PlusSerierecensie

Ewan McGregor maakt van Halston een smakelijke campserie

Halston schiet regelmatig door naar pure camp. Beeld AP
Halston schiet regelmatig door naar pure camp.Beeld AP

De Amerikaanse modeontwerper Roy Halston Frowick (1932 -1990) verwierf in de jaren zeventig onder de naam Halston faam met zijn eenvoudige doch elegante ontwerpen die verkocht werden in zijn boetiek aan de chique Madison Avenue in New York. Hij was een goede vriend van Liza Minnelli en frequenteerde met zijn entourage regelmatig de hippe disco Studio 54. Zijn einde was minder glamoureus: gesloopt door cokegebruik en aids stierf hij op 57-jarige leeftijd.

Over dit flamboyante personage is de vijfdelige Netflixserie Halston verschenen, met Ewan McGregor in de titelrol. Over die casting werd al snel gemord: McGregor is de zoveelste hetero acteur die een homo speelt terwijl openlijk homoseksuele acteurs zelden voor heterorollen gevraagd worden. Maar wie over dat bezwaar heenstapt, zal moeten toegeven dat McGregor met zijn shit eating grin van Halston een charmante blaaskaak maakt die niet om een ronkende oneliner verlegen zit.

Dat hij zich gretig overgeeft aan de herenliefde en de drugs was voor de erven Halston dan weer reden om bezwaar te maken tegen de serie: zij verklaarden zich niet te herkennen in het ‘inaccurate, gedramatiseerde beeld’ dat de serie van de modeontwerper schetst.

Suède regenjassen

De mede door Ryan Murphy (Glee, Ratched) geproduceerde serie houdt de vaart er lekker in. In de eerste aflevering zien we hoe de jonge Roy Halston anno 1938 zijn moeder troost met een zelfgemaakt veren hoedje. Vervolgens is het 1961 en maakt Halston als hoedenontwerper naam met de door hem ontworpen pillbox hat die Jackie Kennedy draagt bij de inauguratie van haar man.

“God Bless Jackie Kennedy,” grijnst Halston tevreden. En binnen twee minuten is het alweer 1968 en verzucht dezelfde Halston ‘fuck Jackie Kennedy’ want in navolging van de voormalige First Lady draagt geen Amerikaanse vrouw meer een hoed.

Noodgedwongen stapt Halston over op een bredere modelijn met de hem kenmerkende aan arrogantie grenzende ambitie: “Ik ga het aangezicht van de Amerikaanse mode veranderen.” Zelfs wanneer zijn eerste collectie flopt levert dat geen deuk in zijn zelfvertrouwen op: “Ik was briljant, zij waren de domkoppen.” Halston omringt zich met talenten, onder wie de etaleur en latere Batman-regisseur Joel Schumacher (geestig rolletje van Rory Culkin) die flink te lijden heeft onder het divagedrag van de ontwerper.

Die beleeft zijn uiteindelijke doorbraak met regenjassen van suède, een materiaal dat niet nat mag worden dus laat hij ze maken van het materiaal ultra suède. Maar ondanks dat succes balanceert de firma op het randje van bankroet, wat Halston doet concluderen: “Ik ben dus echt een artiest, want ik heb geen verstand van zaken”.

Een lucratieve deal met een durfkapitalist geeft de ontwerper echter de ruimte om onbezorgd kleding te ontwerpen voor beroemde actrices maar ook voor stewardessen, politieagenten en het Amerikaanse olympisch team. Maar wanneer hij een lucratieve confectiedeal sluit met de grote keten JC Penney, haken de beroemde klanten af: Halston zou zijn goede naam hebben verkocht.

Zwierige camp

De serie Halston is al net zo zwierig als de flamboyante ontwerper zelf, mede dankzij de smakelijke vertolking van Ewan McGregor. Hij doet de kijker vergeten dat het script wel erg conventioneel en luchtig is. Halston schiet regelmatig door naar pure camp – vooral de derde aflevering vliegt gierend uit de bocht – maar dat zou de naamgever ongetwijfeld minder erg hebben gevonden dan zijn nabestaanden.

Serie

Regie Daniel Minaham
Met Ewan McGregor, Krysta Rodriguez, Bill Pullman, Rory Culkin
Te zien op: Netflix, vijf delen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden