PlusInterview

Emily Ansenk: ‘Experimenteel ja, maar ook voor een breed publiek’

Emily Ansenk verhuist naar Amsterdam voor haar nieuwe baan als directeur van het Holland Festival.’Beeld Lenny oosterwijk

Ze neemt afscheid met een bezoekersrecord. Directeur Emily Ansenk vertrekt na elf jaar bij de Kunsthal in Rotterdam om directeur te worden van het Holland Festival. ‘Ik las het profiel en ik dacht: ‘dat ben ik’.’ 

De Kunsthal trok vorig jaar meer bezoekers dan ooit: 450.000 (waarvan 35.000 bij de buitenactiviteiten). Emily Ansenk (49) nam vervolgens de Marketingaward van de stad Rotterdam in ontvangst. Een paar maanden later kondigde ze haar vertrek aan.

Voor de buitenwereld kwam dat als een verrassing.

“Echt? Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook geen haast voelde om weg te gaan. Maar zo’n beetje rond de kerst, na het enorm succesvolle jaar en het jubileumjaar een jaar ervoor, toen de Kunsthal 25 jaar bestond, ging er bij mij iets open. Ik bedacht dat ik misschien eens om me heen moest gaan kijken. Ik ben wel altijd van de verandering. Ik heb voor mezelf – en de instelling waar ik voor werk – altijd een soort veranderagenda. Alles wat ik wat ik me voor had genomen om te doen bij de Kunsthal, dat was gedaan. Het begon te kriebelen.”

Maar wat is er nou leuker dan de Kunsthal?

“Leuker dan de Kunsthal is inderdaad lastig, en het moest echt iets anders zijn. En toen kwam ineens het Holland Festival voorbij. Ik las het profiel en ik dacht: ‘dat ben ik’. Ook al is het heel anders. Heel veel mensen zien het Holland Festival als een festival voor een klein publiek, maar dat is helemaal niet zo. Het is volgens mij voor een net zo breed publiek als de Kunsthal, het laat alleen het meest experimentele zien wat er op het gebied van podiumkunsten is. Omdat ze programmeren van over de hele wereld, krijgen ze, veel meer dan andere instellingen, een breed publiek. Alleen die aantallen zijn anders. Dat klopt.”

U wilde stoppen op uw hoogtepunt.

“Ja. Althans voor mij het hoogtepunt, want ik ga ervan uit dat de Kunsthal nog een enorme reeks van hoogtepunten gaat hebben. Vorig jaar kwam een hele hoop samen, het was echt waanzinnig om te merken dat alles lukt. Soms ben je aan de beurt ten positieve maar soms ook ten negatieve. In 2008, toen ik bij de Kunsthal kwam, werd het crisis in de wereld, er was weinig geld, het gebouw stond er slecht bij. Terugkijkend waren dat de zeven magere jaren. We hebben daarna echt wel kunnen oogsten wat we hebben gezaaid met het team.”

Gaat u de Kunsthal missen?

“Ja, maar ik ben in mijn hoofd ook wel toe aan iets nieuws. Ik ga de mensen, de collega’s missen en ik ben de afgelopen elf jaar heel erg van Rotterdam gaan houden. De stad ga ik óók wel missen. Ja, ik ga inderdaad verhuizen, naar Amsterdam. Mijn nieuwe baan is een baan waar je veel moet zien en veel voorstellingen zijn nu eenmaal in Amsterdam. Ik zal daar mijn gezicht moeten laten zien. Als ik dat wil combineren met een gezinsleven, is verhuizen eigenlijk de enige optie. Als boegbeeld van de Kunsthal heb ik me ook met hart en ziel in deze stad gegooid, met veel plezier. En daar heb ik veel voor teruggekregen. Die aanpak werkt voor mij.”

Had u het gevoel dat u klaar was bij de Kunsthal?

“Ik had wel het gevoel dat er heel veel gelukt was. Ik denk dat ik me ook nog wel op had kunnen laden voor een aantal dingen, maar het werd een beetje een herhaling van zetten. Behalve één project waar ik mijn tanden in heb gezet en dat is All you can Art. Als deze functie niet voorbij was gekomen, had ik dat heel graag uit willen breiden tot een groot succes. Het voelt een beetje alsof ik de kunstenaars achterlaat. Maar ik weet zeker dat het Kunsthalteam samen met de IBB kunstenaars en andere partners de ambities realiseren.”

Waar bent u het meest trots op?

“Waar ik misschien het meest trots op ben is dat ik met het team voor elkaar heb gekregen dat we geleerd hebben om ons succes met elkaar af te spreken. Eén keer per jaar hebben we een internationale kunstenaar gebracht die anders niet in Nederland te zien zou zijn: Giacometti, Hopper, Munch, Haring en Gaultier bijvoorbeeld.”

“En we zijn de Kunsthal gaan gebruiken zoals het bedoeld was: als Palais des Festivals: We hebben het auditorium, het terras, het park, we kunnen films laten zien. We werken samen met Conny Janssen danst, met Scapino, het IFFR, het Hiphophuis en heel veel partijen die meer brengen dan alleen maar schilderijen. En dan nog de verborgen pareltjes: Pet van Luijtgaarden, de man die Marktplaatsverzamelingen verzamelde, of de stewardessenpakjes, of Syrische lingerie. Dat is echt des Kunsthals.”

Wat vond u zelf de mooiste tentoonstelling?

“O, dat zijn er veel. Ik hou zelf wel heel erg van schilderijen. Ik vond de tentoonstelling over Hopper een van de hoogtepunten. En wat ik ook heel bijzonder vond was de tentoonstelling over Stanley Spencer, een waanzinnige Engelse kunstenaar die in 2011 bij ons voor het eerst op het continent te zien was en die toen al overleden was. Er kwamen niet zoveel mensen op af, maar het hoeven ook niet allemaal blockbusters te zijn. De tentoonstelling was echt prachtig.”

En het dieptepunt, was dat de kunstroof in 2012?

“Ja, dat blijft natuurlijk altijd een zwarte bladzijde, maar uiteindelijk zijn de hoogtepunten daar ook uit voortgekomen. We hebben bijvoorbeeld de verbouwing versneld kunnen doen. Een ander dieptepunt is de financiering. Ik voelde me af en toe een roepende in de woestijn. Van geld kun je geld maken, maar als er geen geld is, is het zó moeilijk om niet in die negatieve spiraal te zakken.”

“En die tijd heb ik ook meegemaakt. In 2010-2011 was het echt niet makkelijk. We moesten elke euro omdraaien. Wat we ook verzonnen, wat we ook aanvroegen, het kwam niet. Af en toe moet het gewoon meezitten. Als dat te lang uitblijft... Succes komt niet vanzelf en zeker niet in de culturele sector. Het is keihard werken.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden