PlusAlbumrecensie

Elke frase van het Franse orkest Les Siècles zindert van leven

Elke cd die verschijnt van het Franse orkest Les Siècles, onder de bezielende leiding van François-Xavier Roth, doet de oren spitsen. Bij hun opname van twee platgespeelde stukken, La Valse van Ravel en Moesorgski’s Schilderijen van een tentoonstelling in de orkestratie van Ravel, is dat niet anders. Beide stukken zijn al zo vaak op de plaat gezet, dat je je afvraagt waarom je er nog naar zou luisteren, maar dat niet doen zou in dit geval een grote vergissing zijn.

Voor zijn kijk op de Schilderijen ging Roth terug naar het manuscript van het origineel voor piano en verdomd als het niet waar is, daar trof hij toch weer details aan die nog niet ­eerder waren opgemerkt.

Voeg daarbij de specifieke slanke Franse klank van de vroegtwintigste-eeuwse blaasinstrumenten die Roth hier gebruikt en het wordt duidelijk dat de overbekende muziek hier klinkt zoals ze nog nooit heeft geklonken. Neem alleen al de ­glissandi in het deeltje Gnomus – even opmerkelijk als effectief.

Erg goed is ook La Valse, die hier werkelijk klinkt als een tot zijn uiterste grenzen opgevoerde wellustige dans. Roth excelleert in de toepassing van microdynamiek, waardoor elke frase zindert van leven, zonder dat de achterliggende, onderhuidse dreiging uit het oog wordt verloren. Hoogst overtuigend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden