PlusExclusief

Eefje de Visser treedt drie keer op in Paradiso: ‘Daar is voor mij alles begonnen’

Eefje de Visser (1986) is popmuzikant. Haar album Bitterzoet werd door de Nederlandse popcritici in 2020 verkozen tot het beste album van het jaar. Nu is ze op tournee. Vanaf donderdag staat ze drie avonden in Paradiso.

Peter van Brummelen
Eefje de Visser: “Ik woon sinds eind 2015 in Gent. In Nederland trok ik van stad naar stad, daar was ik ontheemd. Hier voel ik me eindelijk gehecht.” Beeld Harmen de Jong
Eefje de Visser: “Ik woon sinds eind 2015 in Gent. In Nederland trok ik van stad naar stad, daar was ik ontheemd. Hier voel ik me eindelijk gehecht.”Beeld Harmen de Jong

Voorburg

“Er wordt over mij weleens geschreven als de Voorburgse Eefje de Visser, maar ik heb er nooit gewoond. Mijn tweelingbroer en ik zijn er geboren in het ziekenhuis, dat is alles. Ik ben opgegroeid in Moordrecht, in de buurt van Gouda. Als ik weer eens in Gouda ben, denk ik: wauw! Het is er zo mooi, dat had ik vroeger helemaal niet door. In het centrum is het op sommige plekken of je in de middeleeuwen loopt, er zijn ook prachtige binnentuinen.”

“Mijn ouders leerden elkaar kennen via de muziek, ze zaten samen in een bandje, waar ook een broer van mijn moeder lid van was. Het was een artistiek milieu, maar ook weer niet héél erg artistiek, we waren thuis eigenlijk vooral gewoon. Mijn moeder werkte in de zorg, mijn vader is altijd wel in de muziek blijven werken, onder meer als koordirigent. Hij heeft het Guinness Book nog gehaald: in Ahoy leidde hij ’s werelds grootste koor, bestaande uit wel 3000 mensen.”

Rockacademie

“Jaren rondgelopen, maar nooit afgestudeerd. Achteraf denk ik: jeetje, dat had ik anders moeten doen. Bij de bijbaantjes die ik had, voelde ik me altijd heel verantwoordelijk. Maar ik was een slechte student, ik was totaal niet gedisciplineerd. Ik heb er evengoed wel veel geleerd, hoor.”

“Toen ik naar de rockacademie in Tilburg wilde, zeiden mijn ouders: ‘Popmuziek leer je toch niet op een school?’ Maar op zo’n academie ben je plotseling omringd door alleen maar muzikanten, je bent fulltime met muziek bezig, daar steek je echt wel iets van op. Ik had niet gestaan waar ik nu sta als ik daar niet had gezeten.”

Gent

“Ik woon er sinds eind 2015. In Nederland trok ik van stad naar stad, daar was ik ontheemd. Hier voel ik me eindelijk gehecht. Mijn man, die Belgisch is, zegt dat ik inmiddels een soort Belg ben. Zo voel ik het zelf niet. Nederlanders worden hier gezien als luid en lomp, ze vinden ons de Amerikanen van Europa. ‘Nou, lekker een biertje, blokje kaas erbij!’ Zo doen ze ons hier na.”

“In het begin voelde ik me wel onzeker, ik was bang dat ik opviel. Ik werd er ook verlegen van, wat ik vroeger als kind ook was. Nu heb ik mijn draai gevonden. Zo van een afstand leer je veel over je cultuur. En ja, Nederlanders zijn inderdaad vaak best luidruchtig. Dat kletsen tijdens concerten heet niet voor niets the Dutch disease. Nederlanders hebben moeite met stilte en luisteren. En anders dan Belgen willen ze vaak overal hun mening over kwijt.”

Optreden

“Het plan was meteen na het verschijnen van Bitterzoet te gaan toeren, maar toen kwam corona. De tournee is wel vier keer uitgesteld, nu is het dan eindelijk zover. Ik heb tijdens de pandemie wel zoveel mogelijk coronaproof concerten gedaan. Er waren ook veel radio- en tv-optredens, dus helemaal ontwend was ik het niet.”

“Maar toeren is toch anders. Het gaat supergoed: de zalen zitten vol, ik heb het echt naar mijn zin. En we hebben ook een kindje nu. Ja, dat gaat mee. Dat was in het begin wel wennen, maar het gaat prima, hij is tijdens de tournee juist beter gaan slapen.”

Stem

“Ik ben al vanaf mijn twaalfde bezig met popmuziek; op een recorder die ik van mijn vader had gekregen nam ik eigen liedjes op. Maar mijn stem heb ik pas laat gevonden, zo rond rond mijn 23ste, 24ste. Het is pas wat geworden toen ik in het Nederlands ging zingen. Daarvoor vond ik mezelf een slechte zangeres die slechte Engelse teksten zong. Ik wilde een zangeres zijn die ik helemaal niet was. Ik probeerde bijvoorbeeld luid te zingen, wat me helemaal niet ligt. Naarmate ik ouder word, ga ik intuïtiever te werk.”

Duitsland

“Daar gaan we deze tour ook heen, en naar Zwitserland. Ik heb er eerder opgetreden, op het Reeperbahn Festival en in het voorprogramma van de Belgische band Balthazar. Het Duitse publiek is heel leuk. Ze zijn geïnteresseerd en respectvol. Echt niet dat ze daar door de muziek gaan staan praten, ook bij het voorprogramma niet.”

“Dat ik in het Nederlands zing, is geen enkel probleem. Maar wij luisteren toch ook naar Scandinavische of Italiaanse zangers? Ik heb geen idee waar Rosalía, de Spaanse zangeres, over zingt, maar ik vind haar heel goed. Bij Bon Iver versta ik ook niets van zijn Engels, maar de sfeer en de emotie van zijn muziek raken me.”

S10

“Ja, ik vind haar goed. Ik volg niet alles wat ze doet, maar haar eerste album was een paar jaar geleden echt een opvallend goede plaat. Wat ik leuk vind aan de huidige Nederlandse popmuziek, is dat er zoveel ruimte is voor experiment. Het was een bijzonder lied waarmee S10 meedeed aan het Songfestival. Vorig jaar heb ik muziek gemaakt voor de opening van de halve finale. Het ging om een muziekje van 2 minuten, waar ik later een compleet nummer van heb gemaakt. Is toch leuk dat zoveel mensen dat hebben gehoord.

“Zelf meedoen? Neuh, niks voor mij. Ik snap S10, hoor, die zegt: ik wil avonturen beleven en zoveel mogelijk meemaken. Maar ik heb andere ambities dan meedoen aan zo’n spektakel. Ik ben op een heel precieze manier bezig met wat ik muzikaal wil. Mijn doel is zeker niet héél beroemd worden. Bovendien: deelname aan het Songfestival blijft op de een of andere manier altijd aan je kleven.”

Akoestische gitaar

“Kijk, daar hangen er twee aan de muur. Op mijn platen hoor je hem niet meer, maar mijn liefde voor de gitaar is zeker niet verdwenen. Ik heb er wel altijd al voor gewaakt niet het imago van meisje-met-gitaar te krijgen. In het begin trad ik wel op met een akoestische gitaar, maar mijn eerste twee singles waren meteen al elektronisch. Er zijn genoeg singer-songwriters met akoestische gitaar die ik geweldig vind, dat is het niet. Het probleem is dat je als zangeres met een akoestische gitaar snel in een hokje wordt gestopt, over een kam wordt geschoren met anderen.”

Beeld

“Ja, daar ben ik heel erg mee bezig. Ik ben in de eerste plaats muzikant, maar ik vind de visuele kant ook heel belangrijk. Hoezen, clips, fotografie, decor, het licht; ik zit er allemaal bovenop. En als ik het niet zelf doe, vraag ik mensen die ik goed vind. Welk beeld ik wil neerzetten? Oh, dat vind ik moeilijk. Zo heel concreet is het niet, het verschilt ook per album.”

“Bij Bitterzoet gaat het om een diepe, warme sfeer. Ik wil een eigen wereld, een troostrijke plek, creëren. De videoclip bij het titelnummer van Bitterzoet hebben we opgenomen met de leden van een synchroonzwemteam hier uit de buurt van Gent, de Flamingo’s. Synchroonzwemmen fascineert me: het zit ergens tussen dans en sport in en ziet er, vind ik, vervreemdend uit.”

Pieterjan Coppejans

“Mijn man en partner in crime. Hij heeft een studio een paar deuren verder van ons huis in Gent. Hij is ook betrokken bij mijn muziek. Hij is medeproducer van mijn platen en doet het geluid bij mijn shows, waar hij héél precies in is. Door hem heb ik me erg ontwikkeld op het gebied van sound en productie. Ja, we praten veel over muziek samen, maar ook weer niet de hele dag, hoor. We hebben ook veel andere interesses. Op tournee zitten we ook niet de hele dag op elkaars lip.”

Baby

“Die is er sinds zeven maanden, ja, een jongetje. En hij is het mooiste dat me in mijn leven is overkomen – een enorm cliché, natuurlijk, maar het is niet anders. Ik had niet gedacht dat hij me zó gelukkig zou maken. Je hoort jonge ouders wel over hoe zwaar het is om een kind te hebben, maar dat is wel echt iets van mijn generatie, geloof ik. Ja, natuurlijk is het af en toe zwaar en ben ik moe, maar ik was ook altijd al moe toen ik geen kind had.”

“Voor we op tournee gingen, dacht ik even: misschien zou het toch beter zijn als ik de baby nu thuis bij zijn vader kon laten. Maar die vader is dus ook mee. Als we in hotels slapen, is er een nanny. Ook zoiets waarvan ik dacht: is dat wel oké, elke keer een andere nanny? Maar het gaat hartstikke goed. Ons kind is heel sociaal en kan het met iedereen vinden. Hij lacht altijd.”

Kate Bush

“Het is niet zo dat ze mijn grote heldin is, maar ik vind haar wel heel goed. Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in artiesten die zich weten te onderscheiden, die onvervangbaar zijn. Kate Bush is echt zo’n geheel op zichzelf staande artiest, een icoon. Wat ik echt jammer vind, is dat Nederlandse zangeressen als Merol, S10, Froukje en ikzelf ineens een groep zijn.”

“Geweldig dat we het allemaal goed doen, maar we hebben niet zo heel veel gemeen. Het is onzin om ons in een hokje te stoppen. Beoordeel ons als individuele artiesten. Maar Kate Bush: ze is niet alleen een goede zangeres en songschrijfster, ze heeft ook echt iets neergezet als het gaat om productie, videoclips, dans en liveshows. Ze heeft een wereld gecreëerd.”

Henny Vrienten

“Door zijn overlijden was ik van mijn stuk gebracht. Ik had hem graag beter leren kennen. In 2020 vroeg hij om met hem het Liedje van verlangen te zingen op zijn album Tussen de regels. Ik krijg wel eens vaker duetverzoeken, maar houd die meestal af, zeker als ik niet kan meeschrijven aan het nummer. Tegen Henny Vrienten, die me alleen als zangeres wilde, heb ik wel ja gezegd.”

“Hij was ook zo’n volkomen op zichzelf staande artiest. Doe Maar was zó fris en speels. In onze samenwerking vond ik hem echt supervriendelijk, voor iemand die zoveel bereikt heeft op een bepaalde manier zelfs nederig. Ik vond hem in zijn manier van doen ook zo jong. Nee, die was nog lang niet op. Ik vind het ook zo erg voor zijn familie.”

Paradiso

“Heel belangrijke plek voor mij. Eigenlijk is in Paradiso alles begonnen, toen ik er in 2009 de Grote Prijs won. Ik heb er sindsdien vaak opgetreden, maar zoals nu drie keer achter elkaar is nieuw voor me. Ik dacht nog: is dat niet een beetje veel, drie keer de grote zaal? Maar mijn manager en boeker waren ervan overtuigd dat het kon.”

“En ze hebben gelijk, de kaartverkoop gaat goed, de zaterdagavond is al uitverkocht. Ik heb al wel twee avonden achtereen in eenzelfde zaal gestaan. Het is heel leuk als je je spullen mag laten staan. Een zaal wordt dan even van jou.”

Eefje de Visser treedt donderdag, vrijdag en zaterdag op in Paradiso. Het optreden op zaterdag is uitverkocht.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden