Tips

Eye toneel van VR-competitie van filmfestival Venetië

Het filmfestival van Venetië strijkt dit jaar ook neer in Amsterdam: in Eye Filmmuseum is de volledige virtualrealitycompetitie van het oudste filmfestival ter wereld te zien.

Het filmfestival van Venetië is dit jaar ook te volgen in het Eye.Beeld ANP

Woensdag opende het filmfestival van Venetië – als vanouds, maar dan met mondkapjes en strenge temperatuurcontroles. Dankzij corona is de komende tien dagen ook in Amsterdam een deel van het Venetiaanse programma te zien. Onder de titel Venice VR Expanded wordt de virtualrealitycompetitie van het festival dit jaar namelijk niet ter plekke op het Venetiaanse Lido vertoond, maar op twaalf satellietlocaties over de hele wereld, waaronder Eye Filmmuseum.

Venetië, het oudste filmfestival ter wereld, profileert zich sinds enkele jaren ook met een speciale competitie voor dit nieuwste technologische snufje. Met een programma van zo’n veertig projecten, verspreid over een competitie en twee bijprogramma’s, geeft het een jaarlijkse tussenstand van waar dit nieuwe medium staat. Niet alleen met een technologische ‘state of the art’, maar ook omdat de projecten een beeld geven van welke creatieve richtingen makers met het nog altijd nieuwe medium opgaan.

Een opvallend terugkerend fenomeen in het programma dit jaar is de vervorming van de ruimte waarin de gebruiker zich (virtueel) bevindt. Soms is het slechts een klein moment, zoals een scène in het aanstekelijke African Space Makers, waarin de energieke jonge kunstenaars van The Nrb Bus Collective ons door Nairobi leiden. Als een van onze gidsen met zijn vingers knipt, verandert een parkeerplaats, die doordeweeks vol staat met auto’s, in een flits in het skatepark dat diezelfde ruimte in de weekends is.

In Penggantian (Replacements) van Jonathan Hagard is de vervorming fundamenteler. Het project toont de ontwikkeling van de Indonesische hoofdstad Jakarta, bezien vanuit een woning waar drie opeenvolgende generaties van een familie wonen en werken. In net iets meer dan 10 minuten glijden vrijwel ongemerkt veertig jaar voorbij, van pakweg 1980 tot aan nu, en zien we een dorpsstraatje gaandeweg vervormen tot een wijk in een megapool. Het beeld staat stil, maar toch is alles constant in beweging – je kijkt even weg en plotseling staat er een wolkenkrabber achter het huisje, of een moskee ertegenover.

Iets vergelijkbaars gebeurt in Here van Lysander Ashton, gebaseerd op de veelvuldig bekroonde gelijknamige beeldroman van Richard McGuire. Ook hier zien we één woning door de tijd heen veranderen, maar dan met meer tijdvakken tegelijk in beeld. En het gaat niet slechts om decennia, maar om eeuwen of zelfs millennia van eindeloze verandering.

Venice VR Expanded, Eye Filmmuseum, 2/9 t/m 12/9

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden