Recensie

Expositie: Peter Bogers maakt dansende beelden met de wipkiptruc

Glued Eye van Peter Bogers. Beeld Marian Cramer Projects
Glued Eye van Peter Bogers.Beeld Marian Cramer Projects

Rare snuiter, die ergens in een Vinexwijk aan een wipkip staat te duwen en trekken. Op een speelplaats staat een man verwoede pogingen te doen om een geveerd speeltoestel alle kanten op te draaien.

De manier waarop kunstenaar Peter Bogers, de snuiter in kwestie, dit tafereel in beeld gebracht heeft, is nogal bijzonder. Een videoscherm staat in een soort vitrine, waarin ook een staafje is aangebracht. Het beeld is zo geprogrammeerd dat het staafje altijd verbonden is met precies hetzelfde stukje van de wipkip. Het beeld schuift dus over het beeldscherm als de camera beweegt, maar het staafje blijft altijd op dezelfde plek staan. Op deze manier is het videobeeld altijd verbonden aan de fysieke wereld.

Blik op de oogkas

Peter Bogers (65) werkt sinds de jaren tachtig aan videoinstallaties waarin het menselijk lichaam en geluid een belangrijke rol spelen. Zijn installaties bestaan vaak uit elektronica die uit de bijbehorende behuizing is gehaald, zodat alle draden en printplaten duidelijk zichtbaar zijn. Bij Marian Cramer Projects exposeert hij nu een aantal werken met piepkleine beeldbuisjes en videoschermen in glazen kasten. Via de lens van een kleine fotocamera kijk je naar een video van de oogkas van de kunstenaar. Zo houden bezoeker en kunstenaar elkaar nauwlettend in de gaten.

De wipkiptruc, waarbij het beeld beweegt en tegelijk gefixeerd is op een fysiek stokje, heeft hij ook in andere werken toegepast. Zo kijken we naar een Frans heuvellandschap dat stil lijkt te staan rond het puntje van een aar die zachtjes heen en weer zwiept.

Gekmakend hoog piepgeluid

In de ruimtevullende installatie Glued Eye loopt een draad van een projector naar het beeld dat diezelfde projector laat zien. Het zijn voornamelijk helikopterbeelden, waarin bijvoorbeeld met warmtebeelden wordt gezocht naar verdachten. Het draadje is steeds precies op het hoofd van de verdachte, wat de beelden heel dwingend en bedreigend maakt. Ontsnappen is onmogelijk.

Brain Mutinies bestaat uit een beeldscherm en een gekmakend hoog piepgeluid. Bogers reflecteert daarin op zijn ervaringen met de aandoening tinnitus. Sinds enkele jaren hoort hij een permanente, ontregelende toon van 9000 hertz. Op de beelden die hij erbij maakte zien we opnieuw zijn eigen lichaam, waarbij de opnames zijn vervormd, zodat het getekende beelden lijken. Terwijl je als het ware in zijn hoofd kruipt, vol hoge tonen en geluiden van buiten, zie je zijn bovenlichaam en voeten, volkomen losgezongen van de wereld, zwevend in een piepend universum.

Scientifica

Van Peter Bogers
Waar Marian Cramer Projects, Chopinstraat 31
Te zien t/m 26/6

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden