PlusPortretten

Drie kunstenaars over This Art Fair: ‘Beperking stimuleert de creativiteit’

This Art Fair, het eerste grote kunstevenement sinds corona, toont werk van ruim 120 kunstenaars, van debutanten tot veteranen. Drie van hen over hun werk.

Jason Dolman alias 'Victor Crepsley': ‘Jason is kritisch over het netwerken op een kunstbeurs – Victor vindt het juist geil.’  Beeld Victor Crepsley
Jason Dolman alias 'Victor Crepsley': ‘Jason is kritisch over het netwerken op een kunstbeurs – Victor vindt het juist geil.’Beeld Victor Crepsley

Jason Dolman/Victor Crepsley

“Ik was een zeer geprivilegieerd kind,” vertelt Jason Dolman. “Mijn ouders namen me mee op verre reizen. Ik ben wel tien keer in New York ­geweest, in Zuid-Afrika, Dubai. Voordat ik de Eiffeltoren in het echt zag, had ik de namaakversie in Las Vegas al gezien. De kopie vond ik eerlijk gezegd beter.”

Als kunstenaar kijkt Dolman naar eigen zeggen ‘door de bril van zijn kindertijd’. In grote ­collages verbeeldt hij ‘het metropolitane landschap, dat goed bedoeld is maar viezig, vol zoete wafels, kitsch en plastic.’ Hij gebruikt er uiteenlopende materialen voor, van Hemaondergoed tot Playmobilmagazines. “Ik ben een echte ­hoarder. Met de spullen die ik om mee heen verzamel, bouw ik een wereld die universeel is in zijn schoonheid en zijn lelijkheid.”

Zijn collages zijn bijzonder arbeidsintensief doordat ze uit talloze kleine onderdelen bestaan. Gedurende de covidperiode heeft ­Dolman echter goed kunnen doorwerken en wel tien grote exemplaren kunnen maken. Een aantal laat hij zien tijdens This Art Fair, vergezeld door een performance die hij vier keer per dag opvoert.

Dolman neemt niet deel aan de beurs onder zijn eigen naam, maar als Victor Crepsley. “Hij is een neppe persoonlijkheid, die ik gebruik om de oprechtheid van bureaucratische systemen te bevragen. Dat past ook bij een kunstbeurs. De artificiële houding van curatoren, het net­werken – Jason is daar heel kritisch over maar ­Victor vindt het juist geil.”

De naam van Dolmans alter ego is ontleend aan de boeken van Darren Shan over een vampier genaamd Larten Crepsley. “Maar je kunt in die achternaam ook het woord ‘crêpe’ lezen, of beter nog: ‘crap’. Victor is van victorie. Het is dus eigenlijk: de overwinning van het vuilnis.”

Hemaseh Manawi Rad

 ‘Autobiogra­fisch’ wandkleed van Hemaseh Manawi Rad. Beeld Hemaseh Manawi Rad
‘Autobiogra­fisch’ wandkleed van Hemaseh Manawi Rad.Beeld Hemaseh Manawi Rad

“Ik ben niet 100 procent Nederlands maar ook niet 100 procent Iraans,” zegt Hemaseh Manawi Rad, in Nederland geboren kind van Iraanse ­migranten. “Mijn kunst gaat over het tussen­gebied waarin ik mij bevind en dat ik omarm.”

Manawi Rads Perzische roots klinken door in zowel de vorm als de inhoud van haar werk. De Perzische eetcultuur speelt een belangrijke rol en textiel is haar favoriete medium. Die twee ­komen samen in de blikvanger van haar presentatie tijdens This Art Fair: een sculptuur van rijstzakken.

“Die zakken zijn van zichzelf mooi,” vindt de kunstenaar. “Ik heb ze gedipt in cement, waardoor ze een ruwe buitenkant krijgen. Daarop heb ik nieuwe logo’s gespoten: ‘rice is the price’, bijvoorbeeld. Die tekst is geïnspireerd door het Iraanse nieuws dat ik soms met mijn ouders kijk. Het gaat heel vaak over de prijs van rijst, alsof het goud is. Ik vind het heftig dat de kosten voor eerste levensbehoeften in sommige landen zo hoog kunnen zijn.”

Manawi Rad houdt van de tactiele kwaliteit van textiel, dat balanceert op de grens van decoratie en kunst. Maar de drie wandtapijten die ze op de beurs toont, zijn overduidelijk meer dan kleurrijke interieurstukken. “Het zijn een soort dagboekfragmenten,” stelt ze zelf.

Bijzonder autobiografisch is het exemplaar waarop een smartphone is afgebeeld. “In het Midden-Oosten verbranden mensen de zaadjes van de Syrische wijnruit om met de witte rook het kwaad uit te bannen. Tijdens corona kon ik mijn ouders niet bezoeken, maar voerden zij het ritueel uit via Facetime. Ik ben niet bijgelovig, maar een beetje extra bescherming is nooit weg.”

Peim van der Sloot

Op-art (optische kunst) van ‘stickerkunstenaar’ Peim van der Sloot. Beeld Peim_van_der_Sloot
Op-art (optische kunst) van ‘stickerkunstenaar’ Peim van der Sloot.Beeld Peim_van_der_Sloot

Peim van der Sloot staat vooral bekend als ‘de stickerkunstenaar’. “Na de academie ging ik aan de slag als grafisch ontwerper. Toen ik zeven jaar geleden een postercampagne had afgerond, had ik een vel stickers over. Daar ben ik mee gaan spelen en dat is de basis geworden van mijn autonome werk.”

Van der Sloot plakt zijn stickers in patronen, verschillende kleuren gestapeld en net iets scheef ten opzichte van elkaar, waardoor de illusie van beweging ontstaat. Voor zijn hedendaagse op-art (optische kunst) gebruikt hij soms langwerpige prijsstickers, maar stippen hebben zijn voorkeur. “Ik ben blij met die beperking. Dat stimuleert de creativiteit.”

Dat doorgaans rode stippen in de kunstwereld worden gebruikt om de verkoop van een werk aan te geven, speelt ook een rol. Van der Sloot experimenteert graag met prijsbepaling. “Eén keer heb ik bezoekers zelf laten bepalen wat ze wilden betalen. Een andere keer heb ik het bedrag verdeeld onder alle aanwezigen. Voor This Art Fair werk ik met Patreon, een platform waarop kunstenaars worden gesteund met een maandelijks bedrag. Zo heb ik tijdens de lockdown een soort micro-economie rondom mijn eigen praktijk gecreëerd.”

Radicaler nog is It has to start somewhere, een werk in oplage met 3000 rode stippen, gerangschikt volgens een strak grid. “Maar eentje mist, linksboven,” vertelt Van der Sloot. “Zodra nummer 1 wordt verkocht voor 600 euro, plak ik die stip naast de lijst. Bij het volgende nummer ontbreken twee stippen, die bij verkoop bevrijd zijn uit de lijst. Elk volgend nummer is 10 euro duurder. De koper van nummer 3000 krijgt voor ruim 30.000 euro een leeg vel met mijn handtekening.”

This Art Fair: 26 t/m 29 augustus in de Kromhouthal, Gedempt Hamerkanaal 231

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden