Popmuziek

Elton John in Ziggo Dome: vrolijk, vriendelijk en subtiel

Na vijftig jaar in de muziekbusiness neemt Elton John afscheid van het publiek. In de Ziggo Dome speelde hij bij het eerste van twee Nederlandse vaarwelconcerten vooral songs uit de jaren zeventig.

De geweldige film Rocketman, over het leven van Elton John, eindigt op het moment dat de zanger in de jaren tachtig de drugs achter zich laat. Persoonlijk ging het daarna veel en veel beter met hem, maar zijn beste muziek maakte hij toch in zijn wilde jaren. Elton John lijkt het daar zelf mee eens: tijdens zijn Farewell Yellow Brick Road Tour, waarmee hij na vijftig jaar afscheid neemt van het publiek, bestaat de lange setlist nagenoeg alleen uit nummers uit de jaren zeventig.

Oude songs

Natuurlijk zingt de 72-jarige Elton John die oude songs niet meer met de stem van de jongeman die hij ooit was. Vooral in het hoog heeft hij veel moeten inleveren. Maar waar het concert dat hij in 2016 gaf in dezelfde Ziggo werd ontsierd door een veel te hard zingende en al even hard op de piano beukende Elton John, gaat hij dit keer gelukkig subtieler te werk. En zo afstandelijk als hij die vorige keer was, zo vriendelijk en vrolijk is hij nu.

Elton John, die met zijn gezette postuur, dikke bril en toupetje op zijn oude dag een beetje op Paul de Leeuw-creatie Bob de Rooy begint te lijken, zoekt voortdurend het contact met het publiek. Tussen de nummers loopt hij vaak naar de rand van het podium en kletst hij er gezellig op los. Zo krijgen we te horen dat hij maar net op tijd in de Ziggo was. Vanwege vertraging van zijn vliegtuig arriveerde hij slechts tien minuten voor aanvang van de show bij de zaal.

Bijgestaan in de Ziggo wordt hij door een band van generatiegenoten, onder wie drummer Nigel Olsson, die al sinds 1969 bij hem speelt. De mannen krijgen ruim baan te laren horen wat ze waard zijn in lang uitgesponnen versies van songs. In het als een jam­sessie klinkende Levon worden ook even The Beatles eer betoond. In de solo’s van Elton John zien we op de videoschermen close-ups van zijn handen; ongelooflijk dat je met zulke worstenvingertjes zo goed kunt spelen.

Komt zijn gezicht in beeld, dan zie je in de weerspiegeling van zijn bril de toetsen van zijn piano. Toeval? Waarschijnlijk is er terdege over nagedacht, want ook visueel is deze show, die begint en eindigt met beelden van de hoes van het album Goodbye Yellow Brick Road, dik in orde. Bij That’s why they call it the blues verschijnen op het achterdoek mooi treurige, super-Engelse foto’s van Martin Parr, misschien deels wel uit de eigen collectie van fotografiekenner en -verzamelaar Elton John.

De ruimte in

Hoogtepunt van de avond: Rocketman, waarin we samen met hem de ruimte in zweven. ‘Mars ain’t the kind of place to raise your kids,’ zegt de astronaut in het liedje. “Ik heb andere dingen te doen,” zegt Elton later in de show als verklaring van zijn afscheid van de muziek. Zijn fans begrijpen dat hij daarmee zijn gezinsleven bedoelt: thuis wachten een man en twee nog jonge kinderen.

Elton John zegt dat hij ons wel gaat missen.

Wij hem ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden