Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

Een dagje in de bruine walmen van Tata Steel

PlusTinkebell

Tinkebell

Afgelopen vrijdag. Terug naar Wijk aan Zee. De eerste keer sinds dat hoopvolle debat in de Tweede Kamer waarin iedereen, zélfs bij de VVD, het erover eens was dat er maar twee opties waren: Tata Steel moet groen of Tata Steel moet weg. Grote woorden. Felicitaties. Want kijk, probleem opgelost! Zie je wel, onze overheid kan heus iets! Champagne!

Bij het plannen van mijn bezoek aan het dorp had ik rekening gehouden met de zon en eventuele neerslag. Tijdens het verzamelen van de bloemen en het zand waar ik met een magneet fijnstof uit filter om er kunstwerken van te maken, is het belangrijk dat het droog is. Waar ik alleen niet op had gelet, was de wind.

En die wind, die stond verkeerd.

Iedereen die katten heeft, zal dit wel herkennen. Dat je thuiskomt na een lange dag op pad en dat je dan, bij het opendoen van de woonkamerdeur, in een walm van een ontiegelijke stank terechtkomt. Meestal diarree. Of uitgekotste drek van iets onbeduidends dat waarschijnlijk al dagen ergens buiten lag te rotten, maar waarvan Spike dacht dat het toch het proberen waard was om het even lekker op te eten.

Zo rook Wijk aan Zee afgelopen vrijdag. De Tata Steelwalmen bliezen over het dorp. Boven het strand hing een zichtbare bruine wolk.

Bij navraag hoe het feest was verlopen na alle bijval vanuit Den Haag werd ik uitgelachen. “Bedoel je het feest van vorige week toen de commissaris van de Koning de nieuwe continugietmachine kwam openen? Dat is inderdaad een minder vuil apparaat (kosten 220 miljoen) dan de twee die er al staan. Maar hij komt erbíj. Het is prachttechnologie, maar het is alles samen vooral méér staalproductie en dus meer uitstoot van ziekmakende rotzooi. Ja hoor, dat valt allemaal nog binnen de vergunning die is verleend door de provincie.”

Ik fronste mijn wenkbrauwen.

“O, of bedoel je het feest om de nieuwe skatebaan die er dankzij Tata Steel komt? Er was een jongetje van 11 dat graag een skatebaan wilde, maar de gemeente had daar geen budget voor. Tata Steel sprong bij en het bedrag is nu al bijna bij elkaar. Ja, natuurlijk was het fijner geweest als het geld ergens anders vandaan was gekomen. Tata Steel maakt mooie sier. Maar niemand wil zo’n kind zijn geluk ontnemen toch?”

Nog in staat van verbijstering luisterde ik maandag naar de radio, waar Christine Teunissen (PvdD), Joris Thijssen (PvdA) en Agnes Mulder (CDA) in het programma De NieuwsBV spraken over de aanpak van klimaatproblemen naar aanleiding van de top in Glasgow.

Agnes Mulder noemde de geschiedenis van Tata Steel met trots als hét succesvolle voorbeeld van hoe Nederland actief ingrijpt bij grote milieu- en gezondheidsschade door miljardenconcerns.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden