PlusAchtergrond

Eddy De Clercq, de man die Nederland aan de house bracht, draait nu ook weleens om twee uur ’s middags: ‘Dat kan ook’

Eddy De Clercq: ‘Ik heb deze platen nu al jaren in huis, maar blijf er ontdekkingen in doen. Afrikaanse muziek is een schatkist.’ Beeld Lin Woldendorp
Eddy De Clercq: ‘Ik heb deze platen nu al jaren in huis, maar blijf er ontdekkingen in doen. Afrikaanse muziek is een schatkist.’Beeld Lin Woldendorp

Als diskjockey van de RoXY introduceerde hij house in Nederland. Nu verschijnt van ‘Neder-Belg’ Eddy De Clercq Afrotronic, een album waarop zijn liefdes voor Afrikaanse en elektronische muziek samenvloeien.

Peter van Brummelen

Het moet een van de grootste, maar vooral ook mooiste platencollecties van Amsterdam zijn. De onderverdieping van het grachtenpand waar Eddy De Clercq woont – ooit was er een drukkerij gevestigd – lijkt wel een vinylpakhuis. In elke ruimte waar je kijkt: platen, echt vele duizenden, en allemaal keurig gecategoriseerd.

Er is veel dance natuurlijk, maar er zijn ook kasten met oudere genres: rock-’n-roll, exotica, soundtracks, soul en funk, popcorn, latin, Franse sixtiespop... Langs een wand staan ladekasten boordevol singles. “Het begin van mijn collectie,” zegt De Clercq. “Mijn oma had een café. Als er nieuwe plaatjes in de jukebox kwamen, mocht ik de oude hebben.”

Gedistingeerde heer

De man die Nederland aan de house bracht, is een gedistingeerde heer van 66 geworden. Op zijn zeventiende kwam Eddy De Clercq van Gent naar Amsterdam. Hij werkte er in de tweedehandskledingzaak Lady Day, maar maakte al snel naam als diskjockey en organisator van extravagante feesten. In 1987 was hij een van de oprichters van de RoXY, de baanbrekendste club in de Nederlandse muziekgeschiedenis.

Dat hij uit België komt hoor je na al die jaren Amsterdam nog maar heel af en toe. Als hij het woord ‘periode’ zegt bijvoorbeeld, dat hij op zijn Gents uitspreekt. “Ik ben keurig geassimileerd,” lacht hij. “Ik ben een Neder-Belg. Hier spreek ik ABN, maar zo gauw ik in Gent ben, spreek ik weer met een Vlaams accent.”

Draaien doet hij nog altijd. “Maar alleen als ik er zin in heb. Ik moet de organisatie echt zien zitten, of de locatie. Het hoeft voor mij ook niet per se midden in de nacht meer, ik vind het fijn om mensen muziek te laten horen, dat kan ook om twee uur ’s middags. En de tijden dat ik me als een soort uitzendkracht de hele wereld over liet sturen, zijn voorbij.”

Mix van house en hiphop

Toen hij nog wel een muzikale globetrotter was, belandde hij in 1996 in Zuid-Afrika, waar hij draaide op een rave in Durban. “Het was in een voormalige suikeropslag in de havens. Mandela was nog maar kort president en de sfeer was uitbundig. Alles liep door elkaar: zwart en wit, jong en oud. Ik draaide westerse muziek: techno en trance in die tijd. Maar ik leerde er ook kwaito kennen, een Afrikaanse mix van house en hiphop, heel traag en met heel diepe bassen. Ik vond het geweldig.”

Het was het begin van een innige liefde voor Afrikaanse muziek. Op het nu verschenen album Afrotronic combineert hij die met een andere grote liefde, die voor elektronische muziek. Er staan tracks op waarop goed te dansen valt, maar de muziek werkt ook thuis. “Het is echt een album: alle tracks hebben een eigen sfeer, maar het ene nummer volgt wel logisch op het andere. Precies zoals ik een dj-set opbouw.”

Afrotronic verschijnt onder de naam Eddy De Clercq & Friends. Die vrienden zijn vooral Afrikaanse muzikanten en vocalisten, die hij leerde kennen tijdens zijn veelvuldige bezoeken aan Zuid-Afrika. Na die rave in Durban bereisde Eddy De Clercq het land uitgebreid en sinds 2001 hebben hij en zijn man er een tweede huis aan de kust, waar ze tweemaal per jaar verblijven.

Het blog van Eddy De Clercq

Afrotronic heeft een lange onstaansgeschiedenis. Een van de oudste nummers op de plaat is Coral Reef, dat begon als een tekst op het blog Soul Safari, dat De Clercq bijhoudt sinds zijn kennismaking met Zuid-Afrika.

“Ik had die tekst laten vertalen in het Xhosa, een van de elf officiële talen van het land. Dat klonk zo mooi en klankrijk dat ik dacht: hier kun je gewoon muziek onder zetten. In de loop der jaren heb ik veel opnames met lokale muzikanten en zangers gemaakt. Pas in de covidtijd ben ik er echt iets mee gaan doen.”

In Zuid-Afrika viel De Clercq definitief voor Afrikaanse muziek, maar het zaadje werd al veel eerder geplant, in België al. Vanwege het koloniale verleden was Afrikaanse muziek daar altijd al meer aanwezig dan in Nederland. “Toen ik begon uit te gaan zaten in Gent aan de Kuiperskaai twee Congolese cafés, waar je zulke muziek hoorde. Later ging ik draaien in Le Club, een fameuze homoclub in Brussel. Ik had zelf nog nauwelijks platen, maar de zaak had een eigen collectie: Blue Note, veel disco, The Stones, maar ook platen van Afrikaanse sterren als Fela Kuti en Manu Dibango.”

Collectie te koop

Vanzelfsprekend bevat ook Eddy De Clercqs platencollectie tegenwoordig veel Afrikaanse muziek. “Vanaf die eerste keer in Durban ben ik er echt gaan jagen op platen. Maar ze zijn moeilijk te vinden, althans het soort platen dat ik zoek. Europese en Amerikaanse muziek vind je wel, Afrikaanse platen zijn zeldzaam en vaak in slechte conditie. In de tijd van de apartheid was een platenspeler alleen betaalbaar voor leden van de witte middenklasse. Eigenlijk alleen zwarte radiostations bezaten platen van Afrikaanse artiesten.”

De Clercq sloeg zijn slag toen hij vernam dat van zo’n opgeheven station de platencollectie te koop stond. Het bezoek mag even rondsnuffelen in de bakken met toen aangeschafte Afrikaanse platen uit vooral de jaren zestig en zeventig. Ze zien er allemaal geweldig uit, maar slechts een enkele naam doet vaag een belletje rinkelen.

“Het meeste is voor mij ook onbekend, hoor,” zegt De Clercq. “Ik heb deze platen nu al jaren in huis, maar blijf er ontdekkingen in doen. Afrikaanse muziek is een schatkist.”

Eddy De Clercq & Friends: Afrotronic (Egoli Records).DJ Orlando Voorn maakte een remix van het album. Beide versies zijn op vinyl verkrijgbaar bij Rush Hour Records.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden