PlusAlbumrecensie

Eerbetoon aan een vergeten componist, om hobomuziek ‘uit de schaduw te halen’

Het is geen nieuws dat de tijden voor klassieke musici (om hier even bij deze categorie te blijven) drastisch zijn veranderd, nog even los gezien van de stille ramp die zich momenteel in die kringen aan het voltrekken is als gevolg van de pandemie. Kijk maar eens naar Pauline Oostenrijk.

Pauline Oostenrijk, The notes are swallows. Beeld -
Pauline Oostenrijk, The notes are swallows.Beeld -

Oostenrijk geldt al decennia als een van de prachtigste hoboïsten van Nederland, won prijzen en concoursen, was een kwart eeuw de solo-hoboïste van het Residentie Orkest en speelde over heel de wereld. Toch kon ze haar nieuwe cd The Notes Are Swallows alleen maar maken na een crowdfundingsactie op Voordekunst.nl. Op de site is te lezen dat ze zelfs bereid was 2000 euro eigen geld in het project te steken.

Voor de benodigde overige 10.000 euro (opnamen, nabewerking, zaal- en vleugelhuur, pianostemmer en nog zo wat) hoopte ze op de hulp van goedgeefse muziekliefhebbers. Gelukkig waren die er volop. Ze haalde uiteindelijk meer op dan ze had verwacht: met 125 donateurs kwam ze uit op 12.605 euro – voldoende om het hele project te financieren, dat nu door Cobra Records op cd is uitgebracht.

Tuksenpos

Op The Notes Are Swallows speelt Oostenrijk behalve hobo ook piano, het instrument dat ze destijds op het Sweelinck Conservatorium (dat nu Conservatorium van Amsterdam heet) ook studeerde, maar dat door de snelle ontwikkeling van haar blaascarrière in de verdrukking raakte. Later pakte ze de pianostudie opnieuw op en omdat een mens zich moet blijven ontwikkelen, ging ze ook Nederlands studeren in Utrecht.

Op haar nieuwe cd, die als ondertitel Dutch Landscape Miniatures in Music and Poetry heeft, komt alles samen. Op hobo speelt ze alle solostukken voor het instrument die zijn geschreven door Bernhard van den Sigtenhorst Meyer (1888-1953), een in Amsterdam geboren vergeten componist, die belangwekkende boeken over Sweelinck heeft geschreven. De hobostukken worden afgewisseld met zijn pianowerken en die van Alexander Voormolen – ook een naam die weinigen meer iets zal zeggen.

Slank en elegant spel

Hoofddoel van de cd was Van den Sigtenhorst Meyers hobomuziek ‘uit de schaduw te halen’, waar inderdaad alle reden voor was, want het zijn vrijwel zonder uitzondering bijzonder mooie, sfeervolle en lyrische stukken in impressionistische stijl. Hij schreef de meeste oorspronkelijk voor Jaap Stotijn (tot 1959 solo-hoboïst van het Residentie Orkest) en diens zoon Haakon Stotijn (solo-hoboïst van het Concertgebouworkest), beiden belangrijke representanten van de Nederlandse hoboschool die ook Oostenrijks slanke en elegante spel diepgaand heeft beïnvloed.

De titel van de plaat en ook de foto op de cover ontleende ze aan de dichter Dèr Mouw. ‘’t Is of de vijf telegraafdraden zijn/ een notenbalk; de sleutel – ginds, die berk;/ de noten zwaluwen, zwart op het rode zwerk’. Om de luisteraar nog meer in de juiste stemming te brengen, staan elf gedichten van Dèr Mouw in het boekje afgedrukt, met daarnaast de vertaling van John Irons (‘The notes are swallows, black against the red skies’).

De laatste track, Pastorale van Voormolen, is een leuk experiment. Oostenrijk speelt er dankzij de zegeningen van de moderne techniek zowel hobo op als de pianobegeleiding.

Klassiek

Pauline Oostenrijk
The Notes Are Swallows
(Cobra Records)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden