PlusSerierecensie

Een ‘gewone’ kok in een dramaserie – The Bear laat zien dat het werkt

Waarom zijn er zo weinig series die zich in een restaurantkeuken afspelen? The Bear bewijst namelijk dat het fenomenaal drama kan opleveren.

Lorianne van Gelder
Acteur Jeremy Allen White als Carmen Berzatto. Beeld Frank Ockenfels
Acteur Jeremy Allen White als Carmen Berzatto.Beeld Frank Ockenfels

Carmen ‘Carmy’ Berzatto (Jeremy Allen White) is een topkok: een chef die in waanzinnig goede restaurants in New York heeft gewerkt, waar verse kruiden met een pincet op uitgekiende creaties van, zeg, gepekelde kwarteleieren met oreganosalade of custard van rendierhersenen worden gedrapeerd.

Maar nu is zijn broer Michael overleden – waarschijnlijk zelfmoord – en neemt hij de broodjeszaak van zijn familie in Chicago over. Zo eentje met van die barkrukken van metaal met nepleren rode zitting, tl-licht en ongezellige, hufterproof tafeltjes. Hij treft chaos, schulden en ongeleide koks, maar is vastberaden om er een succes van te maken.

Carmens eerste ingreep is het inhuren van een excellente souschef, Sydney (de geweldige Ayo Edebiri) die hij alle rotklussen laat doen. ‘Waarom kom je hier werken?’ vraagt Carmen verbaasd als hij een blik op haar cv werpt. Oftewel: Wat doet een topkok in een aftandse broodjeszaak? ‘Ik kom in elk geval voor jou,’ antwoordt ze.

Lijken uit de kast

Broodje voor broodje, ui voor ui, weet hij het wantrouwend personeel voor zich te winnen en de kwaliteit van het eten te verbeteren. Zonder ingewikkelde moussejes of schuimpjes, maar met aardappelpuree die met gepofte aardappel is gemaakt, met rundvlees van een net wat betere slager. Tegelijkertijd komen er steeds meer lijken uit de kast over de bedrijfsvoering van zijn overleden broer.

De korte afleveringen (tussen de 20 en 40 minuten) die vaak met een handheldcamera zijn geschoten geven het gevoel dat je zelf in de keuken staat. Het tempo is hoog. Een van de meest intense afleveringen heeft daarbij nog eens een razendsnel nummer op staan, waardoor je zelfs als kijker naar adem hapt. Het is knap en effectief en je vraagt je meteen af waarom er niet vaker series in een keuken zijn gemaakt. Zo veel non-fictiekookprogramma’s als er zijn, zo zelden spelen ‘gewone’ koks de hoofdrol in een dramaserie. Terwijl het dus uitstekend werkt.

PTSD

In zo’n situatie onder hoge druk komen de grootste emoties naar boven, op een oppervlakte van enkele vierkante meters. The Bear geeft ook ruim baan aan ontroerende ontwikkelingen van personages: de taartenbakker die dolgraag wil experimenteren met de beste donut ooit, de doorgewinterde kok die ontroerend trots is als een nieuw recept lukt. En tussen al het fornuisvuur en bestelbonnetjes die binnenstromen, worstelt Carmen nog met PTSD vanwege de chef die hem kleineerde in het chique restaurant waar hij eerder werkte.

Overigens is de Italian Beef-sandwich – dun gesneden rundvlees op een broodje met giardiniera (Italiaans tafelzuur) – de corebusiness van de familiezaak. Dankzij The Bear is het broodje ineens weer immens populair in de VS, wist The New York Times op te tekenen. Wat een serie al niet kan doen.

The Bear, van FX, is te zien op Disney+.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden