PlusMuziekrecensie

Dua Lipa’s Future Nostalgia grijpt je vanaf de eerste beat en laat niet meer los

Waar veel artiesten hun albums uitstellen vanwege de coronacrisis, doet zangeres Dua Lipa (24) het tegenovergestelde: haar glorieuze tweede plaat Future Nostalgia verschijnt donderdag al. Portret van een hyperambitieuze popster die niet rust voor ze de wereld aan haar voeten heeft.

De cover van Dua Lipa's nieuwe album Future Nostalgia (Warner Records).Beeld AP

Dat Dua Lipa de release van haar tweede album een week naar voren haalde, was geen gebaar naar de in coronatijden naar goed nieuws hunkerende mens. De reden was voor muziekbegrippen nogal ouderwets: een online lek zorgde ervoor dat de commerciële reikwijdte van Future Nostalgia werd bedreigd.

Dat het album voorkwam op alle lijstjes van spannendste releases van het jaar, is logisch. Dua Lipa mag dan pas één keer eerder een volledige plaat hebben gemaakt, haar debuut uit 2017 maakte haar dat jaar de meest gestreamde vrouwelijke artiest op Spotify. Boven Taylor Swift, Beyoncé en Adele.

De Albanees-Engelse zangeres is op haar 24ste al een gearriveerde wereldster. En houder van nog meer records. Zo werd de video van single New Rules (2017) de eerste clip van een vrouwelijke artiest die meer dan een miljard keer werd bekeken op YouTube (inmiddels staat de teller alweer op ruim twee miljard).

Familiegeschiedenis als een filmscript

Is haar carrière tot nu een sprookje, haar familiegeschiedenis leest als een filmscript. Lipa is van Kosovaars-Albanese afkomst. Haar moeder Anesa heeft een Bosnische vader en een Kosovaarse moeder. Toen de Balkanoorlog begin jaren 90 uitbrak, woonde Anesa net samen met haar man Dukagjin Lipa, die weer de zoon was van het hoofd van het Kosovaarse Instituut voor Geschiedenis.

De binnengevallen Serviërs eisten van Dua Lipa’s grootvader de historie van Kosovo letterlijk te herschrijven, vertelde de zangeres eerder in The Guardian. In de geschiedenisboeken moest voortaan staan dat Kosovo altijd al bij Servië had gehoord. Grootvader Seit Lipa weigerde en werd ontslagen. Zijn zoon en schoondochter, die opleidingen tot tandarts en advocaat volgden, vluchtten naar Londen. Met baantjes in de horeca verdiende het koppel geld om verder te studeren. Ver van de oorlog thuis werd in 1995 Dua – het Albanese woord voor ‘liefde’ – geboren. Grootvader Seit stierf in het laatste jaar van de oorlog aan een hartaanval. Het Londense gezin kon niet naar Kosovo voor de begrafenis.

Toen Dua elf jaar oud was verhuisde haar vader de familie alsnog terug. Na drie onwennige jaren op een middelbare school in Pristina vertelde ze haar ouders weer naar Londen te willen. Omdat ze haar vroegere vrienden miste, maar vooral omdat ze toen al dacht aan een muziekloopbaan. ‘Vanuit Kosovo zou ik nooit de hele wereld kunnen bereiken. Geloof het of niet, maar daar dacht ik toen al aan.’

‘Elke droom begint bij hard werken’

Omdat ze inmiddels een jongere zus en broertje had, verlangde ze niet dat het gezin mee ging. Ze zou het alleen wel redden, zei ze. Ze trok in Londen in bij vrienden van haar ouders en ging resoluut aan de slag. ‘Als mijn ouders me één ding hebben laten zien, is het dat elke droom begint bij hard werken.’

Eerst bestierde ze een modeblog, later begon ze met modellenwerk. Maar de meeste aandacht ging uit naar de demo-opnames van haar zangprestaties. Toen Ben Mawson, de manager van Lana del Rey, die opnames na jaren van leuren hoorde, was de beslissende schakel gevonden. Mawson bracht Dua Lipa onder bij een grote platenmaatschappij en die vond dé geschikte song om haar als popster te lanceren: de synthpop van Be the One.

De strategie bleek te kloppen. Be the One werd begin 2016 door heel Europa een top 10-hit. Maar belangrijker: hij maakte nieuwsgierig naar meer. En meer kwam er. Martin Garrix vroeg haar als stem van Scared to be Lonely en begin 2017 was daar dan de song die haar in één keer promoveerde naar de klasse popsterren als Taylor Swift, Ariana Grande en Miley Cyrus: New Rules.

De boodschap was duidelijk: vanaf nu gelden er nieuwe regels. En die bepaalt Dua Lipa helemaal zelf.

Dua Lipa – Future Nostalgia (Warner Records)

Deinde haar debuutalbum nog mee op de golven van de hitparade, op Future Nostalgia laat Dua Lipa zich voor het eerst echt zien. De songs scheren thematisch langs empowerment (‘I know you ain’t used to a female alpha’ zingt ze op de dansvloervullende titelsong), onverbloemde seks (‘We don’t know how to talk/But damn we know how to fuck,’ op Good in Bed) en feminisme (‘Boys will be boys/But girls will be women,’ luidt de conclusie van de aanstekelijke slotsong). 

Daar tussenin is Future Nostalgia een glorieus popalbum waarop Lipa met een blik van nu naar de muziek van haar jeugd kijkt. Een vleugje disco, een snufje funk en een dot eightiespop. Het hoogtepunt? Moeilijk kiezen, maar Love Again – met de eerder door White Town (Your Woman) gebruikte sample van de trompetpartij van My Woman van jaren ’30-ster Al Bowlly – is onweerstaanbaar. Of toch de door Chic beïnvloede rollerdisco van Levitating? Future Nostalgia grijpt je vanaf de eerste beat en laat niet meer los. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden