PlusTheaterrecensie

Ex van Theatergroep Suburbia is een heerlijk avondje toptoneel

Ex van Theatergroep Suburbia is een heerlijk avondje toptoneel. Vooral de locatie, Stadslandgoed De Kemphaan in Almere, is uitstekend gekozen.

Hans Smit
Ex van theatergroep Suburbia: zachtaardig en subtiel is het niet, wel een heerlijk avondje toptoneel. Beeld Bart Grietens
Ex van theatergroep Suburbia: zachtaardig en subtiel is het niet, wel een heerlijk avondje toptoneel.Beeld Bart Grietens

Hij lijkt zo weggelopen uit de zomerproductie van Theatergroep Suburbia van vorig jaar, Daniel uit Ex. Hij zou niet misstaan hebben tussen de vier mannen van Desperados, destijds, één keer per week samenkomend in hun mancave, ver van hun vrouwen en gefnuikte carrières. In Ex zien we hem thuis met zijn vrouw Sybille. En, o ja: zijn ex Franziska komt langs.

De associatie ligt voor de hand, want Daniel, een gefrustreerde architect, wordt gespeeld door een van de vier van toen, Ali-Ben Horsting. Er zijn weinig acteurs die zo goed met een lege blik in de verte kunnen kijken, de vuisten ongemakkelijk gebald in de broekzakken.

Ex geeft redenen genoeg voor die houding: zijn personage staat op een ijsschots die gaandeweg steeds kleiner wordt. Door zijn ex een tijdelijke slaapplaats op de bank te bieden (ze is er thuis uitgegooid) haalt hij het paard van Troje in huis.

Zweden

Ex is een stuk van de Duitse toneelschrijver Marius von Mayenburg, vooral succesvol in Zweden. Het ademt ook wel de verstikkende sfeer die we kennen van grote voorgangers als Strindberg en Norén, al speelt Von Mayenburg niet in dezelfde competitie, daarvoor schiet hij in originaliteit tekort.

Niettemin een gelukkige keuze van regisseur Albert Lubbers om Ex als eerste buiten Zweden hier in de halfopen schuur op Stadslandgoed De Kemphaan te laten spelen, want het stuk biedt zijn acteurs de ruimte om alles uit de kast te halen, vooral de twee vrouwen.

Sullige echtgenoot

Met name Hanne Arendzen als echtgenote Sybille bouwt haar rol weergaloos mooi op. Aanvankelijk verbaal messenwerpend naar haar sullige echtgenoot (Hij: ‘Franziska is geen vrouw die zich laat slaan.’ Zij: ’Hoezo? Heb je het wel eens geprobeerd?’) gaan de remmen pas echt los als Franziska (een ook ijzersterke Alejandra Theus) haar entree maakt. Dan ontpopt ze zich als een leeuwin die strijdt om haar nest (‘dit huis is mijn ondergoed, zij raakt mij op mijn meest intieme plekken!’).

De vrouwelijke solidariteit kan het raam uit, sociaal klassenverschil komt binnen: Daniel koos voor haar, de arts in opleiding en niet voor een medewerker van een dierenwinkel (‘jij dacht dat Rigoletto een pastasoort was’). Met twee kinderen en een huis is hun huwelijk passieloos en niet gelukkig, maar je kan niet alles hebben. Zachtaardig en subtiel is het niet, wel een heerlijk avondje toptoneel.

Ex

Door Theatergroep Suburbia/Von Mayenburg
Gezien 25 juni, Stadslandgoed De Kemphaan, Almere
Aldaar t/m 24/7
theatergroepsuburbia.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden