Plus

Geen gebalde vuisten meer voor The Killers

null Beeld

In juni verscheen een duet van Killersfrontman Brandon Flowers en zijn grote inspiratiebron Bruce Springsteen. Zouden de twee tijdens het opnemen het eens grondig over de muzikale toekomst van The Killers hebben gehad? Luisterend naar het zevende album van de band uit Las Vegas, zou je denken dat Springsteen dwingende woorden heeft gesproken.

Leken The Killers op hun laatste albums gevangen in de formule – popsongs op stadionformaat, steevast voorzien van een grootse, galmende productie – die hen succes bezorgden, op Pressure Machine durft de band eindelijk zijn vertrouwde groef te verlaten. Het resultaat is een album dat, hoe kan het ook anders, bijzonder Springsteenesque klinkt. Het verschil zit hem behalve in de veel minder gezwollen productie, vooral in de teksten. Flowers (een van zijn grootste hits, Human, steunde op de zin Are we human or are we dancer?) diept verrassend precies zijn jeugdherinneringen uit. Dat blijken, net als bij zijn idool, miniatuurtjes van het bestaan van de Amerikaanse werkende klasse. Waar Flowers eerder de neiging had zijn vocalen op de toppen van zijn bereik te situeren, heeft hij nu een prettige, vertellende zangstem gevonden.

Waren de liedjes van The Killers 18 jaar lang automatisch goed voor een gebalde vuist in de lucht, nu gebeurt er eindelijk iets anders: je luistert.

Pop

The Killers
Pressure Machine
(Island Records)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden