Franse ‘body horror’ Titane wint Gouden Palm

Titane is de verrassende winnaar van de 74ste editie van het filmfestival van Cannes; de Française Julia Ducournau is pas de tweede vrouwelijke winnaar van de Gouden Palm. Voor Paul Verhoeven en Gijs Naber waren geen prijzen weggelegd.

Blijdschap bij Julia Ducournau terwijl Sharon Stone haar de Gouden Palm uitreikt voor de film Titane Beeld AFP
Blijdschap bij Julia Ducournau terwijl Sharon Stone haar de Gouden Palm uitreikt voor de film TitaneBeeld AFP

De slotavond van de 74ste editie van het filmfestival van Cannes begon met een curieus incident: de Amerikaanse juryvoorzitter Spike Lee versprak zich en maakte zo per ongeluk de winnaar van de Gouden Palm al bekend: Titane van Julia Ducournau. Maar voor die prijs kon worden uitgereikt, moest er eerst een hele trits andere winnaars worden bekendgemaakt door de zichtbaar gegeneerde Lee. En toen het eenmaal zover was, en Lee zichzelf een tweede kans toebedeelde, werd hij opnieuw tot de orde geroepen: niet hij maar Sharon Stone moest de prijs uitreiken. “She’s not gonna mess this up,” grapte Lee. Ducournau kon er niet mee zitten: “Deze avond was perfect omdat ‘ie niet perfect was”.

Extreme body horror

De 37-jarige Julia Ducournau is pas de tweede vrouwelijke winnaar van de Gouden Palm, na Jane Campion, die de belangrijkste prijs van het festival in 1993 won met The Piano. De bekroning is een bevestiging van Ducournaus enorme cinematografische talent en vernieuwingsdrang. Dat talent toonde ze zes jaar geleden al met haar speelfilmdebuut Raw – over een vegetarische eerstejaarsstudente diergeneeskunde die een onverzadigbare honger naar (mensen)vlees ontwikkelt.

De opvolger is nog een stukje bizarder. In Titane draait het om Alexia (een dappere rol van nieuwkomer Agathe Rousselle), die op jonge leeftijd een auto-ongeluk veroorzaakt terwijl haar vader achter het stuur zit. Sindsdien heeft ze een titanium plaat in haar schedel. Haar seksuele aberraties én moordlust nemen steeds buitenissigere vormen aan: Alexia heeft seks met een Cadillac. Sindsdien groeit er iets vreemds in haar buik en stroomt er motorolie door haar aderen.

Ducournau stapelt extreme body horror op gitzwarte humor, maar het verknipte, bombastische Titane biedt óók een futuristische kijk op seksualiteit en verandert gaandeweg in een ontroerende meditatie over identiteit. “Voor mij is het een liefdesverhaal; een film over onvoorwaardelijke liefde en de acceptatie van de ander,” aldus Ducournau. “Maar eigenlijk is het onmogelijk de film te pitchen. Titane is gewoon Titane”. De Palmwinnaar is vanaf 26 augustus in de Nederlandse bioscopen te zien.

Runner up

De Grand Prix, zeg maar de tweede prijs, werd ex aequo uitgereikt aan A Hero van de Iraanse regisseur Asghar Farhadi en Compartment No. 6 van de Finse regisseur Juho Kuosmanen. Ook de Juryprijs, de derde prijs, ging in tweeën: de jury kon niet kiezen tussen Ha’berech van de Israëlische regisseur Nadav Lapid en Memoria, de eerste Engelstalige film van Apichatpong Weerasethakul. De Thaise Cannes-habitué bedankte oud IFFR-directeur Simon Field, zijn producent sinds jaar en dag.

De Noorse Renate Reinsve werd onderscheiden voor The Worst Person in the World, een mooie rol die regisseur Joachim Trier speciaal voor haar schreef. De Amerikaan Caleb Landry Jones kreeg de prijs voor de beste acteur voor zijn hoofdrol in Nitram van de Australische regisseur Justin Kurzel. Het Franse enfant terrible Leos Carax werd bekroond als beste regisseur voor zijn gezongen, Engelstalige film Annette, waarmee het festival anderhalve week geleden van start was gegaan. De Japanners Hamaguchi Ryusuke and Takamasa Oe ontvingen de prijs voor het beste scenario, voor hun bewerking van Drive My Car, een kort verhaal van Haruki Murakami.

Zeer bescheiden Nederlands succes

Hoewel de jury dus negen in plaats van het reguliere aantal van zeven prijzen verdeelde over de 24 competitiefilms, waren er geen bekroningen voor Paul Verhoeven (Benedetta) en Gijs Naber, die de hoofdrol speelde in het Hongaarse historische drama The Story of My Wife. Er was wel zeer bescheiden Nederlands succes in andere programma-onderdelen. Feathers van de Egyptische regisseur Omar El Zohairy, gecoproduceerd door het Amsterdamse Keplerfilm, werd bekroond met de Grand Prix van de parallelsectie, La Semaine de la Critique. Murina van Antoneta Alamat Kusijanović, opgenomen in de parallelsectie Quinzaine des réalisateurs, won de Camera d’Or, de prijs voor het beste debuut. In deze Kroatisch-Braziliaanse coproductie speelt de Nederlandse acteur Jonas Smulders een bijrolletje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden