Plus Filmrecensie

Dolor y gloria is een prachtfilm over de kracht van verbeelding

In Dolor y gloria blikt regisseur Pedro Almodóvar terug op zijn leven. Het resultaat is prachtige autobiografische fictie. 

Antonio Banderas in Dolor y gloria.

Als de cinematheek hem uitnodigt voor een nagesprek bij de gerestaureerde versie van zijn film Sabor, wil regisseur Salvador Mallo zijn hoofdrolspeler Federico Delgado er ook graag bij hebben. De twee zijn ­gebrouilleerd geraakt rond de ­première, 32 jaar geleden, maar als Mallo hem thuis opzoekt, zitten ze binnen de kortste keren, bij wijze van vredespijp, samen heroïne te roken.

Het is het begin van een merkwaardige reeks verwikkelingen; Mallo denkt terug aan zijn kindertijd, toen hij met zijn lieve, zorgzame moeder in een witte grot ging wonen van waaruit je de hemel kon zien, en loopt oude, bijna vergeten vrienden en geliefden tegen het lijf.

In Dolor y gloria (‘Pijn en glorie’) blikt de Spaanse meester Pedro ­Almodóvar terug op zijn leven, maar zijn film is geen autobiografie. Het is autobiografische fictie, waarin het ­leven van de regisseur wordt gespeeld door Antonio Banderas, de ­acteur die groot werd in Almodóvars eerste films.

De overeenkomsten tussen Salvador Mallo en Pedro Almodóvar zijn groot. Mallo heeft opstaande grijze haren en een grijswit baardje; Banderas draagt Almodóvars eigen kleren en woont in een exacte kopie van diens appartement (aan de muur hangt een affiche van Federico Fellini’s autobiografische Otto e mezzo).

En hij lijdt aan fysiek ongemak waar Almodóvar naar eigen zeggen ook al jaren mee te kampen heeft. Mallo heeft rugklachten, ontstekingen aan zijn knieën en schouders; oorsuizingen en een piepende ademhaling, hoofdpijn, migraine én zielenpijn. De heroïne doet hem dan ook goed.

Antonio Banderas is geweldig op dreef; ­Penélope Cruz – een andere ­Almodóvarhabitué – is prachtig als de jonge versie van Salvadors moeder. De muziek van Alberto Iglesias draagt bij aan de nostalgische sfeer en Dolor y gloria is, zoals altijd bij ­Almodóvar, een lust voor het oog – van de fraai vormgegeven begintitels tot de slotscène, waarmee Almodóvar met een schrandere kunstgreep nog eens laat zien dat het maar film is. Een humoristisch spiegelpaleis. Een prachtfilm over creatieve inspiratie en de kracht van de verbeelding.

Lees ook dit interview met acteur Antonio Banderas: ‘Deze film draait om verzoening.’

Dolor y gloria

Regie Pedro ­Almodóvar
Met Antonio Banderas, Penélope Cruz
Te zien in Cinecenter, Eye, Filmhallen, Kriterion, The Movies, Rialto, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden