PlusDe Erelijst

Een beetje vrede, daar was Europa in 1982 wel aan toe

null Beeld

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek, die het waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Ein Bisschen Frieden van Nicole.

Stefan Raatgever

Dit jaar is het 40 jaar geleden dat Nicole Seibert voor Duitsland het Songfestival won met Ein Bisschen Frieden.

Hoogste positie in de hitlijsten 1 in Groot-Brittannië, 1 in Nederland, 1 in Duitsland (niet uitgebracht in de VS).

Terug in de tijd Op het Europese continent was in de lente van 1982 de kilte van de Koude oorlog nog altijd voelbaar. Er dreigde meer geweld. Argentinië en Groot-Brittannië bestreden elkaar tijdens het Songfestival nog in de Falklandoorlog.

Het honingzoete liedje dat Ralph Siegel (muziek) en Bernd Meinunger (tekst) voor zangeres Nicole Seibert hadden geschreven, leek op voorhand perfect getimed. Een beetje vrede, dat was waar Europa naar verlangde. Al zou de pacifistische beweging tegen het liedje ageren omdat ‘een beetje vrede’ uiteraard niet genoeg was.

Nicole was pas 17 jaar oud, maar had met Siegel de man van het moment naast zich. Hij had ook de Duitse inzending van 1979, 1980 en 1981 al geschreven en had daarmee een vierde plek en twee tweede plaatsen gescoord. De eindzege lonkte – hoewel er twijfels waren of dat zou lukken met de song die in eigen land kritiek kreeg ‘te saai’ te zijn.

Maar dat was buiten Nicole zelf gerekend, die met haar lange, wat ouwelijke japon en haar witte gitaar een iconisch Songfestivalbeeld neerzette. Toen ze haar winnende lied – pas in 1997 won er een land met een grotere voorsprong dan Duitsland in 1982 – als slot van de avond nog een keer zong, voegde ze passages toe in vlekkeloos Duits, Frans én Nederland.

Nicole zou nooit de carrière krijgen die winnaars als Abba en Céline Dion wel op hun Songfestivalzege grondvestten. Ze bleef in het Duits zingen en deed nooit meer een poging mee te doen aan het festival.

Siegel daarentegen zou tot in lengte van dagen proberen zijn Eurovisiesucces te evenaren. Zijn liedjes scoorden steeds minder goed. In 2017 nam hij voor de 25ste keer met een nummer deel. Hij vierde dat record in enigszins deprimerende setting. Omdat Duitsland na 2003 geen songs van zijn hand meer wilde insturen, zocht hij zijn heil bij andere landen. Zijn laatste vijf deelnames waren namens San Marino, waar hij mede werd uitverkoren omdat hij bereid was een deel van de kosten van de noodlijdende omroep over te nemen.

Waarom nu herbeluisteren? Met Kalush Orchestra uit Oekraïne als topfavoriet drukt de oorlog opnieuw zijn stempel op het Songfestival. Volgens de bookmakers zal de band uit Kalush, in de buurt van Lviv, profiteren van veel sympathiestemmen. In 2016 won Oekraïne ook, een zege die als reactie werd gezien op de Russische annexatie van de Krim in 2014.

Verder luisteren Om het 40-jarig jubileum van Nicoles Eurovisiezege te vieren én om de voorpret voor de komende Songfestivalweek te verhogen, maakte de muziekredactie van Het Parool een playlist met Eurovisie Evergreens op Spotify, met daarbij uiteraard ook Vrede van Ruth Jacott. De playlist is hieronder te vinden (of via de gebruikersnaam ‘stefanraatgever’).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden