PlusInterview

Drie maanden woestijnwerk levert ZZ Topleider Billy F Gibbons een nieuw soloalbum op

In de Californische woestijn nam ZZ Topleider Billy F Gibbons zijn derde soloalbum op. ‘Het was er zo heet dat naar buiten gaan op sommige momenten van de dag levensgevaarlijk was.’

 Billy F Gibbons: ‘De studio was inderdaad aan de andere kant van de weg, maar dan wel twintig mijl de woestijn in.’ Beeld Roger Kisby
Billy F Gibbons: ‘De studio was inderdaad aan de andere kant van de weg, maar dan wel twintig mijl de woestijn in.’Beeld Roger Kisby

Lang was het gewoon Billy Gibbons, maar op de hoes van Hardware, zijn derde soloalbum, heet hij Billy F Gibbons. “Het komt gewoon van mijn tweede naam, Frederick, maar het is opvallend hoeveel mensen denken dat het een verwijzing is naar dat ene woord met vier letters.”

Dat hij zich nu Billy F Gibbons noemt, is op advies van een numeroloog, zegt hij. Daar gaan we maar niet op in, want Gibbons, al ruim vijftig jaar de gitarist en leadzanger van het Amerikaanse rocktrio ZZ Top, is nogal lang van stof. Op dicteersnelheid en met een prachtig Texaans accent gaan antwoorden vaak vele minuten door.

Toch het is meer dan gezellig zoomen met Gibbons (71), die halverwege het gesprek zijn echtgenote ook voor de laptopcamera laat plaatsnemen, omdat zij ‘ook Nederlands’ is. Dat valt wel mee, zegt mevrouw Gibbons-Oetjen. “Mijn familie van vaderskant kwam al in de 19de eeuw naar hier, nog voor de Burgeroorlog.”

Maar een prachtig land, dat verre Nederland, vinden de Gibbonsjes eensgezind. Zeker van Amsterdam houden ze veel. Hij, een tikje bezorgd: “Het moet de laatste tijd raar stil zijn geweest op het Leidseplein.”

Raakvlakken met ZZ Top

Een zoveelste wereldtournee van ZZ Top werd vanwege de pandemie afgeblazen. Met zijn maten Matt Sorum (die drumde in onder meer Guns N’ Roses) en Austin Hanks (een singer-songwriter uit Alabama) nam Gibbons Hardware op.

Vanzelfsprekend heeft de muziek op het album de nodige raakvlakken met die van ZZ Top, maar alles klinkt net even zanderiger en broeieriger. Gibbons schrijft dat toe aan de locatie waar werd opgenomen: midden in de Mojavewoestijn, in de Escapestudio in de buurt van het Joshua Tree National Park.

Gibbons: “Josh Homme van Queens of The Stone Age heeft daar ook een studio, waar ik wel eens had gewerkt. ‘Deze studio is aan de andere kant van de weg,’ zei Austin Hanks. Hij was inderdaad aan de andere kant van de weg, maar dan wel twintig mijl de woestijn in. Je zit daar ver van de beschaving.”

Maar het beviel Gibbons en zijn twee vrienden er wel. “We zijn er die eerste keer meteen gebleven. Dertig minuten werden dertig dagen. Uiteindelijk zaten we er drie maanden. Onder normale omstandigheden hadden we veel sneller gewerkt, nu namen we de tijd. We raakten in de ban van de woestijn.”

Hitte en ratelslangen

Desert high heet op Hardware de lekker trage en gortdroge song die de gemoedstoestand van Gibbons en de zijnen tijdens de opnames het best weerspiegelt. “Natuurlijk, ken ik als Texaan de woestijn. Die in Californië wijkt daar in geologische zin iets van af omdat er meer heuvels zijn. And brother, it was hot! Op sommige momenten was het letterlijk levensgevaarlijk om naar buiten te gaan, dan liep het richting de vijftig graden. En er waren ook ratelslangen.”

Gasten ontvingen ze niet tijdens het opnemen van Hardware, feesten werden er al helemaal niet gegeven. Maar het Mexicaanse restaurant dat ze op rijafstand van de studio ontdekten, werd regelmatig bezocht. “Het wordt gerund door een geweldige vrouw. Ze is de eigenaar, de boekhouder, de kok, de serveerster, alles … We waren gek op haar en kwamen bijna dagelijks bij haar eten.”

De Mexicaanse is op Hardware vereeuwigd in het nummer She’s on fire. “Een keer kwamen we aan bij haar restaurant en zagen we dat er brand was. ‘Niks, aan de hand, ik krijg het wel uit,’ riep ze ons toe. En ook nog: ‘Maak je geen zorgen, jullie eten brandt niet aan!’ Zo’n vrouw verdient een song.”

Paardenhandelaar

Tijdens het interview heeft Gibbons een Afrikaans mutsje op het hoofd. Gemaakt door leden van de Bamilekestam in Kameroen, vertelt hij erbij. Om dan even uit beeld te verdwijnen en terug te keren met meer van die mutsjes. “Ik verzamel ze. De eerste keer dat ik de Bamilekes bezocht, had ik een Stetson op. Een stamhoofd vond die heel mooi en wilde hem graag hebben. Maar wij Texanen zijn paardenhandelaren, dus dat werd onderhandelen: hij mijn Stetson, ik zo’n mutsje.”

Het zijn niet alleen Afrikaanse hoofddeksels die Gibbons verzamelt. Zijn collectie Afrikaanse kunst is inmiddels zo groot dat er serieuze plannen bestaan voor een eigen museum. En dan verzamelt hij ook al sinds jaar en dag gitaren. In deze krant zei hij eens te zijn gestopt met tellen na zijn duizendste exemplaar. “Het is een ziekte,” zegt hij nu.

Met wat voor instrumenten werd Hardware opgenomen? “Omdat we van plan waren alleen maar even te gaan kijken in de Escape, hadden we aanvankelijk niets bij ons. Maar er lagen twee oude Fenders en Matt vond ook een oud drumstel. Als versterker stond er een oude Twin Reverb, ook van Fender. Perfect om surfmuziek op te spelen en dat deden we ook meteen, hoe ver we ook van water waren verwijderd. Het leidde tot het nummer West Coast Junkie.

Toen Gibbons en de anderen eenmaal besloten hadden in de studio te blijven, kwam er alsnog een vrachtwagen vol eigen instrumenten voorgereden. “Het eerste wat eruitkwam was het drumstel van Matt, een echt vintage geval. Ik zei: uhuh, dat oude drumstel dat hier stond, vervang je door een nog veel ouder drumstel?”

Billy F Gibbons: Hardware (Concord Records)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden