PlusInterview

Gavin-Viano: ‘Ik bevraag de codes van het theater’

In Jonge Makers stellen we beginnende theatermakers aan u voor. In deze aflevering Gavin-Viano, die bij Frascati Ach Mijn Wederhelft presenteert, een avond in drie delen over prep, de preventieve pil tegen hiv.

Gavin-Viano: ‘Ik zoek naar vormen om publiek aan mijn werk te binden en naar podia waar ze het niet gewend zijn mijn doelgroep te zien.’    Beeld Birgit Bijl
Gavin-Viano: ‘Ik zoek naar vormen om publiek aan mijn werk te binden en naar podia waar ze het niet gewend zijn mijn doelgroep te zien.’Beeld Birgit Bijl

Als danser en choreograaf reisde Gavin-Viano de wereld over voordat hij terechtkwam op deToneelacademie Maastricht, op aangeven van zijn moeder. “Ze had er een artikel over gelezen en zei: ‘Jij hebt zoveel ideeën en concepten in je hoofd, volgens mij moet je daar eens gaan kijken’.” In 2020 studeerde hij af als regisseur.

Wat voor werk maak je?

“Ik beschouw mezelf als een verhalenverteller. Ik vertrek vanuit de thematiek en zoek daar een platform bij. Dat kan een fotoserie zijn, een podcast, of een drieluik voor theater zoals Ach Mijn Wederhelft. Ik zoek naar vormen om publiek aan mijn werk te binden en naar podia waar ze het niet gewend zijn mijn doelgroep te zien. En dan heb ik het over de zwarte gemeenschap, de lhbtq-gemeenschap, jongeren met een moeilijke achtergrond.”

Wat betekent het woord theater voor je?

“Het eerste dat in mij opkomt is vrijheid. Onbevangen, bevlogen. Tegelijk is er die elitaire kriebel, die connotatie van theater als intellectueel en niet sexy. En dat is zonde, want dat imago weerhoudt veel mensen ervan naar het theater te komen.”

Hoe ziet je ideale publiek eruit?

“Mensen die houden van reflecteren, van elkaar bevragen vanuit een nieuwsgierig perspectief en elkaar daarbij in hun waarde laten. Bovendien wil ik diverse doelgroepen bereiken. Dat heeft ook te maken met wat ik zelf ervaarde toen ik begon met voorstellingen bezoeken. Er werd gelachen om dingen die ik niet grappig vond. Ik zat naast mensen die niet op mij leken. Toen dacht ik: hoe kan ik dit veranderen? Hoe verlaag ik de drempel?”

“Ik bevraag altijd de theatrale ruimte, de theatercodes. Ik probeer het publiek mee te krijgen op een manier die hen aanspreekt. Bij mijn vorige voorstelling A Plastic State Of Mind stuurde ik bezoekers vooraf een minidocumentaire via WhatsApp. En in Ach Mijn Wederhelft vullen mensen een online enquête in die ze aan het denken zet voordat ze de voorstelling ingaan.”

Kun je leven van je kunst?

“Ja, vanaf mijn negentiende. Er zit ook wel een ondernemerslaagje in mij. Ik heb altijd gehosseld, zoals we dat in Rotterdam zeggen. Op de toneelschool vreesde ik het fenomeen subsidies dus ben ik stage gaan lopen bij het VSBFonds om dat onder de knie te krijgen. Ik deed daar research naar hoe fondsenwerving laagdrempeliger kan worden, vooral voor organisaties en mensen die het niet gewend zijn zo’n aanvraag op academisch niveau te schrijven.”

Waar haal je inspiratie uit?

“Series, geschiedenis, reizen, familie. Ik ben heel close met mijn familie, mijn zus is mijn beste vriendin. Wij praten iedere dag met elkaar, zijn elkaars therapeuten. En sociale media. Naast de weekendkrant is Instagram ook echt mijn krant. Ik volg veel artiesten, maar ook artistieke accounts en veel nieuwskanalen en ook gewoon hele foute, extravagante dingen. En muziek. Lyrics, die inspireren me enorm.”

Welke voorstelling heeft je geraakt?

“Ik was in Berlijn en dan ga ik altijd naar het Maxim Gorki Theater. Wat zij produceren inspireert me. Ik zag daar 1000 Serpentinen Angst, over een biraciale jongedame die geen connectie voelt met haar witte moeder en witte oma, en zich afvraagt: als wij elkaar zouden tegenkomen als we even oud waren geweest, zouden we dan bff’s zijn? Wat zijn onze raakvlakken? Dat verhaal werd heel esthetisch verteld, met veel diepgang. En heel politiek natuurlijk.”

Waar zie je jezelf over vijf jaar?

“Op de fiets met m’n kleintje, dat ik dan naar de crèche breng, of misschien zelfs al naar groep 1. Dan ben ik een jongeman met wijsheid, kennis en inzichten. Gezond en gelukkig met m’n naasten. Natuurlijk, ik ben heel ambitieus, maar dat is uiteindelijk niet het belangrijkste.”

Ach Mijn Wederhelft is 3 t/m 5 oktober te zien in Frascati.

Ach Mijn Wederhelft

Je moet hiernaar toe als je houdt van: De heksen van MacBeth meets Destiny’s Child meets Charmed, Surinaamse grootmoeders die alles doen voor hun nageslacht, queerpersonages die geen slachtofferrol hoeven te spelen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden