Plus

Ex-Jonge Held Daan Ekkel voelt zich soms een kluizenaar

Ex-Jonge Held Daan Ekkel keerde Amsterdam dertien jaar geleden de rug toe. Hoewel hij de stad regelmatig bezoekt, is het hem hier tegenwoordig te druk.

Daan Ekkel in een atelier van een vriend in de ObrechtstraatBeeld Eva Plevier

Midden in café Welling sluit Daan Ekkel (51) zijn ogen, er verschijnt een lach op zijn gezicht. "Zelfs hier kan ik meteen het beeld van mijn overleden broer oproepen."

Van januari 1985 tot half april 1988 maakten hij en zijn tweelingbroer Willem furore met het rebelse VPRO-programma Jonge Helden. De jongens, energieke wervelwinden met goed haar en een brutale, charmante blik, riepen via sketches en reportages op tot 'de beuk erin'. De broers konden niet mét en niet zonder elkaar.

Voortdurende confrontatie
Toen Willem vijftien jaar geleden overleed aan de gevolgen van een hersentumor, was de klap voor Daan enorm: "Ik werd voortdurend met het verlies geconfronteerd. Op straat, in de kroeg, overal was het enige wat mensen aan mij vroegen: Hoe gaat het nu met je? Heb je even? antwoordde ik dan."

Twee jaar na Willems dood overleed ook nog eens zijn lievelingsneef, die als een oudere broer voor hem was geweest. Dat was het moment waarop hij in een impuls besloot Amsterdam na 25 jaar de rug toe te keren.

"Ik ben in mijn auto gestapt, met alleen mijn paspoort en een zwembroek, en richting mijn geboortegrond gereden, in het oosten van het land. Het pand waar ik woonde, in Amsterdam-Zuid, liet ik achter bij mijn vriendin, met alles er nog in. Het tweelingschap was een behoorlijk zware klus, we waren altijd samen, zelfs de mooiste vrouwen kwamen daar niet tussen. Ik moest echt opnieuw leren leven zonder Willem, dat lukte niet van de ene op de andere dag."

Afleiding in de stad
Daan trok zich terug in een woonwagen in de bossen bij Zutphen en begon er met beeldhouwen, onder meer van levensgrote stenen pikken. "Op mijn twaalfde maakte ik al beeldjes die mijn vader altijd heeft bewaard. Kunstenaar word je niet, je bent het al. Je hoeft het alleen maar te gaan doen."

In Amsterdam was er alleen wat al te veel afleiding. "Bij elke levensfase hoort een andere energie. Toen ik jonger was, gebruikte ik maar een derde van mijn creativiteit."

"Na de verkoop van een huis was ik een periode zo rijk dat ik niet meer hoefde te werken. De stapel duizendjes jaagde ik er binnen drie jaar doorheen. Geld heeft me nooit erg geboeid. Toen ik uiteindelijk met geen cent op zak de stad verliet, ben ik meteen gaan beeldhouwen, heel escapistisch. Ik was kapot, maar maakte iets wat heel was. Ik kan er helemaal in verdwijnen."

Introspectie
Daan Ekkel voelt zich soms een kluizenaar. "Ik heb fantastische tijden gehad in de stad, en Amsterdam is nog steeds lief voor me. Ik kom hier vaak om te werken en om vrienden en familie op te zoeken."

"Het is maar drie kwartier rijden, ik logeer dan in het atelier van mijn goede vriend, kunstenaar Amos van Gelder. Maar tegen de drukte kan ik niet goed meer. Ik hou van de introspectie van het platteland, zonder een ziel om mij heen en alleen een stel koeien als uitzicht. De stilte geeft me heel veel terug."

Samen met kunstenaar Jurriaan van Hall werkt Ekkel nu aan een levensgroot interactief kunstwerk dat ergens in Amsterdam zal verrijzen. Waar precies willen Ekkel en Van Hall nog niet zeggen. "Het is een vlinder, ontworpen door mijn vader Frits."

Samen met kunstenaar Daan Levi exposeert Ekkel op dit moment in Museum Drachten. Zijn stenen of houten beelden, sommige zo groot dat ze in de tuin tentoongesteld zijn, dragen titels als Eeuwig lachende beer en Fuck de sportschool. "Als ik zelf niet om iets kan grinniken, maak ik het niet."

Daan en Daan, t/m 15/1/17 in Museum Dr8888
www.museumdrachten.nl

Daan Ekkel: 'Ik hou van de introspectie van het platteland, zonder een ziel om mij heen en alleen een stel koeien als uitzicht. De stilte geeft me heel veel terug'Beeld Eva Plevier

Jonge helden

Daan en Willem Ekkel braken in 1985 door als jonge programmamakers met het hondsbrutale televisieprogramma Jonge Helden, waarin ze op zoek gingen naar de jongerencultuur in Nederland.

In het begin van de jaren ­negentig waren de broers te horen in het VPRO radio-programma Ekkel horizontaal, dat werd uitgezonden vanuit De Kroon op het Rembrandtplein.

Daan Ekkel speelde in enkele films van Eddy Terstall, waaronder Hufters en hofdames en De boekverfilming, en hij runde nachtkroeg De Gaffa. Tweelingbroer Willem werkte in die tijd als verslaggever voor Het Parool en als tv-maker voor Veronica met programma's als Ekkel index en Terug naar de kust. In 1997 werkte hij ook korte tijd als presentator van Actienieuws bij SBS6.

In 2000 werd er bij Willem Ekkel een hersentumor geconstateerd, twee jaar later overleed hij, 36 jaar oud. Hij liet zijn vrouw Lot en nog heel jonge dochter Loeloe achter. Het verhaal van Eddy Terstalls bekroonde film Simon is losjes gebaseerd op het overlijden van Ekkel.

Eerder dit jaar zond de VPRO Marten Leurdijks ontroerende documentaire Jonge held, het leven en de dood van Willem Ekkel uit. De documentaire is nog te zien op www.documentairenet.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden