Plus

Een klein beetje écht festivalgevoel

Festivaltijd bij de De Nederlandse Opera, nog altijd zonder publiek in de zaal. Toch ontluikt er online een virtueel gezamenlijkheidsgevoel.

Anna I en Anna II op jacht naar een beter bestaan in Kurt Weill: The Seven Deadly Sins. Beeld Sanne Peper
Anna I en Anna II op jacht naar een beter bestaan in Kurt Weill: The Seven Deadly Sins.Beeld Sanne Peper

Donderdag, 18 uur. ‘Welkom bij OFF 21. We zijn live. Veel plezier!’ Op het computerscherm, begint het vijfde Opera Forward Festival van De Nationale Opera. Door de pandemie is dit keer alles anders. Geen publiek; alle voorstellingen en randprogrammering online.

DNO heeft er werk van gemaakt. En het moet gezegd: hoewel de rek eruit begint te raken en het snakken naar échte concerten, met échte mensen en échte musici in een échte zaal ongezonde graden van intensiteit begint te krijgen, is DNO er zowaar in geslaagd virtueel een klein beetje echt festivalgevoel op te roepen.

Om 18 uur komt een gebouw in beeld, de deuren uitnodigend open, te betreden via een loper. Net als bij Google Street View hoef je alleen op een pijltje te klikken. Dan beland je in de foyer. Onderdruk de neiging je jas uit te trekken en aan de gereedstaande jongeman achter de balie te overhandigen. Een klik op het informatiebord achter hem geeft toegang tot de aangeboden programma’s. Dat aanbod is overvloedig.

Om 18 uur zijn er 712 aanwezigen. Omdat iedereen zich van te voren moest registreren, kan dat nauwkeurig worden bijgehouden.

Ja zuster, nee zuster

Het hoofdprogramma, Kurt Weill: The Seven Deadly Sins (waarom die Engelse titel? Het stuk heet Die sieben Todsünden) van Weill en Brecht, begint pas om 20 uur. Eerst dus naar de OFF Music Sessions. Akim Moiseenkov op accordeon begeleidt zanger Visile Nedea, die met een contactmicrofoon op zijn keel via een laptop synthesizergeluiden voorbrengt. Verrassend: opeens zet het duo een lied in, Anna Suzanna uit Ja zuster, nee zuster. Leuk. In het stuk van Weill gaat het ook over Anna.

Tijd om te zappen. Naar de Seven Sins Spoken Word Performances. Zeven spokenwordartiesten houden een met muziek ondersteunde voordracht over een van de zeven hoofdzonden. Er zitten een paar heel mooie tussen. Lev Avitan heeft het over woede. ‘Mijn moeder wil niet meer leven. Elke dag zie ik haar kwader worden. Kwaad op God.’

Danny X Kuiper buigt zich over vraatzucht. Hij viel na een maagverkleining 50 kilo af. ‘Vraatzucht is geen hoofdzonde. Vraatzucht is een vloek.’

Woestijnmens

Het is nu 18.31 uur. Er zijn 1228 aanwezigen. Even naar de OFF Talks. Benjamin Rous geeft in 10 minuten een stoomcursus opera. Knap en enthousiasmerend.

Dan begint het hoofdprogramma. Marieke Lucas Rijneveld leest het gedicht De woestijnmens voor, dat ze speciaal voor deze gelegenheid heeft geschreven. Jammer dat we er niet voor kunnen applaudisseren. Het gezamenlijkheidsgevoel moet nu komen van de functie ‘groeps­chat’, maar de gesprekken daar lijken er voornamelijk op te wijzen dat het festival, dat nadrukkelijk jong en happening wil zijn, vooral een oudere groep muziekliefhebbers aanboort.

‘Ik krijg geen geluid.’

‘Moet ik ergens op klikken voor de opera?’

Er zijn inmiddels 5671 aanwezigen; meer dan vier keer een uitverkocht Muziektheater.

De voorstelling is in elk geval muzikaal een succes. Het Rotterdams Philharmonisch Orkest speelt onder leiding van Erik Nielsen de schitterende noten van Weill met de vereiste brutaliteit. Eva-Maria Westbroek zingt fraai, maar ruilt Brechts venijn en sarcasme in voor klankschoonheid en ontdoet het stuk zo van zijn angel. Westbroek is Anna I, die met haar alter ego Anna II (een rol van Anna Drijver) een louteringstocht onderneemt en onderweg het hoofd moet bieden aan de zeven hoofdzonden.

NOS Journaal

In haar regie speelt Ola Mafaalani met beeld­focus, wat goed werkt. Maar de live-schildering van André Joosten, die op de achterwand een zwart-wittekening maakt, dient geen enkel doel. Ook een misser is de nazit, waar mensen ongehinderd door enige vorm van kennis hun mening mogen geven. Gênant. Het lijkt het NOS Journaal wel.

In Meet the artists, de afsluiting van de avond, stelt Mafaalani dat ze ‘een nieuwe kunstvorm hadden uitgevonden’. Dat was misschien wat overdreven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden