Plus Recensie

Een razendknap requiem van Sigrid Nunez, met een hond in de hoofdrol

J.R. Ackerley schreef in My Dog Tulip (1956) over zijn (liefdes)relatie met… zijn Duitse herder. Beeld Axiom Films

Kort samengevat klinkt De vriend, de roman waarvoor Sigrid Nunez (1951) vorig jaar tot veler verrassing de National Book Award voor fictie ontving, misschien als een zoetige tranentrekker. De naamloze vertelster, een docente creative writing in New York, is namelijk nog volop in de rouw om haar beste vriend en literair mentor, die recentelijk zelfmoord pleegde, wanneer Echtgenote Drie haar vraagt diens hond te adopteren. De Deense Dog Apollo, dus, die na het voor hem onbegrijpelijke verdwijnen van zijn baasje net zo ontroostbaar als zij.

Uiteraard neemt ze het beest in huis, al is dat in haar krappe huurflatje woest onpraktisch én contractueel verboden. En uiteráárd ontstaat er een diepe band met de reusachtige viervoeter. Verontrustend diep zelfs, volgens haar overige vrienden.

Maar, weet ze: ‘Als je vol nachtelijke muizenissen in bed ligt, zoals waarom je vriend moest doodgaan en hoelang het nog zal duren voor je geen dak meer boven je hoofd hebt, en er ligt een groot, warm lijf over de volle lengte van je rug tegen je aan gedrukt, is dat verbazingwekkend troostrijk.’

Die nuchtere, droogkomische toon is typerend voor De vriend, dat ook om andere redenen een even amusant en soms subtiel vilein als ontroerend boekje blijkt.

Zo schrijft Nunez via de dagboekachtige confessies van haar alter ego met vlijmscherp inzicht en aangename (zelf)spot over haar vak en vakgenoten; inclusief de teleurstellingen, het geroddel en de onderlinge jaloezie van schrijvers. En ze lardeert haar relaas lichtvoetig erudiet met verwijzingen naar en literaire anekdotes over onder meer Virginia Woolf, J.M. Coetzee en de Brit J.R. Ackerley, die in My Dog Tulip (1956) schreef over zijn (liefdes)relatie met… zijn Duitse herder.

Collegezaal-Casanova

Maar Nunez’ grootste troefkaart is ongetwijfeld de betreurde overleden vriend van de vertelster, die, zo blijkt uit haar herinneringen, een charmante gesprekspartner, een briljant universitair docent en onderschat romancier was, maar óók een nogal egocentrische rokkenjager. Een collegezaal-Casanova die graag studentes verleidde, onder wie ooit eenmalig zijzelf.

Razend knap: terwijl ze met oprechte warmte over hem spreekt, schemert tussen de regels de pijn van onbeantwoorde romántische liefde door. En tegenover satirische scènes rondom zijn ongepaste escapades staan passages waarin de nieuwe preutsheid na #MeToo minstens even genadeloos op de hak wordt genomen.

Een requiem met hond, als eerbetoon én afrekening.

Fictie Sigrid Nunez De vriend The Friend, vertaald door Maaike Bijnsdorp en Lucie Schaap, Atlas Contact, €22,99 224 blz.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden