Plus Reportage

Eddie Vedder herenigd met Valeska: ‘Je hebt nog dezelfde glimlach’

Eddie Vedder en Valeska Custers. Beeld -

Het rocksprookje van de Pearl Jam-frontman en de vrouw die hem in 1992 op de fiets naar zijn hotel bracht, heeft een happy end gekregen. Valeska Custers werd uitgenodigd bij het concert van Eddie Vedder in Brussel. Het Parool ging mee voor het weerzien na 27 jaar. ‘Je hebt nog steeds dezelfde glimlach.’

“Zijn jullie er klaar voor om naar Eddie te gaan?” De vraag van de tourmanager met wit haar en indrukwekkend blauwe ogen is retorisch. Natúúrlijk zijn zij er klaar voor. Het is de reden waarom Valeska en haar man Raymond Custers halsoverkop van Hilversum naar Brussel reden – dwars door de avondspits. Valeska trekt haar shirt nog even recht en loopt achter de manager aan de witte gang in, backstage bij concertzaal Vorst Nationaal in Brussel.

Woensdagmiddag, rond 16.00 uur, heeft Valeska de voeten van haar kinderen net allemaal in passende blauw-rode bowlingschoenen gestoken. Haar jongste dochter was een dag eerder jarig, en dat moet nog met familie worden gevierd op de bowlingbaan. Dan rinkelt haar telefoon. Een van haar dochters verzucht dat het vast weer iemand van tv of radio is. Haar moeders telefoon staat roodgloeiend sinds bekend werd dat zij de vrouw is over wie Eddie Vedder tijdens zijn Amsterdamse concert een anekdote vertelde.

Eddie Vedder destijds in Tivoli en rechts tijdens het optreden in de Afas Live. Beeld Marcel Wagenaar (rechts)

Vedder bleef in 1992 na een concert in het Utrechtse Tivoli, zo bleek later, alleen achter. Hij werd naar zijn hotel gebracht door een jonge vrouw op de fiets van haar broer. Is ze toevallig in de zaal? vraagt hij de Afas Live. Na een zoektocht door Het Parool werd ze opgespoord, deed ze dinsdag haar verhaal en zei Vedder graag nog eens te ontmoeten.

Manager

Terug naar de rinkelende telefoon. Het anonieme nummer was geen journalist, maar een manager van Eddie Vedder zelf. De boodschap: je bent welkom vanavond tijdens Vedders show in Brussel. Kaarten zullen bij de kassa klaarliggen. Dus gaan bowlingschoenen weer uit – tot teleurstelling van de kinderen – racet het gezin huiswaarts en regelt Valeska in allerijl oppas voor hun drie dochters.

Dat wordt haar broer, zonder wie dit verhaal nooit verteld had kunnen worden. Hij was het die haar die avond in maart 1992 zijn fiets leende.

Dan gaat het stel een goed uur na het telefoontje terug de auto in, richting Brussel. Tijd voor eten is er niet, er wordt nog wel een zak chips op de achterbank gegooid voor de trek.

Bij de concerthal liggen hun kaarten klaar, netjes in een envelop. “Er zitten ook backstage-passen in,” zegt de jongen achter de balie alsof het om een paar verdwaalde snippers confetti gaat. Met die stickers mogen ze na het concert achter de schermen en kan Valeska 27 jaar na dato Eddie Vedder weer in de ogen kijken. Helemaal geloven kan ze dat nog niet.

Bijna een beroemdheid

Dat ze welkom is, is grotendeels te danken aan Jonas Pap. Hij speelt cello in het Red Limo String Quartet, het Nederlandse strijkkwartet dat Vedder tijdens zijn Europese tour begeleidt. Hij werd door vrienden geattendeerd op het artikel van Het Parool, zocht via Facebook contact met de verslaggever om een Engelse versie te vragen, die hij dinsdag prompt doorstuurde naar Vedder.

Krap 24 uur later zit Valeska met haar man – ook groot fan van Vedder en Pearl Jam – op rij 13 in de Brusselse zaal. Met grote ogen en glimmende wangen van opwinding zingen ze de nummers mee. Na het bijna 2,5 uur durende concert banen ze zich een weg naar voren, worden de backstage-stickers opgeplakt en wordt het stel meegetroond achter de dranghekken naar een grote, witgeschilderde ruimte met vier ronde tafels. Het is de ‘wachtkamer’, waar ze een drankje krijgen en de leden van het Red Limo String Quartet ontmoeten. Valeska is bijna een beroemdheid: iedereen weet inmiddels over ‘de vrouw op de fiets’.

Na een half uurtje wachten komt het seintje van de tourmanager en wandelt Valeska met haar man de laatste kamer links van de gang in. Daar is de kleedkamer van Eddie Vedder. Na een hartelijke begroeting met een handdruk en een hug klinken Vedders eerste woorden: “Nou, bedankt voor de lift!”

Hij zegt Valeska inderdaad nog te herkennen, zoals hij in de Afas Live al voorspelde. De foto van Valeska toen ze 23 was wordt nog even tevoorschijn getoverd op Parool.nl. “Je hebt nog steeds dezelfde glimlach,” constateert Vedder tevreden.

Valeska Custers ging in 1992 en in 2019. Beeld privé

Herinneringen worden opgehaald; de rockster (54) uit Seattle neemt alle tijd voor zijn redder in nood van al die jaren geleden. Vedder weet nog van Valeska’s aanbod een taxi voor hem te bellen. “Maar ik had helemaal geen geld op zak!” Ook zegt hij dat het zijn bedoeling was het flanellen shirt van Valeska’s broer, dat hij in die koude nacht in 1992 van haar leende tegen de kou, terug te sturen. “Ik had je je adres op laten schrijven om dat ook te doen. Ik weet niet of ik het nog heb, maar ik heb ’m jarenlang bewaard.” Valeska lacht: “Mijn broer heeft gezegd dat je ’m mag houden hoor!”

Wát een toeval

Als er nog zenuwen waren voor het weerzien, weet Valeska (49) die goed te verbergen. Met een Corona in haar rechterhand staat ze in de kleedkamer van de Amerikaanse rockster alsof ze hem wekelijks ziet in plaats van voor de tweede keer in bijna 30 jaar tijd. Vedder, glas rode wijn losjes in de hand, stelt zelf voor het bezoek vast te leggen door foto’s te maken en zegt dat hij heeft gelezen dat Valeska en Raymond drie dochters hebben. “Zelf heb ik twee dochters. Mijn oudste was gisteren jarig.” Valeska reageert beduusd. “Dinsdag? Mijn jongste dochter werd toen 12.” Ze kijken elkaar weer eens in de ogen. Wát een toeval.

Als Valeska en Raymond zich later – goodiebags met T-shirt en petje in de hand geklemd – door de gangen van de concertzaal een weg banen richting de Brusselse nacht, verschijnt een grote glimlach op het gezicht van Valeska. “Wat is er,” vraagt Raymond. “Niks. Ik ben een happy girl. Hij wilde gewoon bedankt zeggen.”

Meer van dit soort verhalen? Download hier de nieuwe app van Het Parool voor iOS of voor Android. Of schrijf je in voor de nieuwsbrief

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden