Plus Klapstoel

Elfie Tromp: 'Ik kan slecht tegen voorspelbaarheid en sleur'

Elfie Tromp (1985) is schrijver, presentator en dichter. Zaterdag presenteerde ze het debutantenbal voor de literatuur. In juni komt haar eerste dichtbundel uit.

'Ik dacht dat ik een writer's block had, maar ik was gewoon depressief.' Beeld Harmen de Jong

Rotterdam

"Vierde generatie Rotterdammer. Ik heb een haat-liefdeverhouding met de stad. Ik ben er geboren, maar later zijn mijn ouders op het platteland gaan wonen. Ik ben in Nieuwendijk opgegroeid, een dorpje van vier straten. Het was een heel beschermde jeugd. Maar ik woon vanaf mijn zestiende weer in Rotterdam, de stad trok, avontuur moest ik hebben! Inmiddels begin ik de vergezichten en de ruimte van het platteland te missen."

Flamboyant

"Ik was vroeger gothic, had vaak pruiken op, maar daar werd in deze stad van arbeiders en andere culturen niet altijd goed op gereageerd. Rotterdam koestert zijn paradijsvogels te weinig."

"Partygoeroes Ted Langenbach en Pietra Ligura worden wel steeds op het schild gehesen, maar er wordt soms op hen gereageerd van: daar heb je die twee clowns weer. Terwijl dat soort mensen zo belangrijk zijn voor het klimaat van je stad."

"Gelukkig verandert de stad, er komen mooie initiatieven bij, er is meer levendigheid. Iedereen is altijd tegen het verkopen van sociale huurwoningen, maar ik vind het wel fijn dat er mensen in het centrum komen wonen die naar de restaurants en het theater gaan."

"Soms had ik het gevoel dat ik cultureel ontwikkelingswerk deed: ik zag elke keer dezelfde pakweg tien mensen bij de galerieopening op vrijdag, het theater op zaterdag en de film op zondag."

Amsterdam

"GroenLinks toch? Ik vind Amsterdam een heerlijke stad om langs te komen. Maar de stad barst uit zijn voegen. Ik word woedend dat ik in het centrum niet in mijn eigen tempo kan ­lopen. Die toeristenstroom moeten ze indammen."

Liefdesverdriet

"Ik werd verlaten door Jerry Hormone, ook schrijver, na zeven jaar. Ik kan hem veel kwalijk nemen, maar niet dat hij is weggegaan. Hij was uiteindelijk niet gelukkig en hij heeft zijn hartje gevolgd. Dat vereist een soort moed. Ik ben toen veel verloren, maar schoorvoetend moet ik toegeven dat het ook wel wat heeft opgeleverd, al vind ik het ook stom om pijn op zo'n manier te zien."

"Je kunt je er niet tegen wapenen. Ik heb altijd een enorme focus en ambitie en werkdrift gehad. Ik zat op een soort trein. En als je dan van die trein wordt afgegooid, zit je ineens naast het spoor en denk je: waar ben ik terechtgekomen? Ik kan hier even gaan zitten, of op de rails gaan liggen."

"Het is zo dramatisch om als schrijver te zeggen dat het schrijven me heeft gered, maar ik vond het wel fijn dat ik het had. Ik heb een soort blijvende kwetsbaarheid eraan overgehouden. Over het algemeen krijg ik die kwetsbaarheid ook terug van mijn lezers en omgeving."

"Ik ben meer verbonden geraakt met de wereld door die pijn. Behalve met Annabel Nanninga. Die schreef op Twitter, na een feministische column van mij in Metro: ik snap wel waarom deze mannenhater is verlaten door haar vriend."

GeenStijl

"Ik heb bakken met bagger over me heen gehad toen ik in mijn columns kritisch was op Thierry Baudet van Forum voor Democratie. GeenStijl houdt me scherp in de gaten. Elke mogelijkheid die ze hebben om me hun kop van jut te maken grijpen ze aan. Dat begon nadat ik het manifest had ondertekend van vrouwelijke opiniemakers tegen het ongebreidelde racisme en seksisme van GeenStijl."

"Ik word er een beetje moe van. Het lijkt alsof het internet in de puberfase zit, het test de grenzen van geduld en betamelijkheid. Ik ben heel benieuwd of het online trollenleger over 20 jaar nog bestaat of inmiddels wel zinvolle levens leidt."

"Sommige mensen komen uit een beschermingsdrift van het eigene in racistische of seksistische redeneringen terecht. Je zou zelfs kunnen zeggen: uit liefde. Maar van Geen­Stijlers is het me onduidelijk waar ze wél voor staan, dat rellen om het rellen. Tja, ik snap voetbalhooligans ook niet."

Feminist

"Natuurlijk ben ik een feminist. Het is nog helemaal niet zo lang geleden dat vrouwen stemrecht hebben gekregen en dat mochten gaan studeren. Het is een voorrecht waar weinig mensen bij stilstaan. En in Nederland zijn we ook nog helemaal niet klaar, als je naar de statistieken kijkt. Ik noem maar iets, maar het verschil in betaling moet bij wet verboden worden, als je het mij vraagt."

Tromp BV

"Het familiebedrijf. Een bevrachtingskantoor voor binnenschippers, dat na de oorlog groot is geworden. De stad lag na het bombardement in puin en Tromp BV was een van de eerste die bouwmaterialen de stad in bracht. Een glorievolle periode, waar een heerlijk disfunctionele familie uit is voortgevloeid. Kleurrijke en flamboyante mensen."

"Veel mensen hebben het goed gehad in mijn familie maar niemand heeft echt gewonnen. Er is comfort, maar ook schalen rosbief die op zondag bij oma tegen de muur vlogen. De roman over mijn familie komt er, ooit."

Debutantenbal

"Ik ga het presenteren. Presenteren doe ik nu vaker, ook op de radio voor Nooit Meer Slapen. Schrijver zijn is een soort magisch beroep. Je weet niet hoe je moet beginnen, wat voor opleiding je moet doen, wat de wegen zijn. Het voornaamste wat ik als tip heb aan debutanten: schrijf door, schrijf door en schrijf door. Wees kritisch, maar niet dat het verlamt. En laat het lezen, ook als het nog niet zo goed is."

Goeroe

"Mijn eigen debuut, 5 jaar geleden al weer. Niet dat ik er met schaamte op terugkijk, maar ik schrijf nu beter. Het is me dierbaar. Je moet ergens beginnen en dat was voor mij hier. Ik dacht toen: nu word ik beroemd en famous en fantastisch."

"Maar je merkt dat niemand op je zit te wachten. Dat is verschrikkelijk om mee te maken, het maakt je nederig. Nu weet ik dat ook de literaire wereld een carrièretrap is die ik moet beklimmen. Ik had destijds het geluk dat ik een column kreeg in Metro. Ik had elke week ineens een publiek van een miljoen lezers."

Now & Wow

"Ooo jaaa. Op mijn zeventiende ben ik begonnen als nachtclubdanser. Elke vrijdag- en zaterdag stond ik van elf tot vijf te dansen, met een kwartiertje pauze. Het was geen gogodansen, dat denken mensen altijd. We stonden daar gewoon op te treden, in uitzinnige kostuums die de grenzen oprekten van wat een vrouw hoort te zijn."

"Ik stond op een gegeven moment op het podium in een leren bikini'tje met gevulde borsten met daaronder een vleeskleurige legging met heel veel schaamhaar erop genaaid. Dan zag je de jongens op de voorste rij, vooral de ­Marokkaanse jochies, die kregen echt een soort kortsluiting in hun hoofd. Het is geil, maar ook vies, het is iets wat niet hoort."

"Ik had er zo veel plezier in om met iets simpels als je uiterlijk zulk onbegrip uit te lokken. Dat had ik als go­thic ook. Dat mensen zo boos werden als ik een kruis op mijn voorhoofd tekende. Zo leuk. Ik kan slecht tegen voorspelbaarheid en sleur."

Jeugdschizofrenie

"Een diagnose die ik zelf heb gesteld. Ik had als kind last van stemmen en dwangmatige handelingen. Toen ik tijdens mijn studie psychologie las over jeugdschizofrenie herkende ik dat. Veel kinderen hebben er last van, officieel is het hebben van een imaginair vriendje er al een vorm van, maar bij mij was het een tandje enger. Die diagnose stellen gaf me veel rust."

Jan Wolkers

"Ik ben dol op hem. Dat aardse, dat gore, dat smakelijke. Als ik me slecht voel, lees ik iets van hem. Ik kan zo heerlijk mens zijn bij Wolkers. Er ligt altijd een boek van hem naast mijn bed."

Victorieverdriet

"Mijn poëziebundel. Mijn derde roman zou de familieroman worden, maar toen kwam de crisis na het liefdesverdriet. Ik dacht dat ik een writer's block had, maar ik was gewoon depressief. Ik dacht altijd dat ik niet slim genoeg was voor poëzie, ik had daar een te intellectueel beeld van. Totdat ik mijn teksten aan iemand liet lezen en die zei: dit zijn gedichten."

"Het is een kunstvorm die heel dicht op de emotie zit, een soort kwikzilverachtig iets, eerlijker ook. Ik zat toen in een schrijversresidentie in Zeeland waar ik depressief en bijna suïcidaal werd. Het enige wat ik deed was luisteren naar het Vlaamse Klara radio, waar een podcast te horen was over het liefdesleven van Napoleon aan de hand van liefdesbrieven aan hem."

"Hij was een maniak, maar ook heel gevoelig en romantisch. Ik ben gefascineerd geraakt door zijn leven, een paar gedichten in de bundel gaan over hem. Het is rauw en hard, maar ook toegankelijk."

Sisverbod

"Heel goed dat het er is. Ik heb er zelf altijd best wel last van gehad en ben blij dat een column die ik erover schreef, viraal is gegaan. Het heeft er mede aan bijgedragen dat het in de Rotterdamse gemeenteraad aan bod kwam. Ook al kun je mannen misschien niet op heterdaad betrappen, alleen al zeggen tegen jongens die je lastigvallen: 'hé jij, binnenkort is dit strafbaar, hou daar eens mee op', helpt al."

"Vroeger stond er nog geen boete op wildplassen en rook deze hele wijk naar de zeik. Het is een symboolwet, maar dat hij er is, is een steuntje in de rug. Respectvol contact mag. Maar 'schoonheid' of 'schatje': het is geen intimidatie, maar wel te intiem. Als je me op straat aanspreekt, mag je beginnen met 'mevrouw'."

Stefano Keizers

"Ik wil graag naar zijn show. Ik bewonder hem. Hij is iemand die zijn leven totaal leidt zoals hij het wil, zonder een maatschappelijke meetlat van hoe het hoort. Dat doe ik volgens mij ook wel."

Debutantenbal, De Brakke Grond, zaterdag 19.30 u.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden