herpen koos voor een drie minuten durende film van Ryan McDaniels, waarin actrice ­Carice van Houten schittert in de zogeheten Transmotion Dress. Opgenomen in het Conservatorium Hotel met muziek van Van Herpens partner Salvador Breed.

Viktor & Rolf oogsten veel lof met hun ironische ‘droge’ video van een traditionele salonpresentatie, waarin drie sets van telkens drie outfits verschijnen: een nachtpon, jurk en jas. Met een voice-over van ‘ladyspeaker’ Mika, de Libanees-Britse zanger die, zoals vroeger gebruikelijk in de salons waar genodigden op gouden stoeltjes zaten, in bloemige bewoordingen uitleg geeft over de creaties. 

Ronald van der Kemp sloeg wederom de spijker op de kop met acht korte films, samenwerkingen met de vele creatieven en beautiful people die Amsterdam hun thuis noemen. Onder hen fotografen-regisseurs Victor Griffioen, Daniël Bouquet en Dana Lixenberg. Het enige jammere is dat de kleren voorbijzoeven, waardoor details verloren gaan – gelukkig hebben we de foto’s nog.

Nu maar hopen dat grote coutureklanten als Mouna Ayoub Zulu (ooit getrouwd met de ­financieel adviseur van de koning van Saoedi-Arabië) en Sheikha Mozah bint Nasser Al Miss­ned, tweede vrouw (van de drie) van de voormalige emir van Qatar, snel aan de telefoon hangen voor een afspraak.

Andere grote, vooral kleurrijke couturevissen: Daphne Guinness, erfgenaam van het bier­imperium (“I’ll eat when I’m dead”), Elena Perminova, voormalig model en vrouw van de Russische miljardair en voormalige KGB-spion Alexander Lebedev, koningin Rania van Jordanië en Ulyana Sergeenko, stylist, fotograaf en vrouw van een Russische miljardair. De grootste paradijsvogel echter was Nan Kempner, erf­genaam van de grootste Forddealer in Amerika, die ooit vertelde graag naakt begraven te willen worden, omdat ze voor haar laatste schitter­moment niet kon kiezen. “En in de hemel is vast ook een Saint Laurent.” Nan had haar succes niet van moeder natuur cadeau gekregen, hield ze altijd vol. “Mijn vader vertelde me als klein meisje al: ‘Je haalt het niet met je uiterlijk, dus moet je zorgen dat je interessant bent’.”

Flinke investering

Tegenwoordig is couture nog bereikbaar voor zo’n vierduizend vrouwen ter wereld, maar op dit moment ligt alles stil, zegt Ronald van der Kemp. “Niemand kan of wil vliegen.” Algehele misère dus, te meer daar het maken van een collectie een flinke investering vereist. Lichtpuntje: vorige week maakte Brooklyn Beckham – de zoon van – zijn verloving met actrice Nicola Peltz, dochter van de Amerikaanse miljardair Nelson Peltz, bekend. Het koppel wil volgend jaar twee lavish bruiloften geven, in Londen en in Miami. Speculerend over het kostenplaatje worden bedragen van 4 miljoen pond genoemd, op te hoesten door de vader van de bruid. Nicola Peltz zal zelf ongetwijfeld van ’s ochtends tot ’s avonds alleen maar gehuld zijn in Victoria Beckham, maar de andere beroemde gasten hebben ook jurken nodig. Kortom: wie de beste banden met topstylisten heeft, kan zich al rijk rekenen. Ik duim voor de Hollanders.

Iris van Herpen - 'Transmotion'Beeld Iris van Herpen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden