PlusKlapstoel

Famke Louise: ‘Er zit een engeltje op mijn schouder’

Famke Louise (1998) werd bekend met haar video’s op YouTube, maar is nu hitzangeres. Dit weekend debuteert ze als musicalactrice in The Christmas Show in de Ziggo Dome.

‘Ik werk al sinds mijn 14de. Heb altijd alles zelf betaald: mijn school, mijn rijbewijs, mijn kleding’Beeld Harmen de Jong

Amsterdam

“Waar ik allemaal gewoond heb, is een ingewikkeld verhaal. Op mijn derde verhuisden we naar Almere. Ik was namelijk best een heftige peuter. Liep vaak zomaar de weg op. Ik had een traumatische ervaring toen een scooter me bij ons huis aan de Da Costakade bijna aanreed. Ik had dood kunnen zijn.”

“In Almere was het rustiger. Toen mijn ouders op mijn 16de uit elkaar gingen, vertrok mijn moeder naar Groningen. Ik bleef in Almere, werkte er aan mijn YouTubekanaal. Daarmee ging het zo hard, dat ik, toen ik bijna 18 was, dacht: weet je, het is wel goed zo, ik ga gewoon effetjes de rust op zoeken. Maar ja, het was supersaai daar in Hoogezand. Helemaal niks voor mij.”

“Ik ging naar Amsterdam, maar wilde een ­groter huis. Dus woon ik nu weer in Almere. Maar, heel erg, ik wil wéér terug. Ik mis Amsterdam. Die drukte en gezelligheid, ik kan gewoon niet zonder.”

Ouders

“De scheiding van mijn ouders heeft mijn jeugd niet getekend. Ik voelde me opgelucht na de beslissing. Er was geen gedoe meer in huis. Dat was fijn. En ik heb er inspiratie uitgehaald. Mijn moeder heeft na haar vertrek zo hard gewerkt om voor mijn broertje en mij te zorgen, liet zien dat je het in het leven ook zonder man kunt. Dankzij haar weet ik dat je alles kunt bereiken als je maar hard genoeg werkt.”

“Mijn vader is er helaas niet meer. Hij overleed toen ik 17 was. Ik heb het afgesloten nu. Op een positieve manier, bedoel ik. Ik mis hem natuurlijk, waar weet ook dat sinds zijn dood alles in mijn leven in een stijgende lijn is gegaan. Het kan niet anders: er zit een engeltje op mijn schouder. Altijd. Ook nu ik hier met je praat. Mijn vader is nu mijn power. Door zo te denken heb ik zijn dood kunnen verwerken.”

Secretaresse

“Toen ik van het vmbo kwam, had ik geen idee wat ik verder wilde. Dan ga ik maar voor directiesecretaresse studeren, dacht ik. Dan leer je alles, toch? Talen, goed typen, rekeningen maken. Hoewel ik de opleiding niet heb afgemaakt, heb ik er veel aan gehad. In het eerste jaar van mijn videobedrijf regelde ik zelf al mijn facturen. Maar ik kon niet op die school blijven. Door mijn video’s werd ik te bekend. Ik werd lastiggevallen door medeleerlingen, er werden stiekem foto’s van me genomen. Toen besloot ik te stoppen en me volledig te richten op video’s maken.”

“Wat ik toen ik jong was wilde worden? Ik ­wilde achter de kassa bij de Albert Heijn! Dat leek me zo leuk! Dat bliepen van die boodschappen over die band. En dan lekker met klanten praten, geld wisselen en bonnetjes geven. Dat wilde ik écht. Jammer dat het nooit is gebeurd.”

“Ik heb nog wel bij een bloemist gewerkt. Kon toch ik nog met een kassa werken. Alleen hadden ze daar dat leuke bliepje niet.”

Vlogs

“Ik heb ze allemaal van mijn kanaal afgehaald. Sommige heb ik gemaakt toen ik nog maar 17 was. Die beelden vind ik gewoon niet leuk om terug te zien, snap je? Ik maakte toen elke dag een nieuwe. Een heel heftige tijd. Het was alleen werken, werken, werken. Vaak zat ik tot diep in de nacht te editen, kreeg soms maar vier uur slaap. En het was nooit écht geslaagd voor mij. Dat was juist het probleem.”

“Mijn beslissing om de muziekwereld in te gaan is echt mijn beste keuze ever. Ik mis het totaal niet om YouTubevideo’s te maken. Misschien in de toekomst weer, maar dan echt professioneel. Een wekelijks programma of zo. Dat moet dan echt inhoud hebben, geen rommelige dingetjes thuis zoals vroeger.”

Documentaire

“We zijn nu bezig met het opnemen van een tweede deel. Het onderwerp? Nou, hoe het nu met me gaat. Er is echt veel veranderd, hoor. Als ik de eerste documentaire terugkijk, denk ik: wat ben ik op persoonlijk gebied gegroeid. Er zat een scène in waarin mijn moeder zei dat ze zich zorgen om me maakte. Ze vroeg zich af of ik niet te veel deed wat anderen me vertellen. Ik ging ertegen in, maar weet nu: moeders ­hebben altijd gelijk. Ze zag het eerder dan ik. Ik liet te veel door mijn manager bepalen.”

“Je zag in die documentaire dat ik helemaal kapot was. Steeds maar doen wat er wordt gezegd, daar word je moe van. Er werd een imago voor me bedacht. Maar ik ben niet de muziek ingegaan om andermans ideeën uit te voeren. Een jaar geleden ben ik bij mijn vorige manager vertrokken. Dat gaf gedoe natuurlijk, maar sinds ik bij het bedrijf van Ali B. ben, gaat het veel beter. Ik kan weer groeien vanuit mijn eigen creatieve brein. Uiteindelijk is ‘Famke Louise’ mijn bedrijf, een brand. Daarvan ben ik altijd de eigenaar. Alleen: ik heb wel een goed team nodig. Dat heb ik nu. Maar ik moet wel leiding geven, geen leiding opvolgen.”

The Christmas Show

“Carlo Boszhard heeft me zelf gevraagd. Heel nice. Ik dacht: waarom niet? Het lijkt me leuk, het is een mooie ervaring en ik kan leren acteren. Ik speel Fee Fresh, een typetje dat een beetje op mij lijkt, ze ziet er heel verzorgd uit en zo. Ik heb zoiets nog nooit gedaan, maar vind ­acteren superleuk, dus ik denk dat het heel cool gaat worden. Zoiets wil ik wel vaker doen in de toekomst.”

Paradiso

“Stond ik in november, ja. Daar had je dus bij moeten zijn, hè! Mijn bedoeling was een show neer te zetten die groot genoeg was voor de Afas Live. Zodat iedereen die niet is gegaan, spijt zou krijgen als ze beelden bekijken. Ik had vooraf goed naar Amerikaanse artiesten gekeken. Die geven altijd zo’n sicke show. We hadden het grootste videoscherm dat ooit in Paradiso heeft gestaan. Plus een heel vette lichtshow, rook­machines, luchtkanonnen, kledingwissels, confetti; alles om die show heel erg dik te maken. Ik ben anderhalve maand aan het repeteren geweest. Het was next level.”

Autotune

“Zeg je nou ooto-tune? Haha. Die bestaat niet, hoor. Het is autotune. En dat is gewoon een instrument. Soms is het nice om een effect op je stem te zetten. Ik zou het ook zonder kunnen, maar het past gewoon bij mijn muziek. Auto­tune maakt me ook wat zelfverzekerder op het podium. Dus waarom zou ik het niet gebruiken? Ik snap ook niet zo goed waarom het een discussiepunt zou moeten zijn. In Amerika gebruikt iedere artiest het. Ik snap het probleem niet. Mensen moeten een beetje met hun tijd meegaan.”

De TV Kantine

“Kon ik hard om lachen, ja. Hoe heet zij ook alweer die mij speelde? Elise Schaap, ja. Vooral dat okselhaar hadden ze goed gekozen. Ik had een covershoot voor de Linda gedaan. Mét okselhaar dus. Er zijn zoveel jonge meiden die okselhaar beginnen te krijgen en daar ­onzeker van worden. Juist omdat ik die doelgroep heb, wilde ik laten zien: iedereen heeft het, ook jouw idool. Dus wees niet onzeker, bedenk gewoon: ik begin een echte vrouw te worden.”

Geld

“Wat is er met geld? Of ik het belangrijk vind, bedoel je? Dat vind ik, ja. Straight. Als je ergens hard voor werkt, mag je er ook wat aan overhouden. Er was bij ons thuis vroeger niet veel. Ik denk dat ik juist daarom nu niet overdreven naar sterrenrestaurants ga en zo. Ik werk al sinds mijn 14de, hè. Heb altijd alles zelf betaald: mijn school, mijn rijbewijs, mijn kleding. Af en toe trakteer ik mezelf nu wel. Ga ik lekker shoppen of een pizza eten. Of ik ga een weekendje weg naar een hotel met een bubbelbad.”

Expeditie Robinson

“Deed ik vorig jaar aan mee. Was echt zwaar! En ik had me nog wel zo goed voorbereid, survivaltrainingen van hier tot Tokio gehad. Ik wist hoe ik knopen moest maken, hoe ik vuur moest maken, ik wist álles. Ik begon met het idee: ik ga dit winnen! Eenmaal op dat eiland moest ik die andere deelnemers alles uitleggen. En toen ik ze alles had geleerd, stemden ze me weg. Ik zeg het je heel eerlijk: ik vond het niet erg. Ik trok het niet meer om ’s nachts op een bamboe­stok te liggen. En dan die ratten die ’s nachts over je heen lopen. Het was gewoon echt erg.”

Kerstdiner

“Ik zit in het vliegtuig op eerste kerstdag. Op weg naar een optreden in Suriname. Jammer dat ik het mis, want ik houd van kerst. Lekker eten met familie. Nu wordt het denk ik een zak Maltesers in m’n vliegtuigstoel.”

Oma

“Die volgt alles wat ik doe. Ze is bijna 80, maar was erbij in Paradiso. Zat ze lekker mee te doen op het balkon. En ze is superhip, hoor. Ze heeft een telefoon met Instagram erop en volgt iedereen die ik ook volg. Ze vindt mijn muziek hartstikke leuk, maar luistert ook wel rappers zoals Bokoesam. Dan post ze gerust haar reactie onder een videoclip.”

Randy Fokke

“De opvolger van de filiaalchef in de spotjes van Albert Heijn? O, die man vond ik altijd echt grappig. Ik heb haar nog niet gezien op tv. Ik ga kijken, oké?”

The Christmas Show. Zaterdag (3 keer) en zondag (2 keer) in de Ziggo Dome.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden