Plus Reportage

Festival organiseren is nu als een Zwitsers uurwerk

In de Arena was vrijdag, aan de vooravond van Sensation, de eerste editie van A Day in Dance, een congres over dance-evenementen. Een interessant kijkje achter de schermen én in de psyche van de festivalbezoeker.

Dj en dance-onderzoeker Victor Coral van de Ven was een van de sprekers Beeld Orrin van Jaarsveld

Vraag de gemiddelde veertiger hoe de housescene in Amsterdam er pakweg twintig jaar geleden uitzag en hij zegt zonder twijfel: vies, vuig, zweterig, seks, drugs en rock-'n-roll. De RoXY en de iT fungeerden als duistere epicentra waar iedereen van vrijdag tot maandag danste, zoende en pilletjes slikte. Hoe je wist welk feest er was? Misschien via een paar vale flyers die waren uitgedeeld op het vorige feest of in de platenwinkel aan het prikbord hingen, maar eigenlijk deed het er niet toe.

Het verschil met hoe de dancescene - we spreken allang niet meer alleen over house - anno 2016 is geregeld, kan niet groter zijn. Dat bleek gistermiddag tijdens de eerste editie van A Day in Dance, een congres voor mensen uit het bedrijfsleven en de dancewereld, georganiseerd door The School of House, een nieuw opleidingsinstituut voor de dance-industrie. Het organiseren van festivals en feesten is een bloedserieuze miljoenenindustrie geworden. Wereldwijd gaat er jaarlijks zelfs zes miljard euro in om.

"Vroeger was het een kwestie van een flyer printen, een locatie huren, dj's boeken en dan had je een feest," vertelt Sjoerd Wynia, als spreker aanwezig op het congres. Hij is als directeur van Air Events verantwoordelijk voor festivals als Amsterdam Open Air en Buiten Westen. "Tegenwoordig is het organiseren van een festival als een Zwitsers uurwerk. Alles moet kloppen, want de concurrentie is moordend."

Festivalganger veeleisend
Over iedere vierkante centimeter op een festivalterrein wordt nagedacht. "Inmiddels hebben we geleerd dat je nog zo'n gezellig festival kunt organiseren met goede dj's en mooie podia, als mensen ergens te lang in de rij moeten staan, schrijven ze de volgende dag op Facebook hoe slecht de organisatie was."

Het biedt een interessant kijkje in de psyche van de hedendaagse festivalganger. Die heeft veel geld over voor een festival - kaartjes zijn gemiddeld vijftig euro - maar wil daar ook een hele hoop voor terug.
Bij de logistieke operatie rondom zo'n festival zullen maar weinigen stilstaan. Het ontwerpen en bouwen van het hoofdpodium kost alleen al maanden. Licht, geluid, beeld, versiering, de stalen constructie: alles moet op elkaar aansluiten en ook nog eens tegen een stevige Hollandse windvlaag kunnen.

Nadenken over duurzaamheid
De festivalindustrie in Amsterdam is volwassen geworden. Zo volwassen dat inmiddels wordt nagedacht over dingen als duurzaamheid. ID&T heeft met Lyke Poortvliet zelfs een heuse duurzaamheidsmanager in dienst, die van alles bedenkt om het milieu zo veel mogelijk te ontlasten tijdens een festival.

De mainstage van Amsterdam Open Air dit jaar. De bouw ervan duurt maanden Beeld Igor Roelofsen

Bij Welcome To The Future in 't Twiske heeft Poortvliet in vijf jaar tijd voor elkaar gekregen dat dertig procent van de bezoekers op de fiets komt. "Amsterdammers hadden eerst geen idee dat 't Twiske hartstikke dichtbij is. Nu stippelen we vanuit alle stadsdelen fietsroutes uit, kun je iets te drinken kopen langs de route en zelfs je band laten plakken door een mobiel bandenplakteam. Je moet het leuk maken om met de fiets te gaan, dan doen mensen dat."

De slepende discussie over festivalisering in de stad komt ook aan bod. Wynia vertelt over het vaste groepje omwonenden van de Gaasperplas dat er 'een sport van heeft gemaakt' om Amsterdam Open Air dwars te zitten. "Ieder jaar zoeken ze naar een zeldzame plant of iets anders waarom het festival niet door zou mogen gaan. Ze hebben er echt hun levenswerk van gemaakt."

Het verwijt dat ze de natuur misbruiken om er zelf rijk van te worden, verwerpt hij met een lijst van zo'n honderd beroepsgroepen die bij een festival betrokken zijn. "Artsen, decorbouwers, kaartjesscanners, lichtmensen, ecologen: een hoop mensen verdienen hun brood met onze festivals."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden