PlusDe erelijst

Doris Troy blijft anderen met gemak de baas

In deze rubriek bespreekt de muziekredactie van Het Parool een klassieker uit de geschiedenis van pop, jazz of klassieke muziek die het waard is opnieuw te beluisteren. Deze keer: Het album Doris Troy van de gelijknamige zangeres, uit 1970.

null Beeld Het Parool
Beeld Het Parool

Vandaag in 2004 kwam in Las Vegas na 67 jaar een einde aan het leven van de Amerikaanse zangers Doris Troy, ook wel bekend als Mama Soul.

Terug naar toen Amerikaanse soulzangeressen komen meestal uit het diepe zuiden van de Verenigde Staten en liefst ook uit een zwaar religieus nest. Doris Troy groeide op in New Yorkse Bronx. Als dochter van een dominee, dat wel. Ze heette nog Doris Payne toen ze als 16-jarige ouvreuse in het Apollo Theater werd ontdekt door James Brown. In 1963 scoorde ze een grote hit met het in slechts tien minuten opgenomen Just One Look.

Merkwaardig genoeg stelde Doris Troy haar niet geringe zangtalent later vooral in dienst van anderen. Succesvol als achtergrondzangeres was ze zeker in Engeland, waar ze zich in 1969 vestigde. Haar supersoulvolle stem was op platen van de Rolling Stones (You Can’t Always Get What You Want) en Pink Floyd (Dark Side of the Moon), maar net zo makkelijk zong ze bij folkzanger Nick Drake en de Franse rocker Johnny Hallyday, die graag in Londen opnam. George Harrison was zo’n fan van haar dat hij aanbood een soloalbum met haar op te nemen. Het door Harrison geproduceerde Doris Troy verscheen in 1970 op Apple, het eigen platenlabel van The Beatles.

Waarom herbeluisteren? Omdat Doris Troy een unieke mix van Amerikaanse soul en gospel en Britse rockmuziek biedt. De stem van Troy doet op gevoelige momenten denken aan die Aretha Franklin, terwijl ze in het stevige rockwerk uithaalt als Tina Turner in de tijd dat ze nog met Ike was. George Harrison haalde zo ongeveer al zijn muzikale vrienden naar de studio. Op Doris Troy horen we onder anderen Stephen Stills, Ringo Starr, Leon Russell, Eric Clapton, Billy Preston en een nog maar 19-jarige Peter Frampton. Het levert een soms behoorlijk volle sound op, maar storen doet dat niet: Mama Soul blijft met haar krachtige stem al die gasten met gemak de baas.

Haar inzet lijkt: nu ik eens geen achtergrondzangeres ben, zal ik me laten horen ook! Ze schreef de meeste songs op de plaat zelf, soms in samenwerking met Harrison, maar de plaat bevat ook een geweldige gospelcover van Games People Play van Joe South. Doris Troy werd indertijd door critici lovend ontvangen, maar het album was een commerciële flop. Dat gebeurde vaak bij Apple, dat in zakelijk opzicht een compleet gekkenhuis was.

Verder luisteren The Spotifyplaylist This is Doris Troy belicht ook het vroege, Amerikaanse deel van haar carrière. Het album Come and Get It - The Best of Apple Records laat horen hoe divers de muziek op het label was. Apple bracht platen van popartiesten als James Taylor en Mary Hopkin uit, maar ook van een traditionele brassband en een harekrishnakoor.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden