PlusGalerierecensie

Dubbelexpositie met het alfabet als gemene deler

Twee grootheden met totaal verschillende achtergronden gaan samen het podium op en blazen het dak van het huis. Wat Marc Oosting en Boris Tellegen in Copy gemeen hebben is het alfabet.

Edo Dijksterhuis
Alien Realism van Marc Oosting. Beeld
Alien Realism van Marc Oosting.

Boris Tellegen stond in de jaren 80 aan de wieg van de Amsterdamse graffitiscene. Hij schreef zijn pseudoniem Delta in gestileerde vorm op de muren van de stad, waardoor de tags steeds meer body kregen en zelfs los leken te komen van de ondergrond. Hij was daarmee een van de grondleggers van de zogeheten 3D-stijl.

Marc Oosting heeft een meer traditionele kunstachtergrond, inclusief een tweejarig verblijf aan de Rijksakademie. Hij put zijn inspiratie uit het modernisme en heeft een voorkeur voor streng minimalisme.

Wat de twee gemeen hebben is taal, of beter gezegd: letters. Want meer dan gereedschap om een verhaal mee te vertellen is het alfabet bij hen een verzameling vormen. Letters zijn meer tekening dan teken.

In de nieuwste werken van Tellegen is zelfs helemaal niets te ‘lezen’. Ze bestaan uit lagen papier met uitsneden van telkens herhaalde vormen waardoor een enorme diepte ontstaat. Het is als de kakofonie van een veel te drukke woordwolk die de kijker naar binnen zuigt zonder hem echt toe te laten. Je oog blijft langs die scherpe randjes gaan naar een volgende laag, en een volgende, en een volgende. Dat hallucinante effect wordt nog eens versterkt door het gebruik van fluoriserend blauw, oranje, roze en geel.

Tot prop verfrommeld

Die kleuren sluiten mooi aan bij Alien Realism, de serie waar Oosting al een tijdje aan werkt en die met elke toevoeging aan kracht wint. Het zijn schetsen op velletjes papier die uit een ringband zijn gerukt, tot een prop verfrommeld en in de hoek van het atelier gesmeten. Er staan kreten op als ‘back off’ en ‘move your ass’, die zijn uitgevoerd in spijkerschrift of alleen leesbaar zijn als je er de letters rond de ingekleurde holtes bij denkt.

Die vodjes stuurt Oosting naar Zuid-Korea, waar een broodschilder ze in hyperrealistische stijl reproduceert, inclusief koffiekringen en schoenafdrukken, maar dan wel tegen de achtergrond van een kleurverloop dat alleen maar uit een computer kan komen.

Uiteindelijk draait het bij zowel Tellegen als Oosting om handschrift. Bij Tellegen lijkt die eigenheid te zijn opgeslokt door verregaande standaardisering van de onderdelen waar het beeld uit is opgemaakt, maar maakt de ambachtelijke manier waarop dit is gedaan het werk tot een echte ‘Tellegen’. Oosting heeft zich meer gedistantieerd van het eindresultaat, heeft er letterlijk geen hand in gehad, maar is toch onmiskenbaar aanwezig in het idiosyncratische schrift en de slordige sporen uit zijn atelier.

Copy geeft zo twee totaal verschillende visies op het maken en vermenigvuldigen van beeld. Maar de optelsom is spannend, zowel visueel als conceptueel.

320 bits F4, Boris Tellegen. Beeld
320 bits F4, Boris Tellegen.

Copy

Marc Oosting en Boris Tellegen
Waar Gallery Vriend van Bavink, Geldersekade 34
Te zien t/m 15/1

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden