Plus

Eva Cleven: 'Ik heb er lang over gedaan mijn talent te vinden'

Eva Cleven (29) is een van de nieuwe gezichten van Het klokhuis. Ze kwam de mediawereld binnen via een kortstondig muziekavontuur, dat tot haar opluchting niet in het collectieve geheugen is beland.

'Ik heb bewust gekozen niet mee te doen aan dat klaarkomclipje; zo wil ik niet bekend worden'Beeld Imke Panhuijzen, haar en make-up: Charlotte van Beusekom, jasje: Merel Bos

Kent u Like Adam nog? Het realityprogramma van BNN volgde begin 2014 de vijfkoppige meidenband Adam op de weg naar bekendheid.

Belangrijkste wapenfeit: een videoclip waarin de bandleden een orgasme krijgen terwijl ze het nummer Go to go zingen. Half 2015 stierf de groep een stille dood, nadat BNN had toegegeven dat het realityprogramma vrijwel volledig gescript was. Niet alle leden van Adam deden mee aan het orgasmeclipje: Loulou Hameleers en Eva Cleven bedankten vriendelijk voor de kortste route naar een viral.

Zonder een orgasme voor een camera te krijgen heeft Cleven sindsdien aan de weg getimmerd: vorige week was ze voor het eerst te zien als een van de drie nieuwe presentatoren van Het klokhuis (na te zijn gekozen uit ruim tweeduizend aanmeldingen). Eerder was ze aan de zijde van Herman van der Zandt te zien als presentator van het Gouden Kalveren Gala en loodste ze met Twan Huys de pers door de seizoenspresentatie van de NPO.

Alleen een krantenartikel uit februari 2014 met de kop 'Wij zijn vijf sterke vrouwen met een mening' herinnert nog aan de meidengroep. Cleven schiet in de lach bij het zien van het artikel. "O mijn god. Wie zijn deze vrouwen? O, o, o. Dit was echt een groot avontuur."

Ook een avontuur dat niet heel lang duurde.
"Een jaartje. Of anderhalf, misschien. Het begon heel tof. Ik werd uitgenodigd voor een casting met meiden die ik niet kende. Het idee bleef wat vaag, maar het was de intentie een meidenband te beginnen. Later bleek dat BNN een serie over een meidengroep wilde maken. Dat moest een soort van spontaan lijken, maar was natuurlijk doorgestoken kaart."

Leverde het wel voldoening op?
"Jawel, vooral omdat die meiden supertof waren. We spreken elkaar nog steeds. Het viel gewoon tegen dat het hele project om het tv-programma draaide. We waren televisie aan het maken, terwijl wij juist de muziek als uitgangspunt wilden nemen. Vette tracks maken, serieus genomen worden als muzikanten. Daarna zou er best een camera bij mogen. Dat was duidelijk niet de bedoeling van BNN. Ach, het was mijn eerste tv-ervaring - en die is heel waardevol geweest."

En toch: realityster worden was niet waarvoor Cleven op haar achttiende vanuit Wageningen naar Amsterdam was verhuisd. Ze volgde twee jaar de Dansacademie, switchte naar muziekwetenschappen en hield het ook nog ruim twee jaar vol op de studie media, informatie en communicatie van de HvA - met afstudeerrichting nieuws en media. "Toen kwam Adam. Ook had ik voor mijn laatste studie stage gelopen bij Radio 6, waar ik had geleerd wat radio is en hoe je het maakt. Een half jaar later werd ik gebeld met de vraag of ik het leuk zou vinden radio te maken voor FunX. Eh, ja!"

Rond die tijd begon ook de sollicitatieprocedure voor Het klokhuis. Het programma kreeg 2000 aanmeldingen binnen.
"Ja, volgens mij wil iedereen bij Het klokhuis werken. Als presentator vertel je kinderen soms voor het eerst iets over een onderwerp. Dat is prachtig om te doen. Na een sollicitatiebrief en een gesprek mocht ik een screentest doen. Dat was nog best ingewikkeld: ik kreeg een A4'tje met wat uitleg over wrijving en hoe in dat proces energie vrijkomt. Ik kreeg tien minuten van de regisseur voordat we het item zouden opnemen. In een hyperbui heb ik toen alle gêne overboord gegooid. Een maand later, september vorig jaar, werd ik gebeld: ik was aangenomen. Toen moest ik het nog wel even geheimhouden."

U presenteerde ook in augustus de NPO-seizoenspresentatie met Twan Huys. Verbaast het u dat de NPO u meteen naar voren schuift als uithangbord van de publieke omroep?
"Ja, heel erg. Er komen opeens veel van dat soort dingen op me af. Het Gouden Kalveren Gala was ook zoiets - ik ben natuurlijk niet de enige die dat kan presenteren. Dat geeft me veel zelfvertrouwen op zo'n moment: ik sta daar niet voor niets. Dat is fijn om te merken."

"Het was wel heftig dat ik vóór die seizoenspresentatie net vier dagen voor de VPRO op Lowlands was geweest. Lowlands is niet een plek waar ik normaal gesproken mijn stem spaar, maar dat heb ik toch maar geprobeerd. Toen dat gelukt was, ben ik zondag midden in de nacht met de taxi naar Hilversum gegaan. Daar heb ik een paar uur geslapen en de volgende ochtend heb ik een mooie jurk aangetrokken. Ik had er eigenlijk wel vertrouwen in."

Waarop is dat gebaseerd?
"Ik heb wel vaker voor grote groepen mensen op een podium gestaan - vooral in de tijd dat ik op de Dansacademie zat, was dat niet ongebruikelijk. Ik heb ook in theaterstukken gespeeld. Ik voel me thuis op de planken. Het is ook gewoon tof daar te staan - dat geldt zowel voor het Kalveren Gala als voor de NPO-presentatie. Ik probeer altijd te denken: wat is het ergste wat kan gebeuren? Ik zal er niet dood van gaan, dus dan moet je er maar gewoon plezier in hebben. Lol maken. Als ik het leuk vind, is het voor een ander ook leuker."

Het Gouden Kalveren Gala begon met een vreemd toneelstukje tussen Waldemar Torenstra en Imanuelle Grives. Torenstra zei dat zijn opkomst met Grives het ideale moment was het over diversiteit op tv te hebben, 'want jij bent zwart'. Hoe heeft u daarnaar gekeken?
"Ik hoorde van meer mensen dat ze niet echt een idee hadden waarnaar ze keken. Achteraf zeiden Waldemar en Imanuelle dat ze niet heel tevreden waren over hoe dat gesprekje was verlopen - ze hadden het anders in hun hoofd. Diversiteit is in deze tijd een groot onderwerp voor iedereen. Ondertussen weten mensen niet goed hoe ze het moeten aanpakken. Dus doet iedereen maar wat. Maar dat is beter dan nietsdoen."

Voelt u zich geroepen daarover dan iets te zeggen?
"Wat geldt voor al die gekke sprongen: de intentie is goed, daarvan ben ik overtuigd. Dat mag ook weleens gezegd worden. Ik denk dat ik twintig jaar geleden niet de kansen had gekregen die ik nu krijg. Het moet alleen niet zo zijn dat wordt gezocht naar diversiteit om maar aan de wereld te laten zien: kijk, we zijn ermee bezig."

De NPO worstelt er duidelijk mee. Tijdens het Nederlands Filmfestival werd tijdens een bijeenkomst geconcludeerd: het witte doek en het tv-scherm zijn nog altijd veel te wit.
"Als je me vraagt wat het probleem van de NPO is, vind ik het lastig daarop antwoord te geven, simpelweg omdat ik er nog maar anderhalf jaar rondloop. Het is vooral belangrijk te beseffen dat culturele diversiteit in meer zit dan de buitenkant."

"Ik ben toen ik drie maanden oud was geadopteerd uit Beër Sjeva in Israël, heb in Wageningen een Nederlandse opvoeding gehad en ken de Nederlandse cultuur. Alleen mijn uiterlijk is misschien niet per se wat mensen als Nederlands zien, maar dat is het wel. Nederland heeft zoveel verschillende gezichten, het is jammer als je daar maar een eenzijdig beeld van terugziet."

"Bij FunX - ook van de NPO - zien we dat het kan. Ik zou het werk dat bepaalde collega's doen nooit op dezelfde manier aanpakken, omdat ik anders gewend ben. Het verschil van culturen werkt daar uitstekend, zonder dat het bedacht aanvoelt. Wat dat mij zegt? Geef de ruimte aan talent. Dat is belangrijker dan de buitenkant."

Bij FunX staat u op vrijdag-, zaterdag- en zondagmiddag achter de knoppen. U woont op de Wallen, maar met zo'n werkschema blijft er weinig van uw uitgaansdrift over, lijkt me.
"Ik ben al een jaar niet meer uitgegaan, haha. Familie en vrienden denken ook weleens: waar is deze chick? De feestjes in de weekenden mis ik meestal. Ik ben snel mijn stem kwijt als ik het naar mijn zin heb. Sta ik toch weer op een dansvloer te schreeuwen en te zingen. Die combinatie werkt niet."

"Eigenlijk vind ik het niet zo erg om minder de stad in te gaan: mijn werk geeft de voldoening die uitgaan eerder gaf. De onzekerheid van drie jaar geleden is verdwenen: ik heb er lang over gedaan mijn talent te vinden en te weten wat ik wilde. Dat kun je ook wel zien aan mijn cv: drie studies en geen van alle afgemaakt. Maar nu kan ik beginnen met het aflossen van mijn studieschuld."

Eva Cleven (VPRO, FunX), rijzende ster van de NPO.Beeld Imke Panhuijzen, haar en make-up: Charlotte van Beusekom, jasje: Merel Bos

Waar zit de onzekerheid nu?
"Het gaat er nu om de verschillende dingen die ik doe in goede banen te leiden, ervoor te zorgen dat alles voldoende aandacht en tijd krijgt. Dat is niet per se een onzekerheid, meer de ambitie om controle te hebben. Ik wil vooruit, mooie dingen maken voor de VPRO, voor Het Klokhuis en FunX. Ik speel met de gedachte podcasts te gaan maken, lange gesprekken. Iets 24 uur met ...-achtigs is de droom, maar het ontbreekt me nu een beetje aan tijd."

Enige bekendheid hoort bij uw werk. Hoe vindt u dat?
"Als je dan toch bekend wordt, dan maar met Het klokhuis. Ik keek vroeger echt op tegen de presentatoren van dat programma. Ik ben wel benieuwd hoe ik nu zelf ga reageren. Ik houd van kids: kleine mensjes zonder sociale remmingen, heel cool."

Was het een wens ooit bekend te worden?
"Nee, maar ik vind het niet erg om met Het klokhuis bekend te worden, omdat ik er volledig achter sta. Op Lowlands werkte ik voor de VPRO met Eric Corton en Willie Wartaal. Het was niet normaal wat er met hen gebeurde: Eric en Willie konden geen stap zetten of ze moesten met iemand op de foto. Ik raakte daarvan een beetje in paniek. Ik weet niet hoe ik ga reageren als mij voor de tiende keer om een foto wordt gevraagd terwijl ik ergens met mijn verkering ben. Ah joh, de meeste mensen herkennen mij echt niet."

Kleeft Adam nog aan u?
"Het valt mee. Ik ben achteraf wel blij dat het geen doorslaand succes à la K3 is geworden. Dan had ik me nu veel meer moeten bewijzen. Veel mensen hebben Adam totaal gemist."

"Ik heb er toen bewust voor gekozen niet mee te doen aan dat klaarkomclipje, omdat ik wist dat Adam niet voor altijd zou zijn. Stel dat ik op die NPO-seizoenspresentatie had gestaan en wel had meegedaan: dan had ik voortdurend het gevoel gehad dat mensen in de zaal alleen maar dat filmpje voor zich zouden zien."

"Ik ben blij dat ik toen de keuze heb gemaakt dat ik zo niet op internet wil staan, zo niet bekend wil worden. Dan maar dat saaie meisje dat niet meedeed."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden