Plus Achtergrond

Filmfestival Cannes: veel Franse cinema, weinig vrouwen

De 72ste editie van het Festival de Cannes begint woensdagavond met zombiefilm The Dead Don’t Die. De opening van het belangrijkste filmfestival ter wereld is tegelijkertijd te zien in dik vierhonderd Franse theaters.

Het Palais de Festivals in Cannes wordt in gereedheid gebracht voor de opening van het festival vanavond. Beeld Reuters

Woensdagavond begint de 72ste editie van het filmfestival van Cannes. Uit 1845 in­gezonden speelfilms koos ­directeur Thierry Frémaux The Dead Don’t Die van de Amerikaanse regisseur Jim Jarmusch als openingsfilm. Het is na Only Lovers Left Alive, die in 2014 meedong naar de Gouden Palm, opnieuw een zombiefilm. 

En ook weer een met een keur aan grote namen, waaronder fijne acteurs als Adam Driver, Bill Murray, Chloë Sevigny, Tilda Swinton en Steve Buscemi én een aantal opmerkelijke muzikanten en popsterren, zoals Selena Gomez, Iggy Pop, Tom Waits en Donald Glover.

Leeuwendeel Frans

The Dead Don’t Die is niet alleen voor genodigden te zien in het Grand Théâtre Lumière; openingsfilm en -ceremonie worden tegelijk vertoond in meer dan vierhonderd bioscopen in Frankrijk, waarmee Frémaux onderstreept dat Cannes er in de eerste plaats is voor Franse bioscopen en de Franse cinema in het algemeen. Dat blijkt overigens ook weer uit de officiële selectie, waarvan het leeuwendeel Frans of Franstalig is.

Netflix, de Amerikaanse streamingdienst die er vorig jaar na onenigheid over Roma voor koos zijn films in première te laten gaan op het festival van Venetië, wordt ook deze editie geweerd. Althans, in de officiële selectie; in de Quinzaine des Réalisateurs, een van de vele parallel­selecties, is wél een Netflixfilm te zien: Babak Anvari’s psychologische horror Wounds met Armie Hammer en Dakota Johnson.

Behalve The Dead Don’t Die dingen nog twintig films mee naar de Gouden Palm. Daarvan zijn er vijf gemaakt door regisseurs die de hoofdprijs al eerder wonnen: Sorry We Missed You van Ken Loach (die in 2016 won met I, Daniel Blake en in 2006 met The Wind That Shakes the Barley), Le jeune Ahmed van de Belgische broers Jean-Pierre en Luc Dardenne (in 2005 winnaar met Rosetta, in 1999 met L’enfant), Mektoub, My Love: Intermezzo van Abdellatif Kechiche (La vie d’Adèle, 2013), A Hidden Life van Terrence Malick (The Tree of Life, 2011) en Once Upon a ­Time in… Hollywood van Quentin Tarantino (Pulp Fiction, 1994).

Liefdesbrief

In het twee uur en drie kwartier durende Once Upon a Time in… Hollywood draait het om een tv-acteur (Leonardo DiCaprio) en zijn stuntman (Brad Pitt), tegen de achtergrond van de moord op actrice Sharon Tate (Margot Robbie) door de volgelingen van sekteleider Charles Manson (Damon Herriman). 

Frémaux omschrijft de film, die naar zijn zeggen alleen maar op tijd klaar was voor zijn festival, omdat Tarantino de montageruimte vier maanden niet heeft verlaten, als ‘een liefdesbrief aan het Hollywood van Tarantino’s kindertijd, een rockmuziektour van 1969 en in het geheel een ode aan cinema’.

Geen vrouwelijke regisseur

Vier films in de competitie, en nog eens zestien in de tweede competitie Un Certain Regard en de rest van de officiële selectie, zijn geregisseerd door een vrouw – dat is slechts 27,5 procent, maar meer dan ooit. De Oostenrijkse Jessica Hausner maakte Little Joe; de Française Mati Diop regisseerde Atlantique, haar landgenotes Céline Sciamma Portrait de la jeune fille en feu en Justine Triet’s Sibyl.

Frémaux vergoelijkt de scheve verhouding al jaren door te stellen dat zijn festival nu eenmaal helemaal aan het einde van de keten zit, en dat de verhoudingen in de hele filmindustrie en in de hele wereld scheef zijn. Hij selecteert op kwaliteit, niet op geslacht of ras. Daarbij citeert hij Agnès Varda, de eerder dit jaar overleden grande dame van de Franse cinema, die dit jaar op de alomtegenwoordige festivalposter staat. 

“Ik ben geen vrouwelijke regisseur. Ik ben een vrouw. En ik ben regisseur,” zou zij Frémaux hebben ­gezegd. En ook dat hij geen films mocht selec­teren, omdat ze geregisseerd zijn door een vrouw. “Je selecteert een film alleen omdat-ie het waard is.”

Het enige speelfilmdebuut dat door Frémaux cum suis goed genoeg is bevonden voor de Gouden Palm-competitie is Les misérables van Ladj Ly, over de rellen in de Parijse banlieues in 2005.

Verhoeven nog niet klaar

Er was gehoopt dat Paul Verhoevens Benedetta op tijd klaar zou zijn voor Cannes, maar na een zware draaiperiode duurde ook de postproductie langer dan gepland. Bovendien moest Verhoeven een heupoperatie ondergaan; de montage staat voor komend najaar gepland, en de wereldpremière voor het festival volgend jaar.

Net als de afgelopen jaren is het Nederlandse aandeel klein. Heel klein. Take Me Somewhere Nice van de Nederlands-Bosnische Ena Sendi­jarevic is een van de negen films die zijn geselecteerd door de Association du Cinéma Indépendant pour sa Diffusion (ACID), het jongste en kleinste parallelprogramma, dat zich inzet voor een bioscooprelease in Frankrijk. 

Nederlandse acteurs

Take Me ­Somewhere Nice is de enige van de negen films die niet in wereldpremière gaat in Cannes; de film was begin dit jaar al te zien op het Rotterdamse filmfestival, waar Sendijarevic werd onderscheiden met de speciale prijs van de Tigerjury.

Voor het parallelfestival Quinzaine des Réalisateurs zijn twee films geselecteerd met een Nederlandse coproducent: Sick, Sick, Sick (het Amsterdamse BALDR Film) en That Which Is To Come Is Just a Promise (SeriousFilm, Rotterdam). En in Rocketman, een biografische film over Elton John, zijn twee Nederlandse acteurs te zien: Max Croes is Venus Valentine en Celinde Schoenmaker speelt Renate Blauel, de ex-vrouw van Elton John. Of de zanger zelf naar Cannes komt, is onzeker; hij is op tournee.

Het filmfestival in Cannes duurt tot en met 25 mei. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden