Plus Recensie

Down the Rabbit Hole: ‘Ongeremd feestelijke sfeer op idyllisch terrein’

Festival Down the Rabbit Hole beleeft één van zijn meest sprankelende edities. Niet dankzij de wel erg wijdlopige elektronica van Radiohead-voorman Thom Yorke. Maar vooral vanwege de ongeremd feestelijke sfeer op het idyllische festivalterrein.

Festivalterrein Down The Rabbit Hole. Beeld ANP

De woorden van een onheilsprofeet waren het. Mojo-aartsvader Leon Ramaker voorspelde vier jaar geleden dat van de twee nieuwe alternatieve festivals, Best Kept Secret te Hilvarenbeek en Down the Rabbit Hole in Beuningen, er op de lange duur maar één zou overleven.

Voorlopig staan beide driedaagse festivals nog fier overeind. Down the Rabbit Hole beleeft dit weekend zijn tweede uitverkochte editie (35.000 bezoekers) op rij. Best Kept Secret piekte in 2017 met een goudomrande uitvoering met Arcade Fire en Radiohead op het affiche en kon toen de kaartjes niet aanslepen. Hoewel het festival vorige maand niet uitverkocht raakte (Kraftwerk bleek als headliner niet de gehoopte publieksmagneet), heeft Best Kept Secret een vaste plek op de agenda verworven.

Maar dat de twee evenementen tot op zekere hoogte communicerende vaten zijn, is wel duidelijk. Beide festivals richten zich met trendgevoelige, alternatieve programmering op de gevorderde en vooral jonge muziekliefhebber. Die voelt zich minder thuis op massa-evenementen als Lowlands en Pinkpop, maar valt voor de charme van een kleinschalig en sprookjesachtig gedecoreerd festivalterrein. Niet toevallig zijn beide festivals idyllisch gesitueerd aan de boorden van een recreatieplas.

Kritisch

Neemt niet weg dat de beoogde consument wel kritisch is op het geserveerde artiestenmenu. Concertreus Mojo (die van Ramakers) investeerde vorig jaar flink in grote namen (Queens of the Stoneage, Nick Cave, David Byrne) voor Down the Rabbit Hole en nam het initiatief over concurrent Friendly Fire (die van Best Kept Secret). Ook deze Rabbit Hole-editie straalt met headliners Underworld, Editors en Janelle Monae.

Gisteravond was daar ook nog een solo-optreden van Thom Yorke. Twee jaar geleden met Radiohead gloriërend op Best Kept Secret, dit keer met zijn show Tomorrow’s Modern Boxes, die zo elektronisch klinkt dat alleen de jammerende stem van Yorke (50) nog af en toe aan Radiohead doet denken.

Een hallucinerend samenspel tussen muziek en licht is het dat Yorke samen met de Nederlandse animator Tarik Barri fabriceerde. Elke song kent zijn eigen visuele vertaling op de schermen achter Yorke. Zo ontstaat een neongekleurde trip langs alle uithoeken van het creatieve en innovatieve brein van Yorke.

Die lijkt in vernieuwingsdrift echter wel een belangrijk bestanddeel voor een monumentale festivalset vergeten te zijn: de liedjes. Het materiaal van het nieuwe album Anima is op z’n beste momenten meeslepend, maar soms ook simpelweg te wijdlopig of richtingloos. De ideeën waren er, maar Yorkes set blijft nu vooral een overdonderde kijkervaring. En dat is voor de statuur van Yorke – die zich in de tussenliggende jaren ook nog verdiept blijkt te hebben in moderne dans – eigenlijk te weinig.

Omdat er zo rond elf uur op de zaterdagavond weinig anders muzikaals is om uit te kiezen, is de tent van Yorke afgeladen vol. Gepijnigd kijkende muziekfreaks staan er naast jonge twintigers die de aanhoudende regen aan het begin van de avond hebben benut hun uitgaansoutfit uit hun tenten op te vissen. Luidkeels bespreken ze hun plannen voor de rest van de nacht.

Festivalgangers. Beeld ANP

Onverwachte hit

Die tegenstelling past prima op Down the Rabbit Hole. De naam suggereert een van de buitenwereld afgesloten universum waarin iedereen zichzelf kan zijn. Die ambitie maakte het festival tot achter elke grasspriet waar. Een vrolijke wereld is het waarin een onaangekondigd theateroptreden van een danscollectief van mannen op stiletto’s en vrouwen met ontblote borsten een onverwachte hit blijkt.

Eentje ook die op culinair gebied de top van de Nederlandse festivalkeuken vertegenwoordigt. Je wandelt er van een standje met Syrische cuisine naar de wijnbar die gekoelde, veganistische Riesling schenkt. Niet veel verder bestel je een zeewierburger of een glutenvrije bittergarnituur. Het kost wat extra, maar het past bij de eisen van de moderne festivalganger die meer verlangt dan bier en patat.

Na optredens van Grace Jones en Editors op de eerste dag, sprongen zaterdag vooral Vampire Weekend en Underworld in het oog. Opnieuw compleet verschillende grootheden, maar ze bleken de temperatuur van de Rabbitholenmens goed aan te voelen. Bij zonsondergang hield Vampire Weekend zijn fijnbesnaarde festivalrock verrassend fris en licht verteerbaar.

Underworld sloeg aan het begin van de nacht toe met een nietsontziend bombardement aan beats. Rick Smith en Karl Hyde mogen dan 60 en 62 zijn, ze wisten precies waar de kudde verregende twintigers aan het eind van de dag behoefte aan had: een ongeremd feest op de dansvloer voor het hoofdpodium.

Zondagavond treden onder anderen Robyn en Janelle Monáe nog op op Down the Rabbit Hole.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden