PlusExpositie

Eva Giolo herhaalt woorden als een mantra in Folding Figures

In De Brakke Grond is tot en met 22 december de videoinstallatie A Tongue Called Mother van Eva Giolo te zien. Terugkerend thema in haar werk is de fascinatie voor familiebanden en gebaren. 

A Tongue Called Mother van Eva Giolo wordt op zes schermen geprojecteerd die vrij in de ruimte hangen.

We volgen langzaam het begin van een schooldag. De bel gaat, kinderen lopen de trap op en de klassen vullen zich. In de video-installatie A Tongue Called Mother van Eva Giolo (1991), die woont en werkt in Brussel, volgen we de taalontwikkeling van kinderen in een klas.

Er verschijnen woorden in beeld, geschreven in schoonschrift op een ouderwets schoolbord. ‘Regarde’ (‘Kijk’) leidt de toeschouwer als het ware naar de beelden. Daarna volgen meer Franse woorden beginnend met een r, die door een kind haperend, lettergreep voor lettergreep, worden voorgelezen. “Rêve, rapide, répéter, reconnaître.”

A Tongue Called Mother wordt op zes schermen geprojecteerd die vrij in de ruimte hangen. Monochrome projecties worden afgewisseld met videobeelden. Elk scherm heeft een kleur, die ook min of meer gekoppeld is aan de beginletter van de leerwoorden, maar toch ook weer niet. De installatie suggereert een logica die er eigenlijk niet is.

Drie generaties

Het verhaal verschuift na enige tijd naar een huis waar drie vrouwen worden gevolgd. Het blijken drie generaties vrouwen uit dezelfde familie. De Brakke Grond weet blijkbaar niet helemaal hoe de onderlinge relatie tussen de familieleden in elkaar steekt, want de ene keer worden ze in de begeleidende teksten aangeduid als kind, moeder en grootmoeder en dan weer gaat het om kind, grootmoeder en overgrootmoeder. Dat laatste lijkt overigens meer voor de hand te liggen.

Terwijl het kind leert lezen en de wereld ontdekt, zie je dat de oudste vrouw langzaam grip op de werkelijkheid verliest. Het kind kent nog niet alle woorden, maar leert er steeds meer, terwijl de overgrootmoeder steeds minder woorden tot haar beschikking heeft.

Krijt en waterverf

Het oplezen van woorden wordt als een mantra in de video herhaald en ondertussen volgen de beelden ook alledaagse bewegingen van de vrouwen. Ze snijden appels en maken tekeningen met krijt en waterverf. Giolo laat zien hoe het kind al vaardig tekent, terwijl de oude vrouw geholpen moet worden en maar één kleur gebruikt. Als ze appels aan het snijden zijn denkt oma dat het snijplankje iets is wat als een boek moet worden opengeklapt. Vervolgens probeert ze de schillen aan het plankje te plakken.

Ook in twee andere video’s van Giolo komt de fascinatie voor familiebanden en gebaren terug. Study of Gestures laat zien hoe een paar handen een overhemd opvouwt. Hierin zou de invloed van taal en cultuur op het lichaam worden onderzocht, maar hoe dat precies zit, blijft nogal vaag.

Folding Figures 

Eva Giolo
Waar De Brakke Grond, Nes 45
Te zien t/m 22/12

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden