Plus Boekrecensie

Gainza neemt de lezer mee in een draaikolk van verhalen

Zwart Licht, La Luz Negra, vertaald door Trijne Vermunt, Podium, €19,99, 172 blz. Beeld Maria Gainza

Wie is La Negra? Dat is de centrale vraag in Zwart licht, de tweede in het Nederlands vertaalde roman van de Argentijnse schrijfster María Gainza. Het hoofdpersonage in deze roman, een jonge kunstcritica, is op een punt in haar leven aanbeland dat ze haar verhaal wil vertellen. ‘Alleen door te vertellen wat ik weet, kan ik het achter me laten, opnieuw beginnen.’

‘Het’ is het verhaal achter een bende vervalsers van schilderijen van Mariette Lydis. En van die bende is La Negra de allerbeste. Zij had ‘de enigszins sinistere gave om andermans ziel binnen te dringen’.

Zwart licht is het verhaal van de zoektocht van die kunstcritica, opgeleid door een taxateur van schilderijen die vervalsingen als echt bestempelde, naar leven en identiteit van La Negra. ‘Ik koester vooral argwaan tegen de historicus die met zijn exacte gegevens en ijskoude voetnoten een sinistere dwang uitoefent op de lezer. Tegen hem zegt: ‘Het was zo en niet anders.’ Ik ben op een punt van mij leven aangeland dat ik een zachte hand waardeer, ik hoor liever: ‘Laten we aannemen dat het zo is gegaan.’

Al een schrijfster haar hoofdpersonage dit laat zegen, weet je dat er met ‘de waarheid’ gesold gaat worden. En Gainza neemt de lezer mee in een draaikolk van verhalen waarin niet altijd goed meer is vast te stellen wat nu waar of niet waar is. Bestaat La Negra wel? Of is zij zelf een vervalsing?

Gainza tuigt haar roman op met een ruim twintig pagina’s tellende Veilingcatalogus privébezittingen ­Mariette Lydis, en een bijna even lang verslag van een rechtszaak over vervalste schilderijen. Het zijn trucjes (dat van die veilingcatalogus deed Leanne Shapton in Important Artifacts and Personal Property from the Collection of Lenore Doolan and Harold Morris, Including Books, Street Fashion, and Jewelry uit 2009 al veel beter), maar ze komt ermee weg omdat ze op een mooie manier nog meer verwarring schept.

Naast een fraaie queeste – vinden is niet het einddoel – is Zwart licht ook een roman over schrijven, over het schrijven van een biografie. ‘(…) de gaten in een leven zijn geen negatieve ruimte die een biograaf koste wat kost moet willen invullen’. Over die gaten, over niet willen of kunnen invullen van wat we niet weten gaat deze intrigerende roman.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden