Plus

Expositie van oudste gebouw Artis: 'Die oude trappen, wie hebben daar gelopen?'

Fotograaf Annelies Damen schoot de foto's voor haar nieuwe expositie Lost in Time in het oudste gebouw van Artis. 'Ik fotografeer nooit in Nederland, maar dit is zo'n bijzondere plek...'

'Ik bewonder vrouwen, vooral als ze iets bereiken.' Beeld Annelies Damen

Annelies Damen staat voor het oudste gebouw van Artis, het Hoofdgebouw of Groote Museum geheten. Rondom staan hekken, want het gebouw uit 1851 wordt sinds vorig jaar ingrijpend gerenoveerd en gerestaureerd.

Over een paar jaar zal wat het eerste en oudste museum van Amsterdam wordt genoemd (het sloot in 1947) als Artis-Groote Museum weer open gaan.

"Ontwerper Jan Taminiau, een vriend van mij, nodigde me een tijd geleden uit voor een modeshow die op zolder werd gehouden. Dat was echt prachtig, dat stoffige, die krakende vloeren en de oude elementen die je nog kon zien."

"Ik keek naar de kleding, maar keek ook erg om me heen. Ik werd zo gegrepen door dit gebouw. Wow, dacht ik, wat een plek! En dat prachtige raam dat een beetje aan zo'n grote klok doet denken die je nog wel eens op grote gebouwen ziet. Ik dacht meteen: hier moet ik iets mee doen."

Niet lang na de modeshow zat Damen (1968) weer op die zolder, waar vroeger vitrinekasten stonden met vissen op sterk water en opgezette zoogdieren, waar schelpen, koralen, en fossielen waren te zien, waar opgezette olifanten stonden, en aan het plafond de skeletten van walvissen hingen.

Nu zat ze op de gestripte, kale ruimte aan een diner dat door bedrijfsmakelaar en vastgoedhandelaar Cor van Zadelhoff werd gegeven om fondsen te werven voor de verbouwing. Ze sprak er iemand van Artis en kreeg toestemming op die zolder te gaan fotograferen.

"Ik ben daar met een model en mijn assistent een hele dag aan de slag gegaan. Ik was dolblij dat ik daar mocht fotograferen, want op sommige plekken zakte je bijna door de vloeren heen en ik weet zeker dat er instanties zijn die hadden verboden daar te werken omdat het te gevaarlijk was."

"En dan ben ik ook nog een keer teruggegaan om alleen het interieur te fotograferen."

Historische plekken
Dat laatste, het fotograferen van het gebouw, was iets nieuws voor Damen. "Ik fotografeer eigenlijk alleen maar vrouwen, maar laat nu dus voor het eerst ook foto's van een gebouw zien. Ik hou van historische plekken en van oude verhalen."

"Die oude trappen hier, wie hebben daar gelopen, wie waren zij? Verhalen waar je over door kan denken. Dat heb ik proberen te verbeelden, maar juist weer met een vrouw uit het heden. Voor dat schitterende raam heb ik ook de hoofdfoto van de tentoonstelling gemaakt."

Ze vertelt dat ze bijna nooit in Nederland fotografeert, omdat ze inspiratie meer uit het buitenland haalt. "Ik werk vaak in Afrika, waar ik bijzonder vrouwen tegenkom. Trotse en statige vrouwen die een verhaal te vertellen hebben. Daar, in die mooie natuur, maak ik series."

"Vaak met naakten, maar het gaat me erom het poëtische vast te leggen, het heeft niets met erotiek te maken. En ik houd van spiegelingen omdat je daar ook een verhaal achter kunt zoeken."

"Waarom vrouwen? Ik bewonder vrouwen, vooral als ze iets bereiken. Onze samenleving is een redelijk gelijke samenleving, al wordt het tijd voor een vrouwelijke premier, maar in Afrika is dat echt anders..."

Trotse vrouwen
Van huis uit is Damen bedrijfskundige, maar dat veranderde toen ze tegen haar dertigste een lange reis maakte door Afrika. "Fotograferen was een hobby, maar in Afrika kreeg ik steeds die prachtige trotse en in schitterende gewaden geklede vrouwen voor mijn lens. Dat was de aanleiding om het roer helemaal om te gooien."

Ze laat de foto's zien die nu in bij X Bank te zien zijn. "Ik vond het gaaf om voor het eerst op zo'n manier met een gebouw bezig te zijn. Mensen vragen me wel eens waarom ik geen mannen fotografeer. Dat doe ik nog niet, maar gebouwen..."

Annelies Damen: Lost in Time. T/m 24 juli, X Bank, Spuistraat 172

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.