PlusPS

Doof en toch dj: 'Fysieke grenzen hebben me niet tegengehouden'

Doof zijn en toch dj worden: het is David Aris (21) gelukt. Als bijna afgestudeerd meubelmaker is hij in het weekend dj Mos Deaf en geluidstechnicus. 'De muziek hoor ik prima.'

David Aris alias dj Mos Deaf: 'Mijn fysieke grenzen hebben me nooit tegengehouden'Beeld Marc Driessen

Het zorgt weleens voor verbaasde blikken als David Aris als geluidstechnicus in Club NYX in de Reguliersdwarsstraat dj's ontvangt of wanneer hij als dj Mos Deaf achter een set draaitafels stapt: zijn twee onmiskenbaar aanwezige cochleaire implantaten - achter ieder oor één.

Aris legt dan altijd geduldig uit: "Ik ben doof, maar met deze dingen hoor ik ongeveer 95 procent van wat jij hoort."

Veel veelzijdiger
Zijn artiestennaam Mos Deaf is een toespeling op zijn doofheid en rapper Mos Def uit New York, een van Aris' favorieten. Aris begon als house-dj maar stapte al vlot over naar hiphop. "Het is misschien minder melodieus maar veel veelzijdiger. Die gasten hebben echt iets te vertellen. Als ik dat draai, kan ik echt teksten met beats en melodieën verbinden. Dat vind ik er echt tof aan."

Doof is hij niet altijd geweest, maar de kans dat hij het zou worden was van meet af aan al groot. Bij zijn geboorte liep Aris het cytomegalovirus op, kortweg cmv, een vrij vaak voorkomende infectie die in het beste geval niets veroorzaakt, maar in slechte gevallen problemen geeft met de longen, darmen of het netvlies.

Aris had als kind nogal wat te stellen van zijn cmv en kreeg er keel-, lever- en darmproblemen door en zelfs een dubbele hersenvliesontsteking. Zijn pdd-nos - op z'n simpelst gezegd een communicatiestoornis - is ook een permanent overblijfsel van het virus.

De pannen door het dak
Dat hij nu toch dj is, heeft volgens Aris twee redenen. Een daarvan was een set die hij zijn collega San Proper zag draaien in Studio/K in Oost. "Die draaide met vinyl echt de pannen door het dak. Een beetje kenner weet dat je om met vinyl te draaien heel technisch onderlegd moet zijn. Daar was ik zo van onder de indruk, dat wilde ik ook."

Moment twee kwam tijdens een feestje van de opleiding tot meubelmaker, die hij volgt naast zijn werk als dj en technicus. Bar Bret naast station Sloterdijk was afgehuurd en hij verzorgde de muziek voor studiegenoten en docenten. Dat beviel het personeel enorm. "De eigenaar vroeg me of ik niet nog even door kon en bovendien of ik wilde terugkomen. Zo had ik mijn eerste 'residency' te pakken. Mocht ik elke week op vrijdag een paar uur optreden."

Aris' gehoor werd na zijn geboorte almaar slechter, tot op z'n achtste officieel de diagnose doof werd gesteld. Toen hoorde hij al een goede anderhalf jaar niets meer. Na een pittige operatie werd zijn eerste cochleair implantaat (ci) aangesloten. Een toestelletje dat in tegenstelling tot gewone gehoorapparaten geluid niet alleen versterkt, maar het via een spraakprocessor verwerkt tot code waar het brein nog beter mee uit de voeten kan.

Atoombom
"Toen dat voor het eerst werd aangesloten, was het echt alsof er een atoombom afging in mijn hoofd. Van heel lang in het donker opeens in vol licht. Echt alles stond weer aan." Aris kon erdoor naar een reguliere basisschool, waar hij voorheen nog onderwijs gericht op slechthorende kinderen moest volgen. Op één oor kon hij er 'gewoon' de ­Cito-toets afleggen.

Op zijn veertiende kwam het kostbare, helaas broodnodige tweede 'ci'. "Mijn eerste implantaat werd nog vergoed, een tweede kost 68.000 euro, inclusief de operatie. Reken maar uit, daar kun je een Tesla S van kopen."

De ingreep kwam er uiteindelijk toch, dankzij een ­bijspringende grootvader en een trip naar België. Daar was een tweede implantaat 'maar' 18.000 euro. Na havo 4 zette hij een punt achter zijn middelbareschoolloopbaan. "Het ging me allemaal nog wel aardig af, maar ik hield niet van schriftelijk bezig zijn. Ik wilde doen." Muziek maken, bijvoorbeeld.

Juiste kabels en aansluitingen
Van piano ging hij naar basgitaar naar trompet naar drums. Drummen deed hij het langst en was ook de opstap naar het platen draaien. "Van alle instrumenten vond ik drums het leukste om te spelen. Het ritmische sprak me er erg in aan, daar wilde ik wel mee verder."

"Een vriend van me van vroeger, Amadeus von Tutuianu, draaide toen al veel. Ik heb hem gevraagd wat draaien inhoudt en wat ik ervoor nodig heb. En of hij dacht dat ik het ook kan. In zijn studio in wat nu het Volkshotel is, heb ik toen mijn eerste lessen gehad."

"Die begonnen heel basaal. De juiste kabels en aansluitingen vinden, maar ook de maat en beat van muziek leren aanvoelen. Ik merkte dat dat me best eenvoudig afging. Misschien juist wel doordat ik gewend ben eerder daarop te letten dan op bijvoorbeeld een melodie."

Fysieke grenzen
Op een van zijn vaste vrijdagavonden in Bret werd Aris na zijn shift eens afgelost door Nina Smid, ook dj en in het uitgaanscircuit bekend als Nina. Het klikte goed tussen de twee - ook muzikaal. Hij maakte ontwerpen voor haar flyers en kon met haar mee.

"Via haar heb ik mijn eerste paar optredens in de NYX gehad. Toen daar een plek vrij kwam als technicus, heb ik gesolliciteerd. Netjes mijn doofheid vermeld ja." Een achterstand geeft dat gebrek hem niet, denkt Aris. "Ik let goed op mezelf op zulke avonden. Als ik iemand echt niet versta, neem ik hem of haar even mee naar de gang. De muziek hoor ik prima."

Aris is er al niet meer zo mee bezig dat hij doof is en toch dj en technicus, een beetje trots is hij daar wel op. "Ik heb van kleins af aan altijd bepaalde fysieke grenzen gekend, maar die hebben me niet tegengehouden."

Al zit hij in zijn laatste jaar als studentmeubelmaker aan de interieurvakschool in Amsterdam, hij verdient de ­komende jaren het allerliefste zijn geld met draaien. "Kijk, hout kan natuurlijk een keertje opraken. Muziek nooit."

David Aris 'Van alle instrumenten vond ik drums het leukste om te spelen'Beeld Marc Driessen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden