Plus

Eva van de Wijdeven: 'Ik ben keihard rechtdoor gegaan, zonder om te kijken'

Liefst heeft actrice Eva van de Wijdeven een sterke tegenspeler. In De Mannentester vertolkt ze de hoofdrol alleen. 'Ik heb me best eens eenzaam gevoeld, terwijl er 50 man crew om me heen stond.'

Eva van de Wijdeven: 'Tot de dag van vandaag noemen mensen mij Desie. Al roepen ze meestal 'Hé Dunya!'. Desie, mensen. Ik was Desie' Beeld Ivo van der Bent

Na een klein uurtje praten realiseert Eva van de Wijdeven (32) zich ineens: ze zit in een interview en het gesprek wordt opgenomen. "Heb ik wel genoeg leuke dingen gezegd? En hoe ga je dit opschrijven? En hoeveel pagina's? En wanneer komt het in de krant? O, god."

Het zit een beetje in haar karakter, zegt ze zuchtend. Superintuïtief, mega-impulsief, alles in het moment. Doen en daarna pas denken. In de nieuwe KPN Presenteertserie De Mannen­tester (naar het boek van Heleen van Royen), die vanaf komende week wordt uitgezonden, speelt ze een personage dat precies het tegenovergestelde is.

Victoria Kramer gaat ijskoud en berekenend te werk in haar bijzondere baan als mannentester - ze laat zich inhuren door vrouwen om hun geliefden te testen op trouw. "Bij Victoria gebeurt alles in haar hoofd, ze praat ook met haar ogen. En ze heeft niet echt veel humor, geloof ik," zegt Van de Wijdeven. Daarop stoot ze haar thee om. Een lichte zucht. "Dit zou Victoria nooit overkomen."

Het was voor Van de Wijdeven een fijne uitdaging eens een totaal andere rol te spelen, eentje die iets minder dicht bij haar staat dan Eva van Amstel in A'dam-E.V.A. en Desie in Dunya & Desie, de twee rollen die haar, zeker voor de buitenwereld, gevormd hebben.

In Dunya & Desie deelde u de hoofdrol met ­Maryam Hassouni, in A'dam-E.V.A. was u vaak te zien met Teun Luijkx, die Adam speelde. In De Mannentester heeft u de hoofdrol alleen. Hoe anders is dat?
"Totaal anders. Daar kwam ik tijdens het draaien achter. Met Hiba Vink, de regisseur, heb ik een paar keer een drankje gedaan om te bespreken hoe Victoria eruit zou moeten zien. Toch ontstaat het meestal pas op de set."

"Je kunt als research wel online gaan zoeken naar soortgelijke vrouwen, maar ik doe het uiteindelijk toch op gevoel. Er zitten schitterende acteurs in De Mannentester, maar de rol en ook de draagkracht die van me worden gevraagd, zijn best individualistisch. Ik heb me best eens eenzaam gevoeld, terwijl er vijftig man crew om me heen stonden."

Hoe uitte zich dat?
"Ik denk dat er 65 draaidagen waren voor tien afleveringen; op 55 ervan was ik op de set, en niet voor een handvol scènes, maar vrijwel continu aan het draaien. Dat is best veel in vijf maanden. Victoria opereert ook het beste alleen, terwijl ik een sociaal dier ben. Het is gewoon lekker tegen iemand op te spelen. Bij De Mannentester kon dat gelukkig in een aantal scènes met Renée Fokker en Guy Clemens. Eerder heb ik het getroffen met Teun en Maryam."

Uw rollen in Dunya & Desie en A'dam-E.V.A. zijn het sterkst aan u verbonden.
"Met Freddy uit Celblok H daar kort achter, denk ik. Ik houd me graag vast aan die rollen, ze zitten totaal in mijn hart. Als je mij vraagt of ik tot mijn 40ste in loondienst zou willen bij Dunya & Desie of A'dam-E.V.A., doe ik het meteen. Een betere draaiperiode kan ik me bijna niet voorstellen; artistiek niet, maar ook gevoelsmatig niet."

"Een paar weken geleden werden de Tv-beelden uitgereikt, waaronder één aan Norbert ter Hall, de regisseur van A'dam-E.V.A.. Teun en ik mochten hem de prijs overhandigen. We hadden elkaar lang niet gezien, ik was net terug van vakantie."

"In de Negen Straatjes hebben we met Robert (Alberdingk Thijm, ­scenarist van A'dam-E.V.A. en partner van Ter Hall, red.) en Norbert uren geborreld. Toevallig kwamen Rick Paul van Mulligen (Harm-Jan in de serie) en zijn man voorbijgelopen. Op die momenten zijn we echt een soort gezinnetje. We kunnen elkaar gerust een jaar niet zien, maar daarna gaat het vrij snel de diepte in."

"Robert ken ik zelfs nog van Dunya & Desie, waarvan hij ook de scenarist was. Hij heeft me echt zien opgroeien. Tot de dag van vandaag noemen mensen mij Desie. Al roepen ze meestal 'Hé Dunya!'. Desie, mensen. Ik was Desie."

U heeft de afgelopen jaren ook veel op toneel gestaan, vaak met Paula Bangels of Alex van Warmerdam als regisseur. Wat is er in het theater te vinden voor u?
"Ik leer daar ontzettend veel en andere dingen dan op een filmset, waar ik me ontzettend veilig voel. Op het toneel wordt meer tijd gemaakt voor een repetitieproces. Het is heerlijk om tijd te nemen en je personage te ontdekken op de vloer. Iemand als Alex van Warmerdam pakt je ook behoorlijk aan. Als hij iets in iemand ziet wat er niet uitkomt, zal hij blijven graven tot het naar boven komt. Dat is een schitterend proces."

"Wat ik lastiger vind aan het toneel: na de veertigste voorstelling nóg veertig keer spelen. Op een gegeven moment vind ik het moeilijk me te blijven opladen. Zeventig optredens is wel ongeveer de max. Voor sommige acteurs begint dan pas de artistieke uitdaging, het échte werk. Dat heb ik niet. In dat opzicht verkies ik de ­dynamiek van de filmset, waar het elke dag en elke scène weer volledig anders is."

In De Mannentester is Gijs Blom (20) een van uw tegenspelers, in A'dam-E.V.A. speelde u veel met Susan Radder (17). Ik moest bij die twee een beetje aan u als jonge Desie denken.
"Ik ook! Gijs is nu voor een rol in een andere film geblondeerd, ik was ook blond toen ik Desie speelde. Het is heel herkenbaar allemaal, ook de manier waarop hij met het vak omgaat, die onbevangenheid. Ik hoop dat ik die nooit ben kwijtgeraakt. Je moet kennis niet negeren, je leert steeds meer, maar je moet proberen jezelf te blijven en soms gewoon brutaal en onaangepast zijn."

Praat u daar met hen over?
"Heel soms. Gijs en Susan komen allebei niet van de toneelschool. Ik had op mijn 16de wel wat amateurtoneel gedaan, maar Dunya & Desie was mijn eerste 'echte' rol. Als ik Gijs en Susan zie, moet ik erg aan mezelf uit die tijd denken. En ook: tering, wat ben ik oud. Dat is alweer ruim vijftien jaar geleden. Ik speel nota bene Susans pleegmoeder in A'dam-E.V.A.."

"Gijs is aan het twijfelen of hij naar de toneelschool moet gaan. Ik heb precies die tijden gehad. De een kon dan zeggen: 'Je moet naar de toneelschool, dat is echt goed voor je.' Anderen riepen: 'Waag het! Je wordt er verpest!' En zelf heb je geen idee."

Heeft u hem iets geadviseerd?
"Ik heb tegen Gijs gezegd dat hij niet naar de toneelschool moet gaan, maar tegen iemand anders zou ik weer iets anders zeggen. Susan en Gijs moeten dat lekker zelf uitvogelen. Zo'n moederlijke rol heb ik nu ook weer niet."

U bent zelf nooit naar de toneelschool gegaan.
"En daar heb ik geen spijt van. Ik ben er lang onzeker over geweest, maar inmiddels is dat een beetje weggezakt. Ik heb ook geen havodiploma. Na de mavo ben ik keihard rechtdoor gegaan, zonder om te kijken. Dat paste gewoon goed bij mij: niet nadenken, doen. Ondertussen was er een sluimerende onzekerheid, maar ik was ervan overtuigd dat het pad ergens naartoe ging."

"De onzekerheid zat hem vooral in de angst dat de wereld om mij heen mij niet serieus nam, dat ik voor sommige mensen in het wereldje de makkelijke weg had genomen. Desie was het visitekaartje voor mijn carrière, lekker makkelijk. Daar heb ik me wel alleen in gevoeld, omdat ik het ook niet kon delen, zoals klasgenoten dat op een school wel kunnen. Nu, met terugwerkende kracht, denk ik dat het niet per se de makkelijke weg was. Het is ook een weg."

U maakte er nooit een probleem van een paar maanden achter een bar te gaan werken als er even geen acteerwerk voorhanden was.
"Nee joh! Ik vind het heerlijk af en toe even niet in het wereldje te zitten. Dat heb ik nog steeds, maar ik werk niet meer in de horeca. Op een gegeven moment vonden mensen het vreemd mij als ober in een kroeg tegen te komen. Daar heb ik me een beetje op aangepast."

"Vlak na het draaien van Penoza, in 2011, werkte ik voor het laatst in een kroeg bij mij in de buurt. Toen merkte ik - de recessie was in volle gang - dat ik het niet meer altijd leuk vond om te doen. Telkens als ik in de bediening stond, kreeg ik de vraag: 'Och, nee god. Meisje, jij ook? Het ging toch zo goed met jou, na Dunya & Desie?' Dan zei ik dat ik het heel bewust deed, dat het goed met me ging en dat ik over twee maanden gewoon weer een film ging draaien, maar het kostte me veel energie dat telkens te moeten uitleggen."

Korte pauze. "En het verdient minder, hè! In de horeca moet je veel meer uren maken."

Eva van de Wijdeven: 'Ik voel dat ik mij moet blijven uiten. Alles moet kleurrijk, mijn kleren, mijn huis, mijn wereld' Beeld Ivo van der Bent

Is de onzekerheid die bij het vak hoort helemaal verdwenen?
"O, god nee. Al vind ik er, naarmate ik ouder word, steeds beter een balans in. Ik heb op een gegeven moment gevoeld: ik moet soms langer wachten dan ik wil, maar er komt altijd weer iets. Vertrouw daarop, bouw die buffer. Ik ben nog steeds aan het leren."

"Soms maak ik keuzes en kom ik erachter dat het toch niet mijn ding is. Kan gebeuren. Niet elk project kan zijn als De Mannentester of A'dam-E.V.A., maar uiteindelijk moet je wel een artistieke keuze proberen te maken. Donderdag gaat de romantische komedie Voor Elkaar Gemaakt, waarin ik een bijrol speel, in première en ik ga een hoofdrol doen in een speelfilm - veel meer mag ik daar nog niet over zeggen, maar we beginnen binnenkort met draaien."

"Ik wilde graag meer films doen, ik heb zoveel televisie gedaan! Bij televisie heb je vrij lang de tijd om personages te ontwikkelen. Als je dan ineens een kleine bijrol in een film speelt, is het toch weleens: o, shit, ik heb maar tien draaidagen. Dat is een andere boog, dat moet ik leren."

U heeft altijd gezegd dat acteren niet de hoofdmoot van uw bestaan is. Is dat veranderd?
"Nee, eigenlijk niet. Ik heb mijn hele leven willen dansen en nog steeds is dat mijn allergrootste passie. Dus plan ik tijd in om te dansen en doe ik paaldanstrainingen. Ik was de sportschool zo beu. Juist dit jaar voel ik dat ik mij moet blijven uiten. Alles moet kleurrijk, mijn kleren, mijn huis, mijn wereld. Ik heb het altijd leuk gevonden met kunst bezig te zijn. Thuis ligt nu een doek op de grond en dan ben ik aan het klooien met gerecycled papier."

In een interview zei u eens dat u minimaal tien uur per dag iets te doen moet hebben.
"Haha. Ik word iets rustiger in mijn hoofd... Maar ik moet nog steeds tien uur iets te doen hebben. Ik ben ook altijd vroeg wakker. Ik vind het heerlijk om zes uur op te staan, ook als ik niet hoef te draaien. Ga ik thuis ontbijten, ga ik de deur uit? Ik wil nog steeds wel veel doen, maar de rust vind ik steeds beter."

Lachend en met opgeheven vinger: "En rust, dat is Eva van de Wijdeven niet aangeboren."

Voor Elkaar Gemaakt draait vanaf 20/4 in de bioscoop. De Mannentester is vanaf 22/4 ­wekelijks te zien op KPN Presenteert, via kanaal 18 en on demand (de eerste drie afleveringen zijn ook voor niet-klanten online te zien).

Opgebiecht

Leermeester
"Schrijver Robert Alberdingk Thijm en regisseur Norbert ter Hall. Zij hebben mij zien opgroeien vanaf de puberteit tot nu. Ik kan altijd met al mijn vragen bij ze terecht. Met mijn werk maar ook privé hebben ze me al vaak geholpen. Ik voel me ontzettend veilig bij ze."

Beste in het vak "Martin Freeman, Lester in Fargo. Ongelofelijk fijn om naar hem te kijken. Zoveel gezichten heeft die man."

Slechtste in het vak "Bill Cosby. Een man die jarenlang de 'ideale vaderfiguur' was op televisie. In werkelijkheid drogeerde en misbruikte hij vrouwen om ze vervolgens zwijggeld te geven, omdat hij bang was dat zijn vrouw erachter kwam."

Beste advies ooit gekregen "Van alle regisseurs: neem rust in je spel."

Slechtste advies ooit gekregen "Om een nummer in te zingen voor een leader van A'dam-E.v.a., omdat Teun Luijkx (Adam) dat ook had gedaan. Na verschillende pogingen van muziekdesigner Jasper Boeke werd ik gebeld met de mededeling dat mijn ingezongen nummer de serie helaas niet zou halen. Ik had ze nog gewaarschuwd. Nee, zingen is geloof ik niet mijn sterkste kant."

CV
Geboren 24 februari 1985, Goirle
Opleiding mavo
Loopbaan
2002: Dunya & Desie, Rebel
2003: Kramers crisis
2005: Vuurzee, De vader
2008: Schnitzelparadijs, Closer, Dunya & Desie in Marokko
2009: Oh, Deer!
2010: Tirza
2011: A'dam-E.V.A., Bij het kanaal naar links
2012: Penoza
2013: Borgman
2014: Celblok H, Agnes van God
2015: Schneider vs. Bax
2016: Hartenstrijd, Het gelukzalige
2017: Voor elkaar gemaakt, De Mannentester

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden