PlusFilm

Gebrek aan zuurstof en aan spanning in Franse thriller Oxygène

Mélanie Laurent in Oxygène. Beeld Shanna Besson
Mélanie Laurent in Oxygène.Beeld Shanna Besson

Een vrouw (Mélanie Laurent) wordt wakker in een kleine, medische kamer zonder enige herinnering. Het enige dat ze weet, is dat ze binnenkort zonder zuurstof zal komen te zitten. Met behulp van een slim ­besturingssysteem genaamd Milo moet ze proberen een uitweg te vinden.

Het uitgangspunt van de Franse thriller Oxygène doet denken aan de Deense kaskraker Den skyldige (The Guilty) uit 2018, waarin een overgeplaatste politieagent een noodoproep beantwoordt. Beide films ­berusten vrijwel geheel op het acteerwerk van de hoofdrolspelers, die zich ­gedurende (bijna) de gehele film in één afgesloten ruimte bevinden – de ­cryogene kamer en de alarmcentrale – en slechts één connectie naar de buitenwereld hebben – het besturingssysteem Milo en de telefoonlijn – om een probleem binnen een tijdskader – de beperkte zuurstof en de ­locatie van de beller – op te lossen. De minimale narratieve elementen in combinatie met de tijdsdruk moeten voor een nagelbijtende filmervaring zorgen.

En juist daarom is Oxygène zo frustrerend. Het lukt de film simpelweg niet om de spanning hoog te houden. Het succes van dit genre hangt af van de onthulling, die het voorafgaande in een andere context zal plaatsen. Maar waar Den skyldige vakkundig een vals narratief opbouwt dat in de laatste scène onderuit wordt gehaald, weet Oxygène de hints die worden ­gegeven – en dat zijn er veel – niet in te bedden in een alternatief verhaal. Als gevolg daarvan wordt het de kijker snel duidelijk waar het verhaal naartoe gaat.

Door de focus op één personage in een extreme situatie is het onmogelijk om de film te bekijken zonder je af te vragen wat jij zou doen. De hoofdpersoon moet dus niet te slim zijn (want: onrealistisch), maar zeker niet te naïef (want: frustrerend). Oxygène weet de juiste balans niet te vinden. In het begin maakt het hoofdpersonage een aantal denksprongen, maar wie wil wachten tot het kwartje eindelijk valt, heeft een lange adem nodig.

Oxygène

Regie Alexandre Aja

Met Mélanie Laurent, Malik Zidi

Te zien op Netflix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden